Sanskrit Corpus

1764 verses · verified Sanskrit text · IAST · English translation

Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa2.12
तथा तु तं द्विजं दृष्ट्वा निषादेन निपातितम् ऋषेर् धर्मात्मनस् तस्य कारुण्यं समपद्यत

tathā tu taṃ dvijaṃ dṛṣṭvā niṣādena nipātitam ṛṣer dharmātmanas tasya kāruṇyaṃ samapadyata

“The hermit saw the slaughtered bird and all his heart was stirred with pity. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-2-12read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa2.13
ततः करुणवेदित्वाद् अधर्मो ऽयम् इति द्विजः निशाम्य रुदतीं क्रौञ्चीम् इदं वचनम् अब्रवीत्

tataḥ karuṇaveditvād adharmo 'yam iti dvijaḥ niśāmya rudatīṃ krauñcīm idaṃ vacanam abravīt

“Moved by the fowler's impious deed, while the curlew's sad cries rang in his ears, the hermit uttered this. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-2-13read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa2.14
मा निषाद प्रतिष्ठां त्वम् अगमः शाश्वतीः समाः यत् क्रौञ्चमिथुनाद् एकम् अवधीः काममोहितम्

mā niṣāda pratiṣṭhāṃ tvam agamaḥ śāśvatīḥ samāḥ yat krauñcamithunād ekam avadhīḥ kāmamohitam

“O nishada, may you have no lasting fame for endless time, for your cruel hand slew one of this gentle pair at play. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-2-14read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa2.15
तस्यैवं ब्रुवतश् चिन्ता बभूव हृदि वीक्षतः शोकार्तेनास्य शकुनेः किम् इदं व्याहृतं मया

tasyaivaṃ bruvataś cintā babhūva hṛdi vīkṣataḥ śokārtenāsya śakuneḥ kim idaṃ vyāhṛtaṃ mayā

“Even as he spoke, his bosom laboured with the wondering thought: what was this speech his tongue had uttered from a wrung heart? (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-2-15read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa2.16
चिन्तयन् स महाप्राज्ञश् चकार मतिमान् मतिम् शिष्यं चैवाब्रवीद् वाक्यम् इदं स मुनिपुंगवः

cintayan sa mahāprājñaś cakāra matimān matim śiṣyaṃ caivābravīd vākyam idaṃ sa munipuṃgavaḥ

“Pondering and measuring each word, the saintly guide exclaimed to Bharadvaja at his side. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-2-16read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa2.17
पादबद्धो ऽक्षरसमस् तन्त्रीलयसमन्वितः शोकार्तस्य प्रवृत्तो मे श्लोको भवतु नान्यथा

pādabaddho 'kṣarasamas tantrīlayasamanvitaḥ śokārtasya pravṛtto me śloko bhavatu nānyathā

“With equal lines of even feet, with rhythm, time and tone complete, let the measured words I spoke in shock of grief be termed a shloka. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-2-17read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa2.18
शिष्यस् तु तस्य ब्रुवतो मुनेर् वाक्यम् अनुत्तमम् प्रतिजग्राह संहृष्टस् तस्य तुष्टो ऽभवद् गुरुः

śiṣyas tu tasya bruvato muner vākyam anuttamam pratijagrāha saṃhṛṣṭas tasya tuṣṭo 'bhavad guruḥ

“Bharadvaja, eager to show his love and zeal, answered, Let it be, my lord, as pleases you. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-2-18read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa2.19
सो ऽभिषेकं ततः कृत्वा तीर्थे तस्मिन् यथाविधि तम् एव चिन्तयन्न् अर्थम् उपावर्तत वै मुनिः

so 'bhiṣekaṃ tataḥ kṛtvā tīrthe tasmin yathāvidhi tam eva cintayann artham upāvartata vai muniḥ

“As prescribed, the hermit took lustral water from the brook, but still brooded on this as he sought his home. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-2-19read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa2.20
भरद्वाजस् ततः शिष्यो विनीतः श्रुतवान् गुरोः कलशं पूर्णम् आदाय पृष्ठतो ऽनुजगाम ह

bharadvājas tataḥ śiṣyo vinītaḥ śrutavān guroḥ kalaśaṃ pūrṇam ādāya pṛṣṭhato 'nujagāma ha

“Bharadvaja, a sage of lowly mind, paced behind with a pitcher of pure fresh water brimming over. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-2-20read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa2.21
स प्रविश्याश्रमपदं शिष्येण सह धर्मवित् उपविष्टः कथाश् चान्याश् चकार ध्यानम् आस्थितः

sa praviśyāśramapadaṃ śiṣyeṇa saha dharmavit upaviṣṭaḥ kathāś cānyāś cakāra dhyānam āsthitaḥ

“Reaching their calm retreat, the holy hermit took his seat, recalled his mind from worldly cares, and mused in deepest thought. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-2-21read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa2.22
आजगाम ततो ब्रह्मा लोककर्ता स्वयं प्रभुः चतुर्मुखो महातेजा द्रष्टुं तं मुनिपुंगवम्

ājagāma tato brahmā lokakartā svayaṃ prabhuḥ caturmukho mahātejā draṣṭuṃ taṃ munipuṃgavam

