Sanskrit Corpus

1764 verses · verified Sanskrit text · IAST · English translation

Bhagavad Gītā17.7
आहारस्त्वपि सर्वस्य त्रिविधो भवति प्रियः । यज्ञस्तपस्तथा दानं तेषां भेदमिमं शृणु ॥

āhārastvapi sarvasya trividho bhavati priyaḥ । yajñastapastathā dānaṃ teṣāṃ bhedamimaṃ śṛṇu ॥

“And each man's favourite food too is threefold; offering, austerity, and giving likewise — hear this split of theirs.”

/shlokas/bhagavad-gita-17.7read ↗
Bhagavad Gītā17.8
आयुःसत्त्वबलारोग्यसुखप्रीतिविवर्धनाः । रस्याः स्निग्धाः स्थिरा हृद्या आहाराः सात्त्विकप्रियाः ॥

āyuḥsattvabalārogyasukhaprītivivardhanāḥ । rasyāḥ snigdhāḥ sthirā hṛdyā āhārāḥ sāttvikapriyāḥ ॥

“Lengthening life, being, strength, health, joy and love — juicy, mild, firm, heart-gladdening foods are dear to the good.”

/shlokas/bhagavad-gita-17.8read ↗
Bhagavad Gītā17.9
कट्वम्ललवणात्युष्णतीक्ष्णरूक्षविदाहिनः । आहारा राजसस्येष्टा दुःखशोकामयप्रदाः ॥

kaṭvamlalavaṇātyuṣṇatīkṣṇarūkṣavidāhinaḥ । āhārā rājasasyeṣṭā duḥkhaśokāmayapradāḥ ॥

“Bitter, sour, over-salty, over-hot, sharp, harsh, burning foods are loved by the passionate, giving pain, grief and sickness.”

/shlokas/bhagavad-gita-17.9read ↗
Bhagavad Gītā17.10
यातयामं गतरसं पूति पर्युषितं च यत् । उच्छिष्टमपि चामेध्यं भोजनं तामसप्रियम् ॥

yātayāmaṃ gatarasaṃ pūti paryuṣitaṃ ca yat । ucchiṣṭamapi cāmedhyaṃ bhojanaṃ tāmasapriyam ॥

“Stale, tasteless, stinking, kept overnight, and leavings too, impure food is dear to the dark.”

/shlokas/bhagavad-gita-17.10read ↗
Bhagavad Gītā17.11
अफलाकाङ्क्षिभिर्यज्ञो विधिदृष्टो य इज्यते । यष्टव्यमेवेति मनः समाधाय स सात्त्विकः ॥

aphalākāṅkṣibhiryajño vidhidṛṣṭo ya ijyate । yaṣṭavyameveti manaḥ samādhāya sa sāttvikaḥ ॥

“Offered by men who crave no fruit, seen by rule as due to be offered, with mind made steady — that offering is good.”

/shlokas/bhagavad-gita-17.11read ↗
Bhagavad Gītā17.12
अभिसंधाय तु फलं दम्भार्थमपि चैव यत् । इज्यते भरतश्रेष्ठ तं यज्ञं विद्धि राजसम् ॥

abhisaṃdhāya tu phalaṃ dambhārthamapi caiva yat । ijyate bharataśreṣṭha taṃ yajñaṃ viddhi rājasam ॥

“But offered eyeing fruit, and for show too, O best of Bharatas — know that offering as passionate.”

/shlokas/bhagavad-gita-17.12read ↗
Bhagavad Gītā17.13
विधिहीनमसृष्टान्नं मन्त्रहीनमदक्षिणम् । श्रद्धाविरहितं यज्ञं तामसं परिचक्षते ॥

vidhihīnamasṛṣṭānnaṃ mantrahīnamadakṣiṇam । śraddhāvirahitaṃ yajñaṃ tāmasaṃ paricakṣate ॥

“Ruless, foodless, hymnless, feeless, faithless offering they call dark.”

/shlokas/bhagavad-gita-17.13read ↗
Bhagavad Gītā17.14
देवद्विजगुरुप्राज्ञपूजनं शौचमार्जवम् । ब्रह्मचर्यमहिंसा च शारीरं तप उच्यते ॥

devadvijaguruprājñapūjanaṃ śaucamārjavam । brahmacaryamahiṃsā ca śārīraṃ tapa ucyate ॥

“Worship of god, Brahmin, teacher and sage, purity, uprightness, celibate studentship, non-harming — this is called body-austerity.”

