Bhagavad Gītā13.12
ज्ञेयं यत्तत्प्रवक्ष्यामि यज्ज्ञात्वामृतमश्नुते । अनादि मत्परं ब्रह्म न सत्तन्नासदुच्यते ॥
jñeyaṃ yattatpravakṣyāmi yajjñātvāmṛtamaśnute । anādi matparaṃ brahma na sattannāsaducyate ॥
“I will declare what must be known, knowing which one wins deathlessness — the beginningless, highest Brahman, called neither being nor non-being.”
/shlokas/bhagavad-gita-13-12read ↗ Bhagavad Gītā13.13
सर्वतः पाणिपादं तत्सर्वतोऽक्षिशिरोमुखम् । सर्वतः श्रुतिमल्लोके सर्वमावृत्य तिष्ठति ॥
sarvataḥ pāṇipādaṃ tatsarvato'kṣiśiromukham । sarvataḥ śrutimalloke sarvamāvṛtya tiṣṭhati ॥
“With hands and feet everywhere, with eyes, heads and mouths everywhere, with hearing everywhere in the world, it stands covering all.”
/shlokas/bhagavad-gita-13-13read ↗ Bhagavad Gītā13.14
सर्वेन्द्रियगुणाभासं सर्वेन्द्रियविवर्जितम् । असक्तं सर्वभृच्चैव निर्गुणं गुणभोक्तृ च ॥
sarvendriyaguṇābhāsaṃ sarvendriyavivarjitam । asaktaṃ sarvabhṛccaiva nirguṇaṃ guṇabhoktṛ ca ॥
“Seeming to have all sense-powers, yet free of all senses; unclinging, yet bearing all; qualityless, yet tasting qualities.”
/shlokas/bhagavad-gita-13-14read ↗ Bhagavad Gītā13.15
बहिरन्तश्च भूतानामचरं चरमेव च । सूक्ष्मत्वात्तदविज्ञेयं दूरस्थं चान्तिके च तत् ॥
bahirantaśca bhūtānāmacaraṃ carameva ca । sūkṣmatvāttadavijñeyaṃ dūrasthaṃ cāntike ca tat ॥
“Outside and inside beings, moving and unmoving too; from subtlety unknowable, far yet near.”
/shlokas/bhagavad-gita-13-15read ↗ Bhagavad Gītā13.16
अविभक्तं च भूतेषु विभक्तमिव च स्थितम् । भूतभर्तृ च तज्ज्ञेयं ग्रसिष्णु प्रभविष्णु च ॥
avibhaktaṃ ca bhūteṣu vibhaktamiva ca sthitam । bhūtabhartṛ ca tajjñeyaṃ grasiṣṇu prabhaviṣṇu ca ॥
“Undivided, yet standing as if divided among beings; that knowable bears beings, devouring and bringing forth.”
/shlokas/bhagavad-gita-13-16read ↗ Bhagavad Gītā13.17
ज्योतिषामपि तज्ज्योतिस्तमसः परमुच्यते । ज्ञानं ज्ञेयं ज्ञानगम्यं हृदि सर्वस्य विष्ठितम् ॥
jyotiṣāmapi tajjyotistamasaḥ paramucyate । jñānaṃ jñeyaṃ jñānagamyaṃ hṛdi sarvasya viṣṭhitam ॥
“Even of lights it is the light, called beyond darkness; knowledge, the knowable, reached by knowledge, fixed in the heart of all.”
/shlokas/bhagavad-gita-13-17read ↗ Bhagavad Gītā13.18
इति क्षेत्रं तथा ज्ञानं ज्ञेयं चोक्तं समासतः । मद्भक्त एतद्विज्ञाय मद्भावायोपपद्यते ॥
iti kṣetraṃ tathā jñānaṃ jñeyaṃ coktaṃ samāsataḥ । madbhakta etadvijñāya madbhāvāyopapadyate ॥
“Thus field, knowledge, and the knowable are told in brief; knowing this, My devotee fits himself for My state.”
