bhūrbhuvḥ suvariti vā etāstisro vyāhr̥tayḥ | tāsāmuha smaitāṃ caturthīṃ māhācamasyḥ pravedayate | maha iti | tad brahma | sa ātmā | aṅgānyanyā devatāḥ | bhūriti vā ayṃ lokḥ | bhuva ityantarikṣam | suvarityasau lokḥ || maha ityādityḥ | ādityena vāva sarve loka mahīyante | bhūriti vā agniḥ | bhuva iti vāyuḥ | suvarityādityḥ | maha iti candramāḥ | candramasā vāva sarvāṇi jyotīm̐ṣi mahīyante | bhūriti vā r̥cḥ | bhuva iti sāmāni | suvariti yajūm̐ṣi || maha iti brahma | brahmaṇā vāva sarve vedā mahīyante | bhūriti vai prāṇḥ | bhuva ityapānḥ | suvariti vyānḥ | maha ityannam | annena vāva sarve prāṇa mahīyante | tā vā etāścatasraścaturdhā | catasraścatasro vyāhr̥tayḥ | tā yo veda | sa veda brahma | sarve'smai devā balimāvahanti ||
“Bhūr, Bhuvar, Suvar are the three sacred utterances; Māhācamasya revealed a fourth, Mahas — that is Brahman, that is the Self, the other deities its limbs. Each utterance is fourfold across worlds, gods, Vedas and breaths; who knows them knows Brahman, and all gods bring him offerings.”