Sanskrit Corpus

1764 verses · verified Sanskrit text · IAST · English translation

Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa1.41
अनादृत्य तु तद् वाक्यं रावणः कालचोदितः जगाम सहमारीचस् तस्याश्रमपदं तदा

anādṛtya tu tad vākyaṃ rāvaṇaḥ kālacoditaḥ jagāma sahamārīcas tasyāśramapadaṃ tadā

“Disregarding Maricha's words and impelled by fate, Ravana went with him to Rama's hermitage. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-1-41read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa1.42
तेन मायाविना दूरम् अपवाह्य नृपात्मजौ जहार भार्यां रामस्य गृध्रं हत्वा जटायुषम्

tena māyāvinā dūram apavāhya nṛpātmajau jahāra bhāryāṃ rāmasya gṛdhraṃ hatvā jaṭāyuṣam

“By Maricha's magic art he drew the princely youths apart, slew the vulture Jatayu, and bore away Rama's wife. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-1-42read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa1.43
गृध्रं च निहतं दृष्ट्वा हृतां श्रुत्वा च मैथिलीम् राघवः शोकसंतप्तो विललापाकुलेन्द्रियः

gṛdhraṃ ca nihataṃ dṛṣṭvā hṛtāṃ śrutvā ca maithilīm rāghavaḥ śokasaṃtapto vilalāpākulendriyaḥ

“Finding Jatayu slain and his wife carried off, Raghava's senses failed and he wept in mad despair. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-1-43read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa1.44
ततस् तेनैव शोकेन गृध्रं दग्ध्वा जटायुषम् मार्गमाणो वने सीतां राक्षसं संददर्श ह

tatas tenaiva śokena gṛdhraṃ dagdhvā jaṭāyuṣam mārgamāṇo vane sītāṃ rākṣasaṃ saṃdadarśa ha

“He laid Jatayu upon the funeral pile and, still searching for Sita, saw a hideous giant named Kabandha. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-1-44read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa1.45
कबन्धं नाम रूपेण विकृतं घोरदर्शनम् तं निहत्य महाबाहुर् ददाह स्वर्गतश् च सः

kabandhaṃ nāma rūpeṇa vikṛtaṃ ghoradarśanam taṃ nihatya mahābāhur dadāha svargataś ca saḥ

“He smote and slew the monstrous fiend and cast the body into the flame, whence Kabandha rose in lovely form. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-1-45read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa1.46
स चास्य कथयाम् आस शबरीं धर्मचारिणीम् श्रमणीं धर्मनिपुणाम् अभिगच्छेति राघव सो ऽभ्यगच्छन् महातेजाः शबरीं शत्रुसूदनः

sa cāsya kathayām āsa śabarīṃ dharmacāriṇīm śramaṇīṃ dharmanipuṇām abhigaccheti rāghava so 'bhyagacchan mahātejāḥ śabarīṃ śatrusūdanaḥ

“Kabandha bade him seek in his distress Shabari, a wise and holy hermitess, and the resplendent slayer of foes went to her. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-1-46read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa1.47
शबर्या पूजितः सम्यग् रामो दशरथात्मजः पम्पातीरे हनुमता संगतो वानरेण ह

śabaryā pūjitaḥ samyag rāmo daśarathātmajaḥ pampātīre hanumatā saṃgato vānareṇa ha

“By the counsel of that saintly dame he came to Pampa's pleasant flood and there won the steadfast friendship of Hanuman, the Wind-God's son. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-1-47read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa1.48
हनुमद्वचनाच् चैव सुग्रीवेण समागतः सुग्रीवाय च तत् सर्वं शंसद् रामो महाबलः

hanumadvacanāc caiva sugrīveṇa samāgataḥ sugrīvāya ca tat sarvaṃ śaṃsad rāmo mahābalaḥ