“Then glorious Brahma, Lord Most High, creator of earth and sky, the four-faced God, came to Valmiki's hermitage. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-2-22read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa2.23
वाल्मीकिर् अथ तं दृष्ट्वा सहसोत्थाय वाग् यतः प्राञ्जलिः प्रयतो भूत्वा तस्थौ परमविस्मितः

vālmīkir atha taṃ dṛṣṭvā sahasotthāya vāg yataḥ prāñjaliḥ prayato bhūtvā tasthau paramavismitaḥ

“As soon as he saw the mighty God, the saint sprang up in wondering awe, mute, with clasped hands and bent head, and stood reverent. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-2-23read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa2.24
पूजयाम् आस तं देवं पाद्यार्घ्यासनवन्दनैः प्रणम्य विधिवच् चैनं पृष्ट्वानामयम् अव्ययम्

pūjayām āsa taṃ devaṃ pādyārghyāsanavandanaiḥ praṇamya vidhivac cainaṃ pṛṣṭvānāmayam avyayam

“He greeted his honoured guest, gave water for his feet, brought offerings, and prepared a seat, asking after his welfare. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-2-24read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa2.25
अथोपविश्य भगवान् आसने परमार्चिते वाल्मीकये महर्षये संदिदेशासनं ततः

athopaviśya bhagavān āsane paramārcite vālmīkaye maharṣaye saṃdideśāsanaṃ tataḥ

“In an honoured place the God Most High sat down and bade the saint sit beside him. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-2-25read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa2.26
उपविष्टे तदा तस्मिन् साक्षाल् लोकपितामहे तद् गतेनैव मनसा वाल्मीकिर् ध्यानम् आस्थितः

upaviṣṭe tadā tasmin sākṣāl lokapitāmahe tad gatenaiva manasā vālmīkir dhyānam āsthitaḥ

“Before Valmiki's eyes sat the Father of earth and skies, yet the hermit's thoughts remained fixed on one thing, all intent. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-2-26read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa2.27
पापात्मना कृतं कष्टं वैरग्रहणबुद्धिना यस् तादृशं चारुरवं क्रौञ्चं हन्याद् अकारणात्

pāpātmanā kṛtaṃ kaṣṭaṃ vairagrahaṇabuddhinā yas tādṛśaṃ cāruravaṃ krauñcaṃ hanyād akāraṇāt

“Lamenting the curlew's mournful fate, his lips in absent mood renewed the verse: woe to the fowler's impious hand that could devote to needless death the curlew of the tuneful throat! (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-2-27read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa2.28
शोचन्न् एव मुहुः क्रौञ्चीम् उपश्लोकम् इमं पुनः जगाव् अन्तर्गतमना भूत्वा शोकपरायणः

śocann eva muhuḥ krauñcīm upaślokam imaṃ punaḥ jagāv antargatamanā bhūtvā śokaparāyaṇaḥ

“Lamenting the female curlew again and again, he sang that shloka with an inward mind, overcome with grief. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-2-28read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa2.29
तम् उवाच ततो ब्रह्मा प्रहसन् मुनिपुंगवम् श्लोक एव त्वया बद्धो नात्र कार्या विचारणा

tam uvāca tato brahmā prahasan munipuṃgavam śloka eva tvayā baddho nātra kāryā vicāraṇā

“The heavenly Father smiled and said: O best of hermits, a verse has unconsciously been made by you; delay no longer nor vainly try to trace the unpremeditated strain. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-2-29read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa2.30
मच्छन्दाद् एव ते ब्रह्मन् प्रवृत्तेयं सरस्वती रामस्य चरितं सर्वं कुरु त्वम् ऋषिसत्तम

macchandād eva te brahman pravṛtteyaṃ sarasvatī rāmasya caritaṃ sarvaṃ kuru tvam ṛṣisattama

“The tuneful lines burst spontaneously from your bosom; come, O best of seers, and relate the life of Rama the good and great. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-2-30read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa2.31
धर्मात्मनो गुणवतो लोके रामस्य धीमतः वृत्तं कथय धीरस्य यथा ते नारदाच् छ्रुतम्

dharmātmano guṇavato loke rāmasya dhīmataḥ vṛttaṃ kathaya dhīrasya yathā te nāradāc chrutam

“Unfold in all its length the tale that saintly Narada told, omitting none of the deeds his arm has done upon this earth. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-2-31read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa2.32
रहस्यं च प्रकाशं च यद् वृत्तं तस्य धीमतः रामस्य सह सौमित्रे राक्षसानां च सर्वशः

rahasyaṃ ca prakāśaṃ ca yad vṛttaṃ tasya dhīmataḥ rāmasya saha saumitre rākṣasānāṃ ca sarvaśaḥ

“Record his every act displayed to day and his secret life to none betrayed, how Lakshmana and the giants fought. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-2-32read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa2.33
वैदेह्याश् चैव यद् वृत्तं प्रकाशं यदि वा रहः तच् चाप्य् अविदितं सर्वं विदितं ते भविष्यति

vaidehyāś caiva yad vṛttaṃ prakāśaṃ yadi vā rahaḥ tac cāpy aviditaṃ sarvaṃ viditaṃ te bhