Sanskrit Corpus

1764 verses · verified Sanskrit text · IAST · English translation

Bhagavad Gītā18.29
बुद्धेर्भेदं धृतेश्चैव गुणतस्त्रिविधं शृणु । प्रोच्यमानमशेषेण पृथक्त्वेन धनंजय ॥

buddherbhedaṃ dhṛteścaiva guṇatastrividhaṃ śṛṇu । procyamānamaśeṣeṇa pṛthaktvena dhanaṃjaya ॥

“Hear the threefold split of thought and resolve by qualities, told without remainder, part by part, O Dhanañjaya.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.29read ↗
Bhagavad Gītā18.30
प्रवृत्तिं च निवृत्तिं च कार्याकार्ये भयाभये । बन्धं मोक्षं च या वेत्ति बुद्धिः सा पार्थ सात्त्विकी ॥

pravṛttiṃ ca nivṛttiṃ ca kāryākārye bhayābhaye । bandhaṃ mokṣaṃ ca yā vetti buddhiḥ sā pārtha sāttvikī ॥

“The thought that knows forthgoing and check, what must and must not be done, fear and fearlessness, bondage and freedom — that thought, O Pārtha, is good.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.30read ↗
Bhagavad Gītā18.31
यया धर्ममधर्मं च कार्यं चाकार्यमेव च । अयथावत्प्रजानाति बुद्धिः सा पार्थ राजसी ॥

yayā dharmamadharmaṃ ca kāryaṃ cākāryameva ca । ayathāvatprajānāti buddhiḥ sā pārtha rājasī ॥

“That by which one knows law and lawlessness, due and undue wrongly — that thought, O Pārtha, is passionate.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.31read ↗
Bhagavad Gītā18.32
अधर्मं धर्ममिति या मन्यते तमसावृता । सर्वार्थान्विपरीतांश्च बुद्धिः सा पार्थ तामसी ॥

adharmaṃ dharmamiti yā manyate tamasāvṛtā । sarvārthānviparītāṃśca buddhiḥ sā pārtha tāmasī ॥

“That which, wrapped in darkness, deems lawlessness as law, and all aims awry — that thought, O Pārtha, is dark.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.32read ↗
Bhagavad Gītā18.33
धृत्या यया धारयते मनःप्राणेन्द्रियक्रियाः । योगेनाव्यभिचारिण्या धृतिः सा पार्थ सात्त्विकी ॥

dhṛtyā yayā dhārayate manaḥprāṇendriyakriyāḥ । yogenāvyabhicāriṇyā dhṛtiḥ sā pārtha sāttvikī ॥

“That by which one holds the workings of mind, breaths and senses, by unwavering discipline — that resolve, O Pārtha, is good.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.33read ↗
Bhagavad Gītā18.34
यया तु धर्मकामार्थान्धृत्या धारयतेऽर्जुन । प्रसङ्गेन फलाकाङ्क्षी धृतिः सा पार्थ राजसी ॥

yayā tu dharmakāmārthāndhṛtyā dhārayate'rjuna । prasaṅgena phalākāṅkṣī dhṛtiḥ sā pārtha rājasī ॥

“But that by which, O Arjuna, one holds law, desire and wealth, craving fruit through clinging — that resolve, O Pārtha, is passionate.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.34read ↗
Bhagavad Gītā18.35
यया स्वप्नं भयं शोकं विषादं मदमेव च । न विमुञ्चति दुर्मेधा धृतिः सा पार्थ तामसी ॥

yayā svapnaṃ bhayaṃ śokaṃ viṣādaṃ madameva ca । na vimuñcati durmedhā dhṛtiḥ sā pārtha tāmasī ॥

“That by which the ill-witted lets not go sleep, fear, grief, gloom, and pride too — that resolve, O Pārtha, is dark.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.35read ↗
Bhagavad Gītā18.36
सुखं त्विदानीं त्रिविधं शृणु मे भरतर्षभ । अभ्यासाद्रमते यत्र दुःखान्तं च निगच्छति ॥

sukhaṃ tvidānīṃ trividhaṃ śṛṇu me bharatarṣabha । abhyāsādramate yatra duḥkhāntaṃ ca nigacchati ॥