/shlokas/bhagavad-gita-17.14read ↗
Bhagavad Gītā17.15
अनुद्वेगकरं वाक्यं सत्यं प्रियहितं च यत् । स्वाध्यायाभ्यसनं चैव वाङ्मयं तप उच्यते ॥

anudvegakaraṃ vākyaṃ satyaṃ priyahitaṃ ca yat । svādhyāyābhyasanaṃ caiva vāṅmayaṃ tapa ucyate ॥

“Speech that causes no trembling, true, dear and wholesome, and practice of study too — this is called voice-austerity.”

/shlokas/bhagavad-gita-17.15read ↗
Bhagavad Gītā17.16
मनः प्रसादः सौम्यत्वं मौनमात्मविनिग्रहः । भावसंशुद्धिरित्येतत्तपो मानसमुच्यते ॥

manaḥ prasādaḥ saumyatvaṃ maunamātmavinigrahaḥ । bhāvasaṃśuddhirityetattapo mānasamucyate ॥

“Cheer of mind, gentleness, silence, self-restraint, cleansing of being — this is called mind-austerity.”

/shlokas/bhagavad-gita-17.16read ↗
Bhagavad Gītā17.17
श्रद्धया परया तप्तं तपस्तत्त्रिविधं नरैः । अफलाकाङ्क्षिभिर्युक्तैः सात्त्विकं परिचक्षते ॥

śraddhayā parayā taptaṃ tapastattrividhaṃ naraiḥ । aphalākāṅkṣibhiryuktaiḥ sāttvikaṃ paricakṣate ॥

“This threefold austerity burned by men with highest faith, craving no fruit, yoked — they call good.”

/shlokas/bhagavad-gita-17.17read ↗
Bhagavad Gītā17.18
सत्कारमानपूजार्थं तपो दम्भेन चैव यत् । क्रियते तदिह प्रोक्तं राजसं चलमध्रुवम् ॥

satkāramānapūjārthaṃ tapo dambhena caiva yat । kriyate tadiha proktaṃ rājasaṃ calamadhruvam ॥

“Austerity done for honour, worship and reverence, and showily too — that is called here passionate, moving, unstable.”

/shlokas/bhagavad-gita-17.18read ↗
Bhagavad Gītā17.19
मूढग्राहेणात्मनो यत्पीडया क्रियते तपः । परस्योत्सादनार्थं वा तत्तामसमुदाहृतम् ॥

mūḍhagrāheṇātmano yatpīḍayā kriyate tapaḥ । parasyotsādanārthaṃ vā tattāmasamudāhṛtam ॥

“Austerity done from a deluded grasp, tormenting the self, or to ruin another — that is called dark.”

/shlokas/bhagavad-gita-17.19read ↗
Bhagavad Gītā17.20
दातव्यमिति यद्दानं दीयतेऽनुपकारिणे । देशे काले च पात्रे च तद्दानं सात्त्विकं स्मृतम् ॥

dātavyamiti yaddānaṃ dīyate'nupakāriṇe । deśe kāle ca pātre ca taddānaṃ sāttvikaṃ smṛtam ॥

“A gift given as due to be given, to one who does no return favour, in place, time and to a worthy — that gift is deemed good.”

/shlokas/bhagavad-gita-17.20read ↗
Bhagavad Gītā17.21
यत्तु प्रत्युपकारार्थं फलमुद्दिश्य वा पुनः । दीयते च परिक्लिष्टं तद्दानं राजसं स्मृतम् ॥

yattu pratyupakārārthaṃ phalamuddiśya vā punaḥ । dīyate ca parikliṣṭaṃ taddānaṃ rājasaṃ smṛtam ॥

“But given for return favour, or eyeing fruit again, and grudgingly — that gift is deemed passionate.”

/shlokas/bhagavad-gita-17.21read ↗
Bhagavad Gītā17.22
अदेशकाले यद्दानमपात्रेभ्यश्च दीयते । असत्कृतमवज्ञातं तत्तामसमुदाहृतम् ॥

adeśakāle yaddānamapātrebhyaśca dīyate । asatkṛtamavajñātaṃ tattāmasamudāhṛtam ॥

“A gift given out of place and time, and to unworthies, unhonoured, despised — that is called dark.”