/shlokas/bhagavad-gita-13-18read ↗ Bhagavad Gītā13.19
प्रकृतिं पुरुषं चैव विद्ध्यनादी उभावपि । विकारांश्च गुणांश्चैव विद्धि प्रकृतिसंभवान् ॥
prakṛtiṃ puruṣaṃ caiva viddhyanādī ubhāvapi । vikārāṃśca guṇāṃścaiva viddhi prakṛtisaṃbhavān ॥
“Know matter and spirit as both beginningless; and know changes and qualities as born of matter.”
/shlokas/bhagavad-gita-13-19read ↗ Bhagavad Gītā13.20
कार्यकारणकर्तृत्वे हेतुः प्रकृतिरुच्यते । पुरुषः सुखदुःखानां भोक्तृत्वे हेतुरुच्यते ॥
kāryakāraṇakartṛtve hetuḥ prakṛtirucyate । puruṣaḥ sukhaduḥkhānāṃ bhoktṛtve heturucyate ॥
“Matter is called the cause of doership in effect-and-cause; spirit is called the cause of tasting pleasure and pain.”
/shlokas/bhagavad-gita-13-20read ↗ Bhagavad Gītā13.21
पुरुषः प्रकृतिस्थो हि भुङ्क्ते प्रकृतिजान्गुणान् । कारणं गुणसङ्गोऽस्य सदसद्योनिजन्मसु ॥
puruṣaḥ prakṛtistho hi bhuṅkte prakṛtijānguṇān । kāraṇaṃ guṇasaṅgo'sya sadasadyonijanmasu ॥
“For spirit, standing in matter, tastes the qualities born of matter; clinging to qualities is the cause of births in good and evil wombs.”
/shlokas/bhagavad-gita-13-21read ↗ Bhagavad Gītā13.22
उपद्रष्टानुमन्ता च भर्ता भोक्ता महेश्वरः । परमात्मेति चाप्युक्तो देहेऽस्मिन्पुरुषः परः ॥
upadraṣṭānumantā ca bhartā bhoktā maheśvaraḥ । paramātmeti cāpyukto dehe'sminpuruṣaḥ paraḥ ॥
“The onlooker, approver, bearer, taster, great lord — and called the highest self too — the supreme spirit in this body.”
/shlokas/bhagavad-gita-13-22read ↗ Bhagavad Gītā13.23
य एवं वेत्ति पुरुषं प्रकृतिं च गुणैः सह । सर्वथा वर्तमानोऽपि न स भूयोऽभिजायते ॥
ya evaṃ vetti puruṣaṃ prakṛtiṃ ca guṇaiḥ saha । sarvathā vartamāno'pi na sa bhūyo'bhijāyate ॥
“Whoever thus knows spirit and matter with the qualities — though living in all ways, he is not born again.”
/shlokas/bhagavad-gita-13-23read ↗ Bhagavad Gītā13.24
ध्यानेनात्मनि पश्यन्ति केचिदात्मानमात्मना । अन्ये सांख्येन योगेन कर्मयोगेन चापरे ॥
dhyānenātmani paśyanti kecidātmānamātmanā । anye sāṃkhyena yogena karmayogena cāpare ॥
“By musing some see the self in the self by the self; others by theory-discipline, and others by deed-discipline.”
/shlokas/bhagavad-gita-13-24read ↗ Bhagavad Gītā13.25
अन्ये त्वेवमजानन्तः श्रुत्वान्येभ्य उपासते । तेऽपि चातितरन्त्येव मृत्युं श्रुतिपरायणाः ॥
anye tvevamajānantaḥ śrutvānyebhya upāsate । te'pi cātitarantyeva mṛtyuṃ śrutiparāyaṇāḥ ॥
“But others, unknowing thus, worship having heard from others; they too cross beyond death, devoted to hearing.”