“Now hear from Me, O best of Bharatas, pleasure threefold — wherein one delights from practice, and reaches the end of pain.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.36read ↗
Bhagavad Gītā18.37
यत्तदग्रे विषमिव परिणामेऽमृतोपमम् । तत्सुखं सात्त्विकं प्रोक्तमात्मबुद्धिप्रसादजम् ॥

yattadagre viṣamiva pariṇāme'mṛtopamam । tatsukhaṃ sāttvikaṃ proktamātmabuddhiprasādajam ॥

“That which at first is like poison, at the end like nectar — that pleasure, born of the self-thought's clarity, is called good.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.37read ↗
Bhagavad Gītā18.38
विषयेन्द्रियसंयोगाद्यत्तदग्रेऽमृतोपमम् । परिणामे विषमिव तत्सुखं राजसं स्मृतम् ॥

viṣayendriyasaṃyogādyattadagre'mṛtopamam । pariṇāme viṣamiva tatsukhaṃ rājasaṃ smṛtam ॥

“That which from joining of sense and object is at first like nectar, at the end like poison — that pleasure is deemed passionate.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.38read ↗
Bhagavad Gītā18.39
यदग्रे चानुबन्धे च सुखं मोहनमात्मनः । निद्रालस्यप्रमादोत्थं तत्तामसमुदाहृतम् ॥

yadagre cānubandhe ca sukhaṃ mohanamātmanaḥ । nidrālasyapramādotthaṃ tattāmasamudāhṛtam ॥

“That pleasure which at first and in sequel deludes the self, born of sleep, sloth and heedlessness — that is called dark.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.39read ↗
Bhagavad Gītā18.40
न तदस्ति पृथिव्यां वा दिवि देवेषु वा पुनः । सत्त्वं प्रकृतिजैर्मुक्तं यदेभिः स्यात्त्रिभिर्गुणैः ॥

na tadasti pṛthivyāṃ vā divi deveṣu vā punaḥ । sattvaṃ prakṛtijairmuktaṃ yadebhiḥ syāttribhirguṇaiḥ ॥

“Nothing exists on earth, or in heaven among gods again, that could be free of these three nature-born qualities.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.40read ↗
Bhagavad Gītā18.41
ब्राह्मणक्षत्रियविशां शूद्राणां च परन्तप । कर्माणि प्रविभक्तानि स्वभावप्रभवैर्गुणैः ॥

brāhmaṇakṣatriyaviśāṃ śūdrāṇāṃ ca parantapa । karmāṇi pravibhaktāni svabhāvaprabhavairguṇaiḥ ॥

“Of priests, warriors, traders, and serfs, O tormentor of foes, deeds are parted by nature-born qualities.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.41read ↗
Bhagavad Gītā18.42
शमो दमस्तपः शौचं क्षान्तिरार्जवमेव च । ज्ञानं विज्ञानमास्तिक्यं ब्रह्मकर्म स्वभावजम् ॥

śamo damastapaḥ śaucaṃ kṣāntirārjavameva ca । jñānaṃ vijñānamāstikyaṃ brahmakarma svabhāvajam ॥

“Calm, restraint, austerity, purity, patience, uprightness too, learning, discernment, orthodoxy — priest-deed born of nature.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.42read ↗
Bhagavad Gītā18.43
शौर्यं तेजो धृतिर्दाक्ष्यं युद्धे चाप्यपलायनम् । दानमीश्वरभावश्च क्षात्रं कर्म स्वभावजम् ॥

śauryaṃ tejo dhṛtirdākṣyaṃ yuddhe cāpyapalāyanam । dānamīśvarabhāvaśca kṣātraṃ karma svabhāvajam ॥

“Valour, glow, resolve, skill, and not fleeing in battle too, giving, lordliness — warrior-deed born of nature.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.43read ↗
Bhagavad Gītā18.44
कृषिगौरक्ष्यवाणिज्यं वैश्यकर्म स्वभावजम् । परिचर्यात्मकं कर्म शूद्रस्यापि स्वभावजम् ॥

kṛṣigaurakṣyavāṇijyaṃ vaiśyakarma svabhāvajam । paricaryātmakaṃ karma śūdrasyāpi svabhāvajam ॥

“Ploughing, cow-keeping, trading — trader-deed born of nature; work whose self is service too is serf-deed born of nature.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.44read ↗
Bhagavad Gītā18.45
स्वे स्वे कर्मण्यभिरतः संसिद्धिं लभते नरः । स्वकर्मनिरतः सिद्धिं यथा विन्दति तच्छृणु ॥

sve sve karmaṇyabhirataḥ saṃsiddhiṃ labhate naraḥ । svakarmanirataḥ siddhiṃ yathā vindati tacchṛṇu ॥

“Delighting each in his own deed, a man wins perfection; how the own-deed-devoted wins perfection, hear.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.45read ↗
Bhagavad Gītā18.46
यतः प्रवृत्तिर्भूतानां येन सर्वमिदं ततम् । स्वकर्मणा तमभ्यर्च्य सिद्धिं विन्दति मानवः ॥

yataḥ pravṛttirbhūtānāṃ yena sarvamidaṃ tatam । svakarmaṇā tamabhyarcya siddhiṃ vindati mānavaḥ ॥

“From whom springs beings' forthgoing, by whom all this is pervaded — worshipping Him with his own deed, a man wins perfection.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.46read ↗
Bhagavad Gītā18.47
श्रेयान्स्वधर्मो विगुणः परधर्मात्स्वनुष्ठितात् । स्वभावनियतं कर्म कुर्वन्नाप्नोति किल्बिषम् ॥

śreyānsvadharmo viguṇaḥ paradharmātsvanuṣṭhitāt । svabhāvaniyataṃ karma kurvannāpnoti kilbiṣam ॥

“Better one's own law, though wanting, than another's well-kept; doing nature-settled deeds, one wins no stain.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.47read ↗
Bhagavad Gītā18.48
सहजं कर्म कौन्तेय सदोषमपि न त्यजेत् । सर्वारम्भा हि दोषेण धूमेनाग्निरिवावृताः ॥

sahajaṃ karma kaunteya sadoṣamapi na tyajet । sarvārambhā hi doṣeṇa dhūmenāgnirivāvṛtāḥ ॥

“Inborn deeds, O son of Kuntī, one should not give up though faulty; for all ventures are wrapped in fault, as fire by smoke.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.48read ↗
Bhagavad Gītā18.49
असक्तबुद्धिः सर्वत्र जितात्मा विगतस्पृहः । नैष्कर्म्यसिद्धिं परमां संन्यासेनाधिगच्छति ॥

asaktabuddhiḥ sarvatra jitātmā vigataspṛhaḥ । naiṣkarmyasiddhiṃ paramāṃ saṃnyāsenādhigacchati ॥

“With thought clinging nowhere, self-conquered, longing gone — one reaches the highest deedless perfection through renouncing.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.49read ↗
Bhagavad Gītā18.50
सिद्धिं प्राप्तो यथा ब्रह्म तथाप्नोति निबोध मे । समासेनैव कौन्तेय निष्ठा ज्ञानस्य या परा ॥

siddhiṃ prāpto yathā brahma tathāpnoti nibodha me । samāsenaiva kaunteya niṣṭhā jñānasya yā parā ॥

“How, winning perfection, one wins Brahman — learn from Me in brief, O son of Kuntī — the highest stand of knowledge.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.50read ↗
Bhagavad Gītā18.51
बुद्ध्या विशुद्धया युक्तो धृत्यात्मानं नियम्य च । शब्दादीन्विषयांस्त्यक्त्वा रागद्वेषौ व्युदस्य च ॥

buddhyā viśuddhayā yukto dhṛtyātmānaṃ niyamya ca । śabdādīnviṣayāṃstyaktvā rāgadveṣau vyudasya ca ॥

“Yoked with cleansed thought, ruling the self by resolve, leaving sound and the other objects, casting off likes and dislikes.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.51read ↗
Bhagavad Gītā18.52
विविक्तसेवी लघ्वाशी यतवाक्कायमानसः । ध्यानयोगपरो नित्यं वैराग्यं समुपाश्रितः ॥

viviktasevī laghvāśī yatavākkāyamānasaḥ । dhyānayogaparo nityaṃ vairāgyaṃ samupāśritaḥ ॥

“Haunting lonely places, light-eating, with voice, body, mind restrained, ever given to musing-discipline, resorting to dispassion.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.52read ↗
Bhagavad Gītā18.53
अहंकारं बलं दर्पं कामं क्रोधं परिग्रहम् । विमुच्य निर्ममः शान्तो ब्रह्मभूयाय कल्पते ॥

ahaṃkāraṃ balaṃ darpaṃ kāmaṃ krodhaṃ parigraham । vimucya nirmamaḥ śānto brahmabhūyāya kalpate ॥