“Counseled by Hanuman, Rama told his grief to Sugriva, the vanara chief. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-1-48read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa1.49
ततो वानरराजेन वैरानुकथनं प्रति रामायावेदितं सर्वं प्रणयाद् दुःखितेन च वालिनश् च बलं तत्र कथयाम् आस वानरः

tato vānararājena vairānukathanaṃ prati rāmāyāveditaṃ sarvaṃ praṇayād duḥkhitena ca vālinaś ca balaṃ tatra kathayām āsa vānaraḥ

“Sugriva told his new-found friend his whole story: his hate of Vali for the long-borne wrong and insult. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-1-49read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa1.50
प्रतिज्ञातं च रामेण तदा वालिवधं प्रति सुग्रीवः शङ्कितश् चासीन् नित्यं वीर्येण राघवे

pratijñātaṃ ca rāmeṇa tadā vālivadhaṃ prati sugrīvaḥ śaṅkitaś cāsīn nityaṃ vīryeṇa rāghave

“Rama promised to allay his fear, while Sugriva warned him of Vali's matchless might. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-1-50read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa1.51
राघवः प्रत्ययार्थं तु दुन्दुभेः कायम् उत्तमम् पादाङ्गुष्ठेन चिक्षेप संपूर्णं दशयोजनम्

rāghavaḥ pratyayārthaṃ tu dundubheḥ kāyam uttamam pādāṅguṣṭhena cikṣepa saṃpūrṇaṃ daśayojanam

“Showing the huge corpse slain by Vali, the hero lightly kicked it as it lay and cast it twenty leagues away. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-1-51read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa1.52
बिभेद च पुनः सालान् सप्तैकेन महेषुणा गिरिं रसातलं चैव जनयन् प्रत्ययं तदा

bibheda ca punaḥ sālān saptaikena maheṣuṇā giriṃ rasātalaṃ caiva janayan pratyayaṃ tadā

“To prove his might his arrows pierced seven palms in line and cleft a mighty hill; he hurled his dart down to hell. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-1-52read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa1.53
ततः प्रीतमनास् तेन विश्वस्तः स महाकपिः किष्किन्धां रामसहितो जगाम च गुहां तदा

tataḥ prītamanās tena viśvastaḥ sa mahākapiḥ kiṣkindhāṃ rāmasahito jagāma ca guhāṃ tadā

“Sugriva's spirit rose, assured of conquest, and with his new champion by his side he went to vast Kishkindha's cave. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-1-53read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa1.54
ततो ऽगर्जद् धरिवरः सुग्रीवो हेमपिङ्गलः तेन नादेन महता निर्जगाम हरीश्वरः

tato 'garjad dharivaraḥ sugrīvo hemapiṅgalaḥ tena nādena mahatā nirjagāma harīśvaraḥ

“Summoned by his awful shout, King Vali came in fury out, first comforting his trembling wife, then sought Sugriva in battle. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-1-54read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa1.55
ततः सुग्रीववचनाद् धत्वा वालिनम् आहवे सुग्रीवम् एव तद् राज्ये राघवः प्रत्यपादयत्

tataḥ sugrīvavacanād dhatvā vālinam āhave sugrīvam eva tad rājye rāghavaḥ pratyapādayat

“One shaft from Rama's bow laid Vali low, and Rama bade Sugriva reign in his place. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-1-55read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa1.56
स च सर्वान् समानीय वानरान् वानरर्षभः दिशः प्रस्थापयाम् आस दिदृक्षुर् जनकात्मजाम्

sa ca sarvān samānīya vānarān vānararṣabhaḥ diśaḥ prasthāpayām āsa didṛkṣur janakātmajām

“Swift envoys hurried east, west, south and north, commanded to bring tidings of Rama's spouse. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-1-56read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa1.57
ततो गृध्रस्य वचनात् संपातेर् हनुमान् बली शतयोजनविस्तीर्णं पुप्लुवे लवणार्णवम्

tato gṛdhrasya vacanāt saṃpāter hanumān balī śatayojanavistīrṇaṃ pupluve lavaṇārṇavam