/shlokas/bhagavad-gita-13-25read ↗ Bhagavad Gītā13.26
यावत्संजायते किंचित्सत्त्वं स्थावरजङ्गमम् । क्षेत्रक्षेत्रज्ञसंयोगात्तद्विद्धि भरतर्षभ ॥
yāvatsaṃjāyate kiṃcitsattvaṃ sthāvarajaṅgamam । kṣetrakṣetrajñasaṃyogāttadviddhi bharatarṣabha ॥
“Whatever state is born, moving or unmoving, O best of Bharatas — know it as from the union of field and knower of the field.”
/shlokas/bhagavad-gita-13-26read ↗ Bhagavad Gītā13.27
समं सर्वेषु भूतेषु तिष्ठन्तं परमेश्वरम् । विनश्यत्स्वविनश्यन्तं यः पश्यति स पश्यति ॥
samaṃ sarveṣu bhūteṣu tiṣṭhantaṃ parameśvaram । vinaśyatsvavinaśyantaṃ yaḥ paśyati sa paśyati ॥
“Whoever sees the highest lord standing the same in all beings, unperishing amid the perishing — he truly sees.”
/shlokas/bhagavad-gita-13-27read ↗ Bhagavad Gītā13.28
समं पश्यन्हि सर्वत्र समवस्थितमीश्वरम् । न हिनस्त्यात्मनात्मानं ततो याति परां गतिम् ॥
samaṃ paśyanhi sarvatra samavasthitamīśvaram । na hinastyātmanātmānaṃ tato yāti parāṃ gatim ॥
“For seeing the lord the same everywhere, evenly set, one does not harm the self by the self, and then reaches the highest path.”
/shlokas/bhagavad-gita-13-28read ↗ Bhagavad Gītā13.29
प्रकृत्यैव च कर्माणि क्रियमाणानि सर्वशः । यः पश्यति तथात्मानमकर्तारं स पश्यति ॥
prakṛtyaiva ca karmāṇi kriyamāṇāni sarvaśaḥ । yaḥ paśyati tathātmānamakartāraṃ sa paśyati ॥
“Whoever sees deeds done in all ways by nature alone, and the self as the non-doer — he truly sees.”
/shlokas/bhagavad-gita-13-29read ↗ Bhagavad Gītā13.30
यदा भूतपृथग्भावमेकस्थमनुपश्यति । तत एव च विस्तारं ब्रह्म संपद्यते तदा ॥
yadā bhūtapṛthagbhāvamekasthamanupaśyati । tata eva ca vistāraṃ brahma saṃpadyate tadā ॥
“When one sees the manifold being of beings standing in one, and spreading from that alone — then one reaches Brahman.”
/shlokas/bhagavad-gita-13-30read ↗ Bhagavad Gītā13.31
अनादित्वान्निर्गुणत्वात्परमात्मायमव्ययः । शरीरस्थोऽपि कौन्तेय न करोति न लिप्यते ॥
anāditvānnirguṇatvātparamātmāyamavyayaḥ । śarīrastho'pi kaunteya na karoti na lipyate ॥
“From beginninglessness and qualitylessness, this highest self, unchanging, O son of Kuntī — though standing in the body, neither acts nor is stained.”
/shlokas/bhagavad-gita-13-31read ↗ Bhagavad Gītā13.32
यथा सर्वगतं सौक्ष्म्यादाकाशं नोपलिप्यते । सर्वत्रावस्थितो देहे तथात्मा नोपलिप्यते ॥
yathā sarvagataṃ saukṣmyādākāśaṃ nopalipyate । sarvatrāvasthito dehe tathātmā nopalipyate ॥
“As space, all-going, from subtlety is not stained, so the self, present everywhere in the body, is not stained.”
/shlokas/bhagavad-gita-13-32read ↗ Bhagavad Gītā13.33
यथा प्रकाशयत्येकः कृत्स्नं लोकमिमं रविः । क्षेत्रं क्षेत्री तथा कृत्स्नं प्रकाशयति भारत ॥
yathā prakāśayatyekaḥ kṛtsnaṃ lokamimaṃ raviḥ । kṣetraṃ kṣetrī tathā kṛtsnaṃ prakāśayati bhārata ॥
“As the one sun lights this whole world, so the field-knower lights the whole field, O Bhārata.”