“Letting go ego, force, pride, lust, anger, grasping — mine-less, calm, one fits oneself for becoming Brahman.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.53read ↗
Bhagavad Gītā18.54
ब्रह्मभूतः प्रसन्नात्मा न शोचति न काङ्क्षति । समः सर्वेषु भूतेषु मद्भक्तिं लभते पराम् ॥

brahmabhūtaḥ prasannātmā na śocati na kāṅkṣati । samaḥ sarveṣu bhūteṣu madbhaktiṃ labhate parām ॥

“Become Brahman, clear in self, one grieves not nor craves; same toward all beings, one wins highest devotion to Me.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.54read ↗
Bhagavad Gītā18.55
भक्त्या मामभिजानाति यावान्यश्चास्मि तत्त्वतः । ततो मां तत्त्वतो ज्ञात्वा विशते तदनन्तरम् ॥

bhaktyā māmabhijānāti yāvānyaścāsmi tattvataḥ । tato māṃ tattvato jñātvā viśate tadanantaram ॥

“By devotion one truly knows Me — how great and who I am in truth; then, truly knowing Me, one enters straightway.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.55read ↗
Bhagavad Gītā18.56
सर्वकर्माण्यपि सदा कुर्वाणो मद्व्यपाश्रयः । मत्प्रसादादवाप्नोति शाश्वतं पदमव्ययम् ॥

sarvakarmāṇyapi sadā kurvāṇo madvyapāśrayaḥ । matprasādādavāpnoti śāśvataṃ padamavyayam ॥

“Doing all deeds ever, sheltered in Me, by My grace one wins the lasting changeless station.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.56read ↗
Bhagavad Gītā18.57
चेतसा सर्वकर्माणि मयि संन्यस्य मत्परः । बुद्धियोगमुपाश्रित्य मच्चित्तः सततं भव ॥

cetasā sarvakarmāṇi mayi saṃnyasya matparaḥ । buddhiyogamupāśritya maccittaḥ satataṃ bhava ॥

“Laying all deeds on Me by thought, holding Me highest, sheltered in wisdom-discipline, be ever minded on Me.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.57read ↗
Bhagavad Gītā18.58
मच्चित्तः सर्वदुर्गाणि मत्प्रसादात्तरिष्यसि । अथ चेत्त्वमहंकारान्न श्रोष्यसि विनङ्क्ष्यसि ॥

maccittaḥ sarvadurgāṇi matprasādāttariṣyasi । atha cettvamahaṃkārānna śroṣyasi vinaṅkṣyasi ॥

“Minded on Me, you will cross all straits by My grace; but if from ego you will not hear, you will perish.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.58read ↗
Bhagavad Gītā18.59
यदहंकारमाश्रित्य न योत्स्य इति मन्यसे । मिथ्यैष व्यवसायस्ते प्रकृतिस्त्वां नियोक्ष्यति ॥

yadahaṃkāramāśritya na yotsya iti manyase । mithyaiṣa vyavasāyaste prakṛtistvāṃ niyokṣyati ॥

“Sheltering in ego, thinking 'I will not fight' — vain is that resolve of yours; nature will yoke you.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.59read ↗
Bhagavad Gītā18.60
स्वभावजेन कौन्तेय निबद्धः स्वेन कर्मणा । कर्तुं नेच्छसि यन्मोहात्करिष्यस्यवशोऽपि तत् ॥

svabhāvajena kaunteya nibaddhaḥ svena karmaṇā । kartuṃ necchasi yanmohātkariṣyasyavaśo'pi tat ॥

“Bound by your own nature-born deed, O son of Kuntī, what from delusion you wish not to do — even helpless, you will do that.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.60read ↗
Bhagavad Gītā18.61
ईश्वरः सर्वभूतानां हृद्देशेऽर्जुन तिष्ठति । भ्रामयन्सर्वभूतानि यन्त्रारूढानि मायया ॥

īśvaraḥ sarvabhūtānāṃ hṛddeśe'rjuna tiṣṭhati । bhrāmayansarvabhūtāni yantrārūḍhāni māyayā ॥

“The lord stands in the heart-place of all beings, O Arjuna, whirling all beings as if mounted on a device, by glamour.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.61read ↗
Bhagavad Gītā18.62
तमेव शरणं गच्छ सर्वभावेन भारत । तत्प्रसादात्परां शान्तिं स्थानं प्राप्स्यसि शाश्वतम् ॥

tameva śaraṇaṃ gaccha sarvabhāvena bhārata । tatprasādātparāṃ śāntiṃ sthānaṃ prāpsyasi śāśvatam ॥