/shlokas/bhagavad-gita-17.22read ↗
Bhagavad Gītā17.23
ॐ तत्सदिति निर्देशो ब्रह्मणस्त्रिविधः स्मृतः । ब्राह्मणास्तेन वेदाश्च यज्ञाश्च विहिताः पुरा ॥

oṃ tat sad iti nirdeśo brahmaṇas trividhaḥ smṛtaḥ । brāhmaṇās tena vedāś ca yajñāś ca vihitāḥ purā ॥

“The threefold designation of Brahman is Om, Tat, Sat; by That were the Brahmins, the Vedas, and the sacrifices ordained of old.”

/shlokas/bhagavad-gita-17.23read ↗
Bhagavad Gītā17.24
तस्मादोमित्युदाहृत्य यज्ञदानतपःक्रियाः । प्रवर्तन्ते विधानोक्ताः सततं ब्रह्मवादिनाम् ॥

tasmādomityudāhṛtya yajñadānatapaḥkriyāḥ । pravartante vidhānoktāḥ satataṃ brahmavādinām ॥

“So uttering Om, the enjoined rites of offering, giving and austerity ever proceed for Brahman-speakers.”

/shlokas/bhagavad-gita-17.24read ↗
Bhagavad Gītā17.25
तदित्यनभिसन्धाय फलं यज्ञतपःक्रियाः । दानक्रियाश्च विविधाः क्रियन्ते मोक्षकाङ्क्षिभिः ॥

tadityanabhisandhāya phalaṃ yajñatapaḥkriyāḥ । dānakriyāśca vividhāḥ kriyante mokṣakāṅkṣibhiḥ ॥

“Uttering 'That', without eyeing fruit, rites of offering and austerity, and diverse rites of giving, are done by freedom-seekers.”

/shlokas/bhagavad-gita-17.25read ↗
Bhagavad Gītā17.26
सद्भावे साधुभावे च सदित्येतत्प्रयुज्यते । प्रशस्ते कर्मणि तथा सच्छब्दः पार्थ युज्यते ॥

sadbhāve sādhubhāve ca sadityetatprayujyate । praśaste karmaṇi tathā sacchabdaḥ pārtha yujyate ॥

“In being and in good-being the word 'True' is used; and likewise in a praiseworthy deed the word 'true' is joined, O Pārtha.”

/shlokas/bhagavad-gita-17.26read ↗
Bhagavad Gītā17.27
यज्ञे तपसि दाने च स्थितिः सदिति चोच्यते । कर्म चैव तदर्थीयं सदित्येवाभिधीयते ॥

yajñe tapasi dāne ca sthitiḥ saditi cocyate । karma caiva tadarthīyaṃ sadityevābhidhīyate ॥

“Steadfastness in offering, austerity and giving is called 'true' too; and deeds for That are called 'true' alone.”

/shlokas/bhagavad-gita-17.27read ↗
Bhagavad Gītā17.28
अश्रद्धया हुतं दत्तं तपस्तप्तं कृतं च यत् । असदित्युच्यते पार्थ न च तत्प्रेत्य नो इह ॥

aśraddhayā hutaṃ dattaṃ tapastaptaṃ kṛtaṃ ca yat । asadityucyate pārtha na ca tatpretya no iha ॥

“Poured, given, burned in austerity, or done without faith is called 'untrue', O Pārtha — and it is nothing after death nor here.”

/shlokas/bhagavad-gita-17.28read ↗
Bhagavad Gītā18.1
संन्यासस्य महाबाहो तत्त्वमिच्छामि वेदितुम् । त्यागस्य च हृषीकेश पृथक्केशिनिषूदन ॥

saṃnyāsasya mahābāho tattvamicchāmi veditum । tyāgasya ca hṛṣīkeśa pṛthakkeśiniṣūdana ॥

“Of renunciation, O mighty-armed, I wish to know the truth, and of giving-up too, O Hṛṣīkeśa, O slayer of Keśin.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.1read ↗
Bhagavad Gītā18.2
काम्यानां कर्मणां न्यासं संन्यासं कवयो विदुः । सर्वकर्मफलत्यागं प्राहुस्त्यागं विचक्षणाः ॥

kāmyānāṃ karmaṇāṃ nyāsaṃ saṃnyāsaṃ kavayo viduḥ । sarvakarmaphalatyāgaṃ prāhustyāgaṃ vicakṣaṇāḥ ॥

“Laying down wished-for deeds the poets know as renunciation; laying down the fruit of all deeds the discerning call giving-up.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.2read ↗
Bhagavad Gītā18.3
त्याज्यं दोषवदित्येके कर्म प्राहुर्मनीषिणः । यज्ञदानतपःकर्म न त्याज्यमिति चापरे ॥

tyājyaṃ doṣavadityeke karma prāhurmanīṣiṇaḥ । yajñadānatapaḥkarma na tyājyamiti cāpare ॥

“'Deeds must be given up as tainted,' say some thinkers; 'deeds of offering, giving, austerity must not be given up,' say others.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.3read ↗
Bhagavad Gītā18.4
निश्चयं शृणु मे तत्र त्यागे भरतसत्तम । त्यागो हि पुरुषव्याघ्र त्रिविधः संप्रकीर्तितः ॥

niścayaṃ śṛṇu me tatra tyāge bharatasattama । tyāgo hi puruṣavyāghra trividhaḥ saṃprakīrtitaḥ ॥

“Hear My settlement on giving-up there, O best of Bharatas; giving-up, O tiger among men, is declared threefold.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.4read ↗
Bhagavad Gītā18.5
यज्ञदानतपःकर्म न त्याज्यं कार्यमेव तत् । यज्ञो दानं तपश्चैव पावनानि मनीषिणाम् ॥

yajñadānatapaḥkarma na tyājyaṃ kāryameva tat । yajño dānaṃ tapaścaiva pāvanāni manīṣiṇām ॥

“Deeds of offering, giving, austerity must not be given up — they must be done; offering, giving and austerity cleanse the thoughtful.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.5read ↗
Bhagavad Gītā18.6
एतान्यपि तु कर्माणि सङ्गं त्यक्त्वा फलानि च । कर्तव्यानीति मे पार्थ निश्चितं मतमुत्तमम् ॥

etānyapi tu karmāṇi saṅgaṃ tyaktvā phalāni ca । kartavyānīti me pārtha niścitaṃ matamuttamam ॥

“But even these deeds must be done laying down clinging and fruits — this, O Pārtha, is My settled highest view.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.6read ↗
Bhagavad Gītā18.7
नियतस्य तु संन्यासः कर्मणो नोपपद्यते । मोहात्तस्य परित्यागस्तामसः परिकीर्तितः ॥

niyatasya tu saṃnyāsaḥ karmaṇo nopapadyate । mohāttasya parityāgastāmasaḥ parikīrtitaḥ ॥

“Renouncing appointed deeds is not fitting; giving them up from delusion is called dark.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.7read ↗
Bhagavad Gītā18.8
दुःखमित्येव यत्कर्म कायक्लेशभयात्त्यजेत् । स कृत्वा राजसं त्यागं नैव त्यागफलं लभेत् ॥

duḥkhamityeva yatkarma kāyakleśabhayāttyajet । sa kṛtvā rājasaṃ tyāgaṃ naiva tyāgaphalaṃ labhet ॥

“Whoever gives up a deed thinking it pain, from fear of body-trouble — practising passionate giving-up, he wins no fruit of giving-up.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.8read ↗
Bhagavad Gītā18.9
कार्यमित्येव यत्कर्म नियतं क्रियतेऽर्जुन । सङ्गं त्यक्त्वा फलं चैव स त्यागः सात्त्विको मतः ॥

kāryamityeva yatkarma niyataṃ kriyate'rjuna । saṅgaṃ tyaktvā phalaṃ caiva sa tyāgaḥ sāttviko mataḥ ॥

“But the appointed deed done thinking 'it must be done,' O Arjuna, laying down clinging and fruit too — that giving-up is deemed good.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.9read ↗
Bhagavad Gītā18.10
न द्वेष्ट्यकुशलं कर्म कुशले नानुषज्जते । त्यागी सत्त्वसमाविष्टो मेधावी छिन्नसंशयः ॥

na dveṣṭyakuśalaṃ karma kuśale nānuṣajjate । tyāgī sattvasamāviṣṭo medhāvī chinnasaṃśayaḥ ॥

“He hates no luckless deed, clings to no lucky one — the giver-up, steeped in goodness, wise, his doubt cut.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.10read ↗
Bhagavad Gītā18.11
न हि देहभृता शक्यं त्यक्तुं कर्माण्यशेषतः । यस्तु कर्मफलत्यागी स त्यागीत्यभिधीयते ॥

na hi dehabhṛtā śakyaṃ tyaktuṃ karmāṇyaśeṣataḥ । yastu karmaphalatyāgī sa tyāgītyabhidhīyate ॥

“For body-bearers cannot give up deeds wholly; but whoever gives up the fruit of deeds is called a giver-up.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.11read ↗
Bhagavad Gītā18.12
अनिष्टमिष्टं मिश्रं च त्रिविधं कर्मणः फलम् । भवत्यत्यागिनां प्रेत्य न तु संन्यासिनां क्वचित् ॥

aniṣṭamiṣṭaṃ miśraṃ ca trividhaṃ karmaṇaḥ phalam । bhavatyatyāgināṃ pretya na tu saṃnyāsināṃ kvacit ॥

“Unwished, wished, and mixed — threefold is the fruit of deeds after death for non-givers-up, but never for renouncers.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.12read ↗
Bhagavad Gītā18.13
पञ्चैतानि महाबाहो कारणानि निबोध मे । सांख्ये कृतान्ते प्रोक्तानि सिद्धये सर्वकर्मणाम् ॥

pañcaitāni mahābāho kāraṇāni nibodha me । sāṃkhye kṛtānte proktāni siddhaye sarvakarmaṇām ॥

“Learn from Me, O mighty-armed, these five causes declared in theory's settlement for the success of all deeds.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.13read ↗
Bhagavad Gītā18.14
अधिष्ठानं तथा कर्ता करणं च पृथग्विधम् । विविधाश्च पृथक्चेष्टा दैवं चैवात्र पञ्चमम् ॥

adhiṣṭhānaṃ tathā kartā karaṇaṃ ca pṛthagvidham । vividhāśca pṛthakceṣṭā daivaṃ caivātra pañcamam ॥

“The seat, the doer, the means of many kinds, the several motions apart, and fate too as fifth here.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.14read ↗
Bhagavad Gītā18.15
शरीरवाङ्मनोभिर्यत्कर्म प्रारभते नरः । न्याय्यं वा विपरीतं वा पञ्चैते तस्य हेतवः ॥

śarīravāṅmanobhiryatkarma prārabhate naraḥ । nyāyyaṃ vā viparītaṃ vā pañcaite tasya hetavaḥ ॥

“Whatever deed a man starts with body, voice or mind, right or wrong — these five are its causes.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.15read ↗
Bhagavad Gītā18.16
तत्रैवं सति कर्तारमात्मानं केवलं तु यः । पश्यत्यकृतबुद्धित्वान्न स पश्यति दुर्मतिः ॥

tatraivaṃ sati kartāramātmānaṃ kevalaṃ tu yaḥ । paśyatyakṛtabuddhitvānna sa paśyati durmatiḥ ॥

“There, this being so, whoever sees the self alone as doer, from unwisdom — that ill-minded one does not see.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.16read ↗
Bhagavad Gītā18.17
यस्य नाहङ्कृतो भावो बुद्धिर्यस्य न लिप्यते । हत्वाऽपि स इमाँल्लोकान्न हन्ति न निबध्यते ॥

yasya nāhaṅkṛto bhāvo buddhiryasya na lipyate । hatvā'pi sa imām̐llokānna hanti na nibadhyate ॥

“Whose being is not ego-made, whose thought is not stained — though slaying these worlds, he slays not and is not bound.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.17read ↗
Bhagavad Gītā18.18
ज्ञानं ज्ञेयं परिज्ञाता त्रिविधा कर्मचोदना । करणं कर्म कर्तेति त्रिविधः कर्मसंग्रहः ॥

jñānaṃ jñeyaṃ parijñātā trividhā karmacodanā । karaṇaṃ karma karteti trividhaḥ karmasaṃgrahaḥ ॥

“Knowledge, the knowable, the knower — the threefold spur to deeds; means, deed, doer — the threefold sum of deeds.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.18read ↗
Bhagavad Gītā18.19
ज्ञानं कर्म च कर्ता च त्रिधैव गुणभेदतः । प्रोच्यते गुणसंख्याने यथावच्छृणु तान्यपि ॥

jñānaṃ karma ca kartā ca tridhaiva guṇabhedataḥ । procyate guṇasaṃkhyāne yathāvacchṛṇu tānyapi ॥

“Knowledge, deed, and doer too are told threefold by split of qualities; in quality-theory hear them duly too.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.19read ↗
Bhagavad Gītā18.20
सर्वभूतेषु येनैकं भावमव्ययमीक्षते । अविभक्तं विभक्तेषु तज्ज्ञानं विद्धि सात्त्विकम् ॥

sarvabhūteṣu yenaikaṃ bhāvamavyayamīkṣate । avibhaktaṃ vibhakteṣu tajjñānaṃ viddhi sāttvikam ॥

“That knowledge by which one sees one changeless being in all beings, undivided in the divided — know as good.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.20read ↗
Bhagavad Gītā18.21
पृथक्त्वेन तु यज्ज्ञानं नानाभावान्पृथग्विधान् । वेत्ति सर्वेषु भूतेषु तज्ज्ञानं विद्धि राजसम् ॥

pṛthaktvena tu yajjñānaṃ nānābhāvānpṛthagvidhān । vetti sarveṣu bhūteṣu tajjñānaṃ viddhi rājasam ॥

“But that knowledge which by separateness knows varied states apart, manifold, in all beings — know as passionate.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.21read ↗
Bhagavad Gītā18.22
यत्तु कृत्स्नवदेकस्मिन्कार्ये सक्तमहैतुकम् । अतत्त्वार्थवदल्पं च तत्तामसमुदाहृतम् ॥

yattu kṛtsnavadekasminkārye saktamahaitukam । atattvārthavadalpaṃ ca tattāmasamudāhṛtam ॥

“But clinging to one task as if it were all, groundless, not as truth, and small — that is called dark.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.22read ↗
Bhagavad Gītā18.23
नियतं सङ्गरहितमरागद्वेषतः कृतम् । अफलप्रेप्सुना कर्म यत्तत्सात्त्विकमुच्यते ॥

niyataṃ saṅgarahitamarāgadveṣataḥ kṛtam । aphalaprepsunā karma yattatsāttvikamucyate ॥

“Appointed, clingless, done without likes or dislikes, by one who seeks no fruit — that deed is called good.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.23read ↗
Bhagavad Gītā18.24
यत्तु कामेप्सुना कर्म साहंकारेण वा पुनः । क्रियते बहुलायासं तद्राजसमुदाहृतम् ॥

yattu kāmepsunā karma sāhaṃkāreṇa vā punaḥ । kriyate bahulāyāsaṃ tadrājasamudāhṛtam ॥

“But deed done by a craving seeker, or egoistical again, with much strain — that is called passionate.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.24read ↗
Bhagavad Gītā18.25
अनुबन्धं क्षयं हिंसामनपेक्ष्य च पौरुषम् । मोहादारभ्यते कर्म यत्तत्तामसमुच्यते ॥

anubandhaṃ kṣayaṃ hiṃsāmanapekṣya ca pauruṣam । mohādārabhyate karma yattattāmasamucyate ॥

“Without weighing sequel, waste, harm, or strength, begun from delusion — that deed is called dark.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.25read ↗
Bhagavad Gītā18.26
मुक्तसङ्गोऽनहंवादी धृत्युत्साहसमन्वितः । सिद्ध्यसिद्ध्योर्निर्विकारः कर्ता सात्त्विक उच्यते ॥

muktasaṅgo'nahaṃvādī dhṛtyutsāhasamanvitaḥ । siddhyasiddhyornirvikāraḥ kartā sāttvika ucyate ॥

“Cling-free, saying not 'I', graced with resolve and zeal, unchanged in success and failure — the doer is called good.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.26read ↗
Bhagavad Gītā18.27
रागी कर्मफलप्रेप्सुर्लुब्धो हिंसात्मकोऽशुचिः । हर्षशोकान्वितः कर्ता राजसः परिकीर्तितः ॥

rāgī karmaphalaprepsurlubdho hiṃsātmako'śuciḥ । harṣaśokānvitaḥ kartā rājasaḥ parikīrtitaḥ ॥

“Passionate, seeking the fruit of deeds, greedy, harm-natured, impure, joined with joy and grief — the doer is famed passionate.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.27read ↗
Bhagavad Gītā18.28
अयुक्तः प्राकृतः स्तब्धः शठो नैष्कृतिकोऽलसः । विषादी दीर्घसूत्री च कर्ता तामस उच्यते ॥

ayuktaḥ prākṛtaḥ stabdhaḥ śaṭho naiṣkṛtiko'lasaḥ । viṣādī dīrghasūtrī ca kartā tāmasa ucyate ॥

“Undisciplined, vulgar, stubborn, cheating, spiteful, slothful, gloomy, long in thread — the doer is called dark.”

/shlokas/bhagavad-gita-18.28read ↗