/shlokas/bhagavad-gita-13-33read ↗ Bhagavad Gītā13.34
क्षेत्रक्षेत्रज्ञयोरेवमन्तरं ज्ञानचक्षुषा । भूतप्रकृतिमोक्षं च ये विदुर्यान्ति ते परम् ॥
kṣetrakṣetrajñayorevamantaraṃ jñānacakṣuṣā । bhūtaprakṛtimokṣaṃ ca ye viduryānti te param ॥
“Those who know thus the gap between field and knower of the field, and freedom from beings' matter, with wisdom's eye — they reach the supreme.”
/shlokas/bhagavad-gita-13-34read ↗ Bhagavad Gītā14.1
परं भूयः प्रवक्ष्यामि ज्ञानानां ज्ञानमुत्तमम् । यज्ज्ञात्वा मुनयः सर्वे परां सिद्धिमितो गताः ॥
paraṃ bhūyaḥ pravakṣyāmi jñānānāṃ jñānamuttamam । yajjñātvā munayaḥ sarve parāṃ siddhimito gatāḥ ॥
“Again I will declare the highest knowledge of knowledges, knowing which all sages reached the highest perfection from here.”
/shlokas/bhagavad-gita-14-1read ↗ Bhagavad Gītā14.2
इदं ज्ञानमुपाश्रित्य मम साधर्म्यमागताः । सर्गेऽपि नोपजायन्ते प्रलये न व्यथन्ति च ॥
idaṃ jñānamupāśritya mama sādharmyamāgatāḥ । sarge'pi nopajāyante pralaye na vyathanti ca ॥
“Sheltered in this knowledge, reaching sameness with Me, they are not born at creation nor troubled at dissolution.”
/shlokas/bhagavad-gita-14-2read ↗ Bhagavad Gītā14.3
मम योनिर्महद्ब्रह्म तस्मिन्गर्भं दधाम्यहम् । संभवः सर्वभूतानां ततो भवति भारत ॥
mama yonirmahadbrahma tasmingarbhaṃ dadhāmyaham । saṃbhavaḥ sarvabhūtānāṃ tato bhavati bhārata ॥
“My womb is the great Brahman; in it I lay the seed; thence comes the birth of all beings, O Bhārata.”
/shlokas/bhagavad-gita-14-3read ↗ Bhagavad Gītā14.4
सर्वयोनिषु कौन्तेय मूर्तयः संभवन्ति याः । तासां ब्रह्म महद्योनिरहं बीजप्रदः पिता ॥
sarvayoniṣu kaunteya mūrtayaḥ saṃbhavanti yāḥ । tāsāṃ brahma mahadyonirahaṃ bījapradaḥ pitā ॥
“Whatever forms are born in all wombs, O son of Kuntī — of them the great Brahman is the womb, I the seed-giving father.”
/shlokas/bhagavad-gita-14-4read ↗ Bhagavad Gītā14.5
सत्त्वं रजस्तम इति गुणाः प्रकृतिसंभवाः । निबध्नन्ति महाबाहो देहे देहिनमव्ययम् ॥
sattvaṃ rajastama iti guṇāḥ prakṛtisaṃbhavāḥ । nibadhnanti mahābāho dehe dehinamavyayam ॥
“Goodness, passion, darkness — the qualities born of matter bind the changeless dweller in the body, O mighty-armed.”
/shlokas/bhagavad-gita-14-5read ↗ Bhagavad Gītā14.6
तत्र सत्त्वं निर्मलत्वात्प्रकाशकमनामयम् । सुखसङ्गेन बध्नाति ज्ञानसङ्गेन चानघ ॥
tatra sattvaṃ nirmalatvātprakāśakamanāmayam । sukhasaṅgena badhnāti jñānasaṅgena cānagha ॥
“There goodness, from stainlessness luminous and harmless, binds by clinging to joy and by clinging to knowledge, O sinless one.”