“Led by Sampati's counsel, brave Hanuman sprang in one tremendous leap across the deep. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-1-57read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa1.58
तत्र लङ्कां समासाद्य पुरीं रावणपालिताम् ददर्श सीतां ध्यायन्तीम् अशोकवनिकां गताम्

tatra laṅkāṃ samāsādya purīṃ rāvaṇapālitām dadarśa sītāṃ dhyāyantīm aśokavanikāṃ gatām

“Reaching Lanka, where Ravana held sway, he found poor Sita pensive beneath the Ashoka boughs. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-1-58read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa1.59
निवेदयित्वाभिज्ञानं प्रवृत्तिं च निवेद्य च समाश्वास्य च वैदेहीं मर्दयाम् आस तोरणम्

nivedayitvābhijñānaṃ pravṛttiṃ ca nivedya ca samāśvāsya ca vaidehīṃ mardayām āsa toraṇam

“He gave her a ring as token from her lord, bore back a pledge from her fair hand, then battered down the garden door. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-1-59read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa1.60
पञ्च सेनाग्रगान् हत्वा सप्त मन्त्रिसुतान् अपि शूरम् अक्षं च निष्पिष्य ग्रहणं समुपागमत्

pañca senāgragān hatvā sapta mantrisutān api śūram akṣaṃ ca niṣpiṣya grahaṇaṃ samupāgamat

“He slew five captains and seven sons of councillors, crushed youthful Aksha on the field, then chose to yield to his captors. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-1-60read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa1.61
अस्त्रेणोन्मुहम् आत्मानं ज्ञात्वा पैतामहाद् वरात् मर्षयन् राक्षसान् वीरो यन्त्रिणस् तान् यदृच्छया

astreṇonmuham ātmānaṃ jñātvā paitāmahād varāt marṣayan rākṣasān vīro yantriṇas tān yadṛcchayā

“Soon freed from their bonds by Brahma's decree of yore, he calmly bore all their insults. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-1-61read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa1.62
ततो दग्ध्वा पुरीं लङ्काम् ऋते सीतां च मैथिलीम् रामाय प्रियम् आख्यातुं पुनर् आयान् महाकपिः

tato dagdhvā purīṃ laṅkām ṛte sītāṃ ca maithilīm rāmāya priyam ākhyātuṃ punar āyān mahākapiḥ

“He burned the town with hostile flame, spoke again with Sita, then swiftly flew back to Rama with tidings. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-1-62read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa1.63
सो ऽभिगम्य महात्मानं कृत्वा रामं प्रदक्षिणम् न्यवेदयद् अमेयात्मा दृष्टा सीतेति तत्त्वतः

so 'bhigamya mahātmānaṃ kṛtvā rāmaṃ pradakṣiṇam nyavedayad ameyātmā dṛṣṭā sīteti tattvataḥ

“He returned swiftly to Rama and reported truly that Sita had been seen. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-1-63read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa1.64
ततः सुग्रीवसहितो गत्वा तीरं महोदधेः समुद्रं क्षोभयाम् आस शरैर् आदित्यसंनिभैः

tataḥ sugrīvasahito gatvā tīraṃ mahodadheḥ samudraṃ kṣobhayām āsa śarair ādityasaṃnibhaiḥ

“With Sugriva for his guide, Rama came to the ocean side and smote the sea with shafts bright as summer sunbeams. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-1-64read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa1.65
दर्शयाम् आस चात्मानं समुद्रः सरितां पतिः समुद्रवचनाच् चैव नलं सेतुम् अकारयत्

darśayām āsa cātmānaṃ samudraḥ saritāṃ patiḥ samudravacanāc caiva nalaṃ setum akārayat

“The Rivers' King appeared, obedient to the summons, and by his word Nala threw a bridge from shore to shore. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-1-65read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa1.66
तेन गत्वा पुरीं लङ्कां हत्वा रावणम् आहवे अभ्यषिञ्चत् स लङ्कायां राक्षसेन्द्रं विभीषणम्

tena gatvā purīṃ laṅkāṃ hatvā rāvaṇam āhave abhyaṣiñcat sa laṅkāyāṃ rākṣasendraṃ vibhīṣaṇam

“They crossed to Lanka's golden town, where Rama's hand smote Ravana down, and Vibhishana was left to reign over his brother's domain. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-1-66read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa1.67
कर्मणा तेन महता त्रैलोक्यं सचराचरम् सदेवर्षिगणं तुष्टं राघवस्य महात्मनः

karmaṇā tena mahatā trailokyaṃ sacarācaram sadevarṣigaṇaṃ tuṣṭaṃ rāghavasya mahātmanaḥ

“By that great deed the three worlds with all things moving and still, and the hosts of gods and rishis, rejoiced with the great-souled Raghava. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-1-67read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa1.68
तथा परमसंतुष्टैः पूजितः सर्वदैवतैः कृतकृत्यस् तदा रामो विज्वरः प्रमुमोद ह

tathā paramasaṃtuṣṭaiḥ pūjitaḥ sarvadaivataiḥ kṛtakṛtyas tadā rāmo vijvaraḥ pramumoda ha

“His task achieved and his foe removed, Rama triumphed, approved by the gods and free from all affliction. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-1-68read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa1.69
देवताभ्यो वरान् प्राप्य समुत्थाप्य च वानरान् पुष्पकं तत् समारुह्य नन्दिग्रामं ययौ तदा

devatābhyo varān prāpya samutthāpya ca vānarān puṣpakaṃ tat samāruhya nandigrāmaṃ yayau tadā

“By Heaven's grace he raised to life the chieftains slain in battle, then in the magic chariot flew through the clouds to Nandigrama. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-1-69read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa1.70
नन्दिग्रामे जटां हित्वा भ्रातृभिः सहितो ऽनघः रामः सीताम् अनुप्राप्य राज्यं पुनर् अवाप्तवान्

nandigrāme jaṭāṃ hitvā bhrātṛbhiḥ sahito 'naghaḥ rāmaḥ sītām anuprāpya rājyaṃ punar avāptavān

“Met by his faithful brothers, he loosed his votive coil of hair, gained fair Ayodhya, and reigned over his father's kingdom with Sita. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-1-70read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa1.71
प्रहृष्टमुदितो लोकस् तुष्टः पुष्टः सुधार्मिकः निरायमो अरोगश् च दुर्भिक्षभयवर्जितः

prahṛṣṭamudito lokas tuṣṭaḥ puṣṭaḥ sudhārmikaḥ nirāyamo arogaś ca durbhikṣabhayavarjitaḥ

“His happy people, richly blest with ample wealth, sweet content and perfect health, were never oppressed by disease or famine. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-1-71read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa1.72
न पुत्रमरणं के चिद् द्रक्ष्यन्ति पुरुषाः क्व चित् नार्यश् चाविधवा नित्यं भविष्यन्ति पतिव्रताः

na putramaraṇaṃ ke cid drakṣyanti puruṣāḥ kva cit nāryaś cāvidhavā nityaṃ bhaviṣyanti pativratāḥ

“No widow mourned her well-loved mate, nor any father his son's untimely fate. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-1-72read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa1.73
न वातजं भयं किं चिन् नाप्सु मज्जन्ति जन्तवः न चाग्रिजं भयं किं चिद् यथा कृतयुगे तथा

na vātajaṃ bhayaṃ kiṃ cin nāpsu majjanti jantavaḥ na cāgrijaṃ bhayaṃ kiṃ cid yathā kṛtayuge tathā

“They feared neither storm nor robber, nor did fire or flood lay waste the land; the Golden Age had come again to bless Rama's reign. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-1-73read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa1.74
अश्वमेधशतैर् इष्ट्वा तथा बहुसुवर्णकैः गवां कोट्ययुतं दत्त्वा विद्वद्भ्यो विधिपूर्वकम्

aśvamedhaśatair iṣṭvā tathā bahusuvarṇakaiḥ gavāṃ koṭyayutaṃ dattvā vidvadbhyo vidhipūrvakam

“He performed a hundred horse-sacrifices with countless gold and, with due rites, bestowed myriads of kine upon the learned. (trans. M.N. Dutt)”

/shlokas/ramayana-1-1-74read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa1.75
राजवंशाञ् शतगुणान् स्थापयिष्यति राघवः चातुर्वर्ण्यं च लोके ऽस्मिन् स्वे स्वे धर्मे नियोक्ष्यति

rājavaṃśāñ śataguṇān sthāpayiṣyati rāghavaḥ cāturvarṇyaṃ ca loke 'smin sve sve dharme niyokṣyati

“Raghava established a hundred royal families and set each of the four castes to its own duty. (trans. M.N. Dutt)”

/shlokas/ramayana-1-1-75read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa1.76
दशवर्षसहस्राणि दशवर्षशतानि च रामो राज्यम् उपासित्वा ब्रह्मलोकं गमिष्यति

daśavarṣasahasrāṇi daśavarṣaśatāni ca rāmo rājyam upāsitvā brahmalokaṃ gamiṣyati

“Beloved by men, he shall rule ten thousand years and ten hundred more, and at life's end go to Brahma's world. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-1-76read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa1.77
इदं पवित्रं पापघ्नं पुण्यं वेदैश् च संमितम् यः पठेद् रामचरितं सर्वपापैः प्रमुच्यते

idaṃ pavitraṃ pāpaghnaṃ puṇyaṃ vedaiś ca saṃmitam yaḥ paṭhed rāmacaritaṃ sarvapāpaiḥ pramucyate

“Whoever reads this noble poem telling Rama's deeds, good as the Scriptures, is freed from every sin and blemish. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-1-77read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa1.78
एतद् आख्यानम् आयुष्यं पठन् रामायणं नरः सपुत्रपौत्रः सगणः प्रेत्य स्वर्गे महीयते

etad ākhyānam āyuṣyaṃ paṭhan rāmāyaṇaṃ naraḥ saputrapautraḥ sagaṇaḥ pretya svarge mahīyate

“Whoever reads this saving tale, with all his kin, shall gain the heavens. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-1-78read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa1.79
पठन् द्विजो वागृषभत्वम् ईयात् स्यात् क्षत्रियो भूमिपतित्वम् ईयात् वणिग्जनः पण्यफलत्वम् ईयाज् जनश् च शूद्रो ऽपि महत्त्वम् ईयात्

paṭhan dvijo vāgṛṣabhatvam īyāt syāt kṣatriyo bhūmipatitvam īyāt vaṇigjanaḥ paṇyaphalatvam īyāj janaś ca śūdro 'pi mahattvam īyāt

“Brahmins who read shall win the highest praise for eloquence, the warrior shall reign over the land, the merchant obtain luck in trade, and Shudras who listen reap advantage from the tale. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-1-79read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa2.1
नारदस्य तु तद् वाक्यं श्रुत्वा वाक्यविशारदः पूजयाम् आस धर्मात्मा सहशिष्यो महामुनिः

nāradasya tu tad vākyaṃ śrutvā vākyaviśāradaḥ pūjayām āsa dharmātmā sahaśiṣyo mahāmuniḥ

“Valmiki, the graceful speaker, heard Narada's words with the highest admiration; he paid mental worship to him and, with his pupil, humbly bowed before the eloquent sage. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-2-1read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa2.2
यथावत् पूजितस् तेन देवर्षिर् नारदस् तदा आपृष्ट्वैवाभ्यनुज्ञातः स जगाम विहायसं

yathāvat pūjitas tena devarṣir nāradas tadā āpṛṣṭvaivābhyanujñātaḥ sa jagāma vihāyasaṃ

“Duly honoured and dismissed, the divine rishi Narada departed to his heavenly sphere. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-2-2read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa2.3
स मुहूर्तं गते तस्मिन् देवलोकं मुनिस् तदा जगाम तमसातीरं जाह्नव्यास् त्व् अविदूरतः

sa muhūrtaṃ gate tasmin devalokaṃ munis tadā jagāma tamasātīraṃ jāhnavyās tv avidūrataḥ