“Go to Him alone for shelter with all your being, O Bhārata; by His grace you will win highest peace, the lasting station.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.62read ↗
Bhagavad Gītā18.63
इति ते ज्ञानमाख्यातं गुह्याद्गुह्यतरं मया । विमृश्यैतदशेषेण यथेच्छसि तथा कुरु ॥

iti te jñānamākhyātaṃ guhyādguhyataraṃ mayā । vimṛśyaitadaśeṣeṇa yathecchasi tathā kuru ॥

“Thus the knowledge, hiddener than hidden, is told by Me to you; mulling this wholly, do as you wish.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.63read ↗
Bhagavad Gītā18.64
सर्वगुह्यतमं भूयः शृणु मे परमं वचः । इष्टोऽसि मे दृढमिति ततो वक्ष्यामि ते हितम् ॥

sarvaguhyatamaṃ bhūyaḥ śṛṇu me paramaṃ vacaḥ । iṣṭo'si me dṛḍhamiti tato vakṣyāmi te hitam ॥

“Hear again My highest word, most hidden of all; you are dearly loved by Me — so I will speak your welfare.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.64read ↗
Bhagavad Gītā18.65
मन्मना भव मद्भक्तो मद्याजी मां नमस्कुरु । मामेवैष्यसि सत्यं ते प्रतिजाने प्रियोऽसि मे ॥

manmanā bhava madbhakto madyājī māṃ namaskuru । māmevaiṣyasi satyaṃ te pratijāne priyo'si me ॥

“Be minded on Me, serve Me, offer to Me, bow to Me; you will reach Me alone — truly I pledge you, for you are dear to Me.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.65read ↗
Bhagavad Gītā18.66
सर्वधर्मान्परित्यज्य मामेकं शरणं व्रज । अहं त्वां सर्वपापेभ्यो मोक्षयिष्यामि मा शुचः ॥

sarvadharmānparityajya māmekaṃ śaraṇaṃ vraja । ahaṃ tvāṃ sarvapāpebhyo mokṣayiṣyāmi mā śucaḥ ॥

“Giving up all laws, go to Me alone for shelter; I will free you from all sins — grieve not.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.66read ↗
Bhagavad Gītā18.67
इदं ते नातपस्काय नाभक्ताय कदाचन । न चाशुश्रूषवे वाच्यं न च मां योऽभ्यसूयति ॥

idaṃ te nātapaskāya nābhaktāya kadācana । na cāśuśrūṣave vācyaṃ na ca māṃ yo'bhyasūyati ॥

“This must never be told to the unaustere, the undevoted, nor to the unwilling to hear, nor to one who cavils at Me.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.67read ↗
Bhagavad Gītā18.68
य इदं परमं गुह्यं मद्भक्तेष्वभिधास्यति । भक्तिं मयि परां कृत्वा मामेवैष्यत्यसंशयः ॥

ya idaṃ paramaṃ guhyaṃ madbhakteṣvabhidhāsyati । bhaktiṃ mayi parāṃ kṛtvā māmevaiṣyatyasaṃśayaḥ ॥

“Whoever will speak this highest secret among My devotees, showing highest love for Me — will reach Me alone, no doubt.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.68read ↗
Bhagavad Gītā18.69
न च तस्मान्मनुष्येषु कश्चिन्मे प्रियकृत्तमः । भविता न च मे तस्मादन्यः प्रियतरो भुवि ॥

na ca tasmānmanuṣyeṣu kaścinme priyakṛttamaḥ । bhavitā na ca me tasmādanyaḥ priyataro bhuvi ॥

“And none among men does dearer service to Me than he; nor will any other on earth be dearer to Me than he.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.69read ↗
Bhagavad Gītā18.70
अध्येष्यते च य इमं धर्म्यं संवादमावयोः । ज्ञानयज्ञेन तेनाहमिष्टः स्यामिति मे मतिः ॥

adhyeṣyate ca ya imaṃ dharmyaṃ saṃvādamāvayoḥ । jñānayajñena tenāhamiṣṭaḥ syāmiti me matiḥ ॥