/shlokas/bhagavad-gita-14-6read ↗ Bhagavad Gītā14.7
रजो रागात्मकं विद्धि तृष्णासङ्गसमुद्भवम् । तन्निबध्नाति कौन्तेय कर्मसङ्गेन देहिनम् ॥
rajo rāgātmakaṃ viddhi tṛṣṇāsaṅgasamudbhavam । tannibadhnāti kaunteya karmasaṅgena dehinam ॥
“Know passion as made of craving, born of thirst and clinging; it binds the dweller, O son of Kuntī, by clinging to deeds.”
/shlokas/bhagavad-gita-14-7read ↗ Bhagavad Gītā14.8
तमस्त्वज्ञानजं विद्धि मोहनं सर्वदेहिनाम् । प्रमादालस्यनिद्राभिस्तन्निबध्नाति भारत ॥
tamastvajñānajaṃ viddhi mohanaṃ sarvadehinām । pramādālasyanidrābhistannibadhnāti bhārata ॥
“But know darkness as born of ignorance, deluding all dwellers; it binds, O Bhārata, by heedlessness, sloth and sleep.”
/shlokas/bhagavad-gita-14-8read ↗ Bhagavad Gītā14.9
सत्त्वं सुखे संजयति रजः कर्मणि भारत । ज्ञानमावृत्य तु तमः प्रमादे संजयत्युत ॥
sattvaṃ sukhe saṃjayati rajaḥ karmaṇi bhārata । jñānamāvṛtya tu tamaḥ pramāde saṃjayatyuta ॥
“Goodness yokes to joy, passion to deeds, O Bhārata; but darkness, covering knowledge, yokes to heedlessness.”
/shlokas/bhagavad-gita-14-9read ↗ Bhagavad Gītā14.10
रजस्तमश्चाभिभूय सत्त्वं भवति भारत । रजः सत्त्वं तमश्चैव तमः सत्त्वं रजस्तथा ॥
rajastamaścābhibhūya sattvaṃ bhavati bhārata । rajaḥ sattvaṃ tamaścaiva tamaḥ sattvaṃ rajastathā ॥
“Goodness prevails, O Bhārata, overpowering passion and darkness; passion over goodness and darkness; darkness over goodness and passion.”
/shlokas/bhagavad-gita-14-10read ↗ Bhagavad Gītā14.11
सर्वद्वारेषु देहेऽस्मिन्प्रकाश उपजायते । ज्ञानं यदा तदा विद्याद्विवृद्धं सत्त्वमित्युत ॥
sarvadvāreṣu dehe'sminprakāśa upajāyate । jñānaṃ yadā tadā vidyādvivṛddhaṃ sattvamityuta ॥
“When light springs up in all this body's gates, and knowledge — then know goodness grown great.”
/shlokas/bhagavad-gita-14-11read ↗ Bhagavad Gītā14.12
लोभः प्रवृत्तिरारम्भः कर्मणामशमः स्पृहा । रजस्येतानि जायन्ते विवृद्धे भरतर्षभ ॥
lobhaḥ pravṛttirārambhaḥ karmaṇāmaśamaḥ spṛhā । rajasyetāni jāyante vivṛddhe bharatarṣabha ॥
“Greed, drive, venturing, unrest and craving in deeds — these arise when passion is grown, O best of Bharatas.”
/shlokas/bhagavad-gita-14-12read ↗ Bhagavad Gītā14.13
अप्रकाशोऽप्रवृत्तिश्च प्रमादो मोह एव च । तमस्येतानि जायन्ते विवृद्धे कुरुनन्दन ॥
aprakāśo'pravṛttiśca pramādo moha eva ca । tamasyetāni jāyante vivṛddhe kurunandana ॥
“Unlight, inaction, heedlessness, and delusion too — these arise when darkness is grown, O joy of the Kurus.”
/shlokas/bhagavad-gita-14.13read ↗ Bhagavad Gītā14.14
यदा सत्त्वे प्रवृद्धे तु प्रलयं याति देहभृत् । तदोत्तमविदां लोकानमलान्प्रतिपद्यते ॥
yadā sattve pravṛddhe tu pralayaṃ yāti dehabhṛt । tadottamavidāṃ lokānamalānpratipadyate ॥
“But when the body-bearer meets dissolution while goodness is grown, then he reaches the stainless worlds of the best knowers.”
/shlokas/bhagavad-gita-14.14read ↗ Bhagavad Gītā14.15
रजसि प्रलयं गत्वा कर्मसङ्गिषु जायते । तथा प्रलीनस्तमसि मूढयोनिषु जायते ॥
rajasi pralayaṃ gatvā karmasaṅgiṣu jāyate । tathā pralīnastamasi mūḍhayoniṣu jāyate ॥
“Meeting dissolution in passion, he is born among the deed-clingers; and dissolved in darkness, he is born in deluded wombs.”
/shlokas/bhagavad-gita-14.15read ↗ Bhagavad Gītā14.16
कर्मणः सुकृतस्याहुः सात्त्विकं निर्मलं फलम् । रजसस्तु फलं दुःखमज्ञानं तमसः फलम् ॥
karmaṇaḥ sukṛtasyāhuḥ sāttvikaṃ nirmalaṃ phalam । rajasastu phalaṃ duḥkhamajñānaṃ tamasaḥ phalam ॥
“Of fair deeds they call the fruit good-natured and stainless; but of passion the fruit is pain, of darkness the fruit is ignorance.”
/shlokas/bhagavad-gita-14.16read ↗ Bhagavad Gītā14.17
सत्त्वात्संजायते ज्ञानं रजसो लोभ एव च । प्रमादमोहौ तमसो भवतोऽज्ञानमेव च ॥
sattvātsaṃjāyate jñānaṃ rajaso lobha eva ca । pramādamohau tamaso bhavato'jñānameva ca ॥
“From goodness springs knowledge, from passion greed alone; from darkness spring heedlessness, delusion, and ignorance too.”
/shlokas/bhagavad-gita-14.17read ↗ Bhagavad Gītā14.18
ऊर्ध्वं गच्छन्ति सत्त्वस्था मध्ये तिष्ठन्ति राजसाः । जघन्यगुणवृत्तिस्था अधो गच्छन्ति तामसाः ॥
ūrdhvaṃ gacchanti sattvasthā madhye tiṣṭhanti rājasāḥ । jaghanyaguṇavṛttisthā adho gacchanti tāmasāḥ ॥
“The good-standing rise upward, the passionate stand mid-way; the dark, abiding in the lowest quality's course, go down.”
/shlokas/bhagavad-gita-14.18read ↗ Bhagavad Gītā14.19
नान्यं गुणेभ्यः कर्तारं यदा द्रष्टानुपश्यति । गुणेभ्यश्च परं वेत्ति मद्भावं सोऽधिगच्छति ॥
nānyaṃ guṇebhyaḥ kartāraṃ yadā draṣṭānupaśyati । guṇebhyaśca paraṃ vetti madbhāvaṃ so'dhigacchati ॥
“When the seer sees no doer but the qualities, and knows what is higher than the qualities — he reaches My state.”
/shlokas/bhagavad-gita-14.19read ↗ Bhagavad Gītā14.20
गुणानेतानतीत्य त्रीन्देही देहसमुद्भवान् । जन्ममृत्युजरादुःखैर्विमुक्तोऽमृतमश्नुते ॥
guṇānetānatītya trīndehī dehasamudbhavān । janmamṛtyujarāduḥkhairvimukto'mṛtamaśnute ॥
“Crossing beyond these three qualities born of the body, the dweller is freed from birth, death, age and pains, and wins deathlessness.”