“Then Valmiki went from his cottage to Tamasa's sequestered side, not far from the Ganga's tide. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-2-3read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa2.4
स तु तीरं समासाद्य तमसाया महामुनिः शिष्यम् आह स्थितं पार्श्वे दृष्ट्वा तीर्थम् अकर्दमम्

sa tu tīraṃ samāsādya tamasāyā mahāmuniḥ śiṣyam āha sthitaṃ pārśve dṛṣṭvā tīrtham akardamam

“He stood and saw the clear ripples roll over a pebbly shoal, and turning to Bharadvaja at his side, cried out. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-2-4read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa2.5
अकर्दमम् इदं तीर्थं भरद्वाज निशामय रमणीयं प्रसन्नाम्बु सन्मनुष्यमनो यथा

akardamam idaṃ tīrthaṃ bharadvāja niśāmaya ramaṇīyaṃ prasannāmbu sanmanuṣyamano yathā

“See, dear pupil, this lovely sight — a smooth-floored shallow, pure and bright, clear as good men's bosoms. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-2-5read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa2.6
न्यस्यतां कलशस् तात दीयतां वल्कलं मम इदम् एवावगाहिष्ये तमसातीर्थम् उत्तमम्

nyasyatāṃ kalaśas tāta dīyatāṃ valkalaṃ mama idam evāvagāhiṣye tamasātīrtham uttamam

“Lay down the pitcher and bring my bark garment; here will I bathe, for no fairer spot is there. Do quickly as I bid. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-2-6read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa2.7
एवम् उक्तो भरद्वाजो वाल्मीकेन महात्मना प्रायच्छत मुनेस् तस्य वल्कलं नियतो गुरोः

evam ukto bharadvājo vālmīkena mahātmanā prāyacchata munes tasya valkalaṃ niyato guroḥ

“Obedient to his master's command, Bharadvaja quickly brought the bark vest from the cottage. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-2-7read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa2.8
स शिष्यहस्ताद् आदाय वल्कलं नियतेन्द्रियः विचचार ह पश्यंस् तत् सर्वतो विपुलं वनम्

sa śiṣyahastād ādāya valkalaṃ niyatendriyaḥ vicacāra ha paśyaṃs tat sarvato vipulaṃ vanam

“The hermit took it from his hand, bathed and made libation to the gods and spirits, then strayed viewing the deep, wide forest. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-2-8read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa2.9
तस्याभ्याशे तु मिथुनं चरन्तम् अनपायिनम् ददर्श भगवांस् तत्र क्रौञ्चयोश् चारुनिस्वनम्

tasyābhyāśe tu mithunaṃ carantam anapāyinam dadarśa bhagavāṃs tatra krauñcayoś cārunisvanam

“Close by the bank he saw a pair of curlews (kraunchas) sporting fearlessly together. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-2-9read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa2.10
तस्मात् तु मिथुनाद् एकं पुमांसं पापनिश्चयः जघान वैरनिलयो निषादस् तस्य पश्यतः

tasmāt tu mithunād ekaṃ pumāṃsaṃ pāpaniścayaḥ jaghāna vairanilayo niṣādas tasya paśyataḥ

“Suddenly an outcast fowler stole behind and, with sure aim, slew the male bird before the hermit's eyes. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-2-10read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa2.11
तं शोणितपरीताङ्गं वेष्टमानं महीतले भार्या तु निहतं दृष्ट्वा रुराव करुणां गिरम्

taṃ śoṇitaparītāṅgaṃ veṣṭamānaṃ mahītale bhāryā tu nihataṃ dṛṣṭvā rurāva karuṇāṃ giram

“The wretched hen, beating the air in wild despair, shrieked a long, bitter cry to see her loved companion quivering dead, his wings red with lifeblood. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-2-11read ↗