“And whoever will study this lawful converse of ours — by him I would be worshipped with knowledge-offering, so I think.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.70read ↗
Bhagavad Gītā18.71
श्रद्धावाननसूयश्च शृणुयादपि यो नरः । सोऽपि मुक्तः शुभाँल्लोकान्प्राप्नुयात्पुण्यकर्मणाम् ॥

śraddhāvānanasūyaśca śṛṇuyādapi yo naraḥ । so'pi muktaḥ śubhām̐llokānprāpnuyātpuṇyakarmaṇām ॥

“And whatever faithful, uncavilling man merely hears it — he too, freed, would win the bright worlds of the meritorious.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.71read ↗
Bhagavad Gītā18.72
कच्चिदेतच्छ्रुतं पार्थ त्वयैकाग्रेण चेतसा । कच्चिदज्ञानसंमोहः प्रनष्टस्ते धनंजय ॥

kaccidetacchrutaṃ pārtha tvayaikāgreṇa cetasā । kaccidajñānasaṃmohaḥ pranaṣṭaste dhanaṃjaya ॥

“Has this been heard by you, O Pārtha, with one-pointed mind? Is your delusion of ignorance destroyed, O Dhanañjaya?”

/shlokas/bhagavad-gita-18.72read ↗
Bhagavad Gītā18.73
नष्टो मोहः स्मृतिर्लब्धा त्वत्प्रसादान्मयाच्युत । स्थितोऽस्मि गतसन्देहः करिष्ये वचनं तव ॥

naṣṭo mohaḥ smṛtirlabdhā tvatprasādānmayācyuta । sthito'smi gatasandehaḥ kariṣye vacanaṃ tava ॥

“Delusion is lost, memory won, by Your grace, O Acyuta; I stand, my doubt gone — I will do Your word.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.73read ↗
Bhagavad Gītā18.74
इत्यहं वासुदेवस्य पार्थस्य च महात्मनः । संवादमिममश्रौषमद्भुतं रोमहर्षणम् ॥

ityahaṃ vāsudevasya pārthasya ca mahātmanaḥ । saṃvādamimamaśrauṣamadbhutaṃ romaharṣaṇam ॥

“Thus I heard this wondrous, hair-bristling converse of Vāsudeva and the great-souled Pārtha.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.74read ↗
Bhagavad Gītā18.75
व्यासप्रसादाच्छ्रुतवानेतद्गुह्यमहं परम् । योगं योगेश्वरात्कृष्णात्साक्षात्कथयतः स्वयम् ॥

vyāsaprasādācchrutavānetadguhyamahaṃ param । yogaṃ yogeśvarātkṛṣṇātsākṣātkathayataḥ svayam ॥

“By Vyāsa's grace I heard this highest secret — discipline from Kṛṣṇa, the lord of discipline, telling it Himself face to face.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.75read ↗
Bhagavad Gītā18.76
राजन्संस्मृत्य संस्मृत्य संवादमिममद्भुतम् । केशवार्जुनयोः पुण्यं हृष्यामि च मुहुर्मुहुः ॥

rājansaṃsmṛtya saṃsmṛtya saṃvādamimamadbhutam । keśavārjunayoḥ puṇyaṃ hṛṣyāmi ca muhurmuhuḥ ॥

“O king, remembering and remembering this wondrous holy converse of Keśava and Arjuna, I rejoice again and again.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.76read ↗
Bhagavad Gītā18.77
तच्च संस्मृत्य संस्मृत्य रूपमत्यद्भुतं हरेः । विस्मयो मे महान्राजन्हृष्यामि च पुनः पुनः ॥

tacca saṃsmṛtya saṃsmṛtya rūpamatyadbhutaṃ hareḥ । vismayo me mahānrājanhṛṣyāmi ca punaḥ punaḥ ॥

“And remembering and remembering that most wondrous form of Hari, great is my wonder, O king — and I rejoice again and again.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.77read ↗
Bhagavad Gītā18.78
यत्र योगेश्वरः कृष्णो यत्र पार्थो धनुर्धरः । तत्र श्रीर्विजयो भूतिर्ध्रुवा नीतिर्मतिर्मम ॥

yatra yogeśvaraḥ kṛṣṇo yatra pārtho dhanurdharaḥ । tatra śrīrvijayo bhūtirdhruvā nītirmatirmama ॥

“Where Kṛṣṇa the lord of discipline stands, where Pārtha the bowman stands — there are fortune, victory, welfare, and fixed statecraft, so I think.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.78read ↗