/shlokas/bhagavad-gita-14.20read ↗ Bhagavad Gītā14.21
कैर्लिङ्गैस्त्रीन्गुणानेतानतीतो भवति प्रभो । किमाचारः कथं चैतांस्त्रीन्गुणानतिवर्तते ॥
kairliṅgaistrīnguṇānetānatīto bhavati prabho । kimācāraḥ kathaṃ caitāṃstrīnguṇānativartate ॥
“By what marks is one beyond these three qualities, O lord? What is his conduct, and how does he cross beyond the three qualities?”
/shlokas/bhagavad-gita-14.21read ↗ Bhagavad Gītā14.22
प्रकाशं च प्रवृत्तिं च मोहमेव च पाण्डव । न द्वेष्टि संप्रवृत्तानि न निवृत्तानि काङ्क्षति ॥
prakāśaṃ ca pravṛttiṃ ca mohameva ca pāṇḍava । na dveṣṭi saṃpravṛttāni na nivṛttāni kāṅkṣati ॥
“Light, drive, and delusion, O Pāṇḍava — he hates them not when arisen, nor craves them when gone.”
/shlokas/bhagavad-gita-14.22read ↗ Bhagavad Gītā14.23
उदासीनवदासीनो गुणैर्यो न विचाल्यते । गुणा वर्तन्त इत्येवं योऽवतिष्ठति नेङ्गते ॥
udāsīnavadāsīno guṇairyo na vicālyate । guṇā vartanta ityevaṃ yo'vatiṣṭhati neṅgate ॥
“Seated as one unconcerned, unshaken by the qualities, holding that qualities merely work — he stands firm and stirs not.”
/shlokas/bhagavad-gita-14.23read ↗ Bhagavad Gītā14.24
समदुःखसुखः स्वस्थः समलोष्टाश्मकाञ्चनः । तुल्यप्रियाप्रियो धीरस्तुल्यनिन्दात्मसंस्तुतिः ॥
samaduḥkhasukhaḥ svasthaḥ samaloṣṭāśmakāñcanaḥ । tulyapriyāpriyo dhīrastulyanindātmasaṃstutiḥ ॥
“Even in pain and pleasure, self-set, to whom clod, stone and gold are the same; steady, to whom dear and undear, blame and self-praise are alike.”
/shlokas/bhagavad-gita-14.24read ↗ Bhagavad Gītā14.25
मानापमानयोस्तुल्यस्तुल्यो मित्रारिपक्षयोः । सर्वारम्भपरित्यागी गुणातीतः स उच्यते ॥
mānāpamānayostulyastulyo mitrāripakṣayoḥ । sarvārambhaparityāgī guṇātītaḥ sa ucyate ॥
“Alike in honour and dishonour, alike toward friend and foe sides, renouncing all ventures — he is called beyond the qualities.”
/shlokas/bhagavad-gita-14.25read ↗ Bhagavad Gītā14.26
मां च योऽव्यभिचारेण भक्तियोगेन सेवते । स गुणान्समतीत्यैतान्ब्रह्मभूयाय कल्पते ॥
māṃ ca yo'vyabhicāreṇa bhaktiyogena sevate । sa guṇānsamatītyaitānbrahmabhūyāya kalpate ॥
“And whoever serves Me with unwavering devotion-discipline — crossing beyond these qualities, he fits himself for becoming Brahman.”
/shlokas/bhagavad-gita-14.26read ↗ Bhagavad Gītā14.27
ब्रह्मणो हि प्रतिष्ठाहममृतस्याव्ययस्य च । शाश्वतस्य च धर्मस्य सुखस्यैकान्तिकस्य च ॥
brahmaṇo hi pratiṣṭhāhamamṛtasyāvyayasya ca । śāśvatasya ca dharmasya sukhasyaikāntikasya ca ॥
“For I am the ground of Brahman, of the changeless deathless, of lasting law, and of utter joy.”
/shlokas/bhagavad-gita-14.27read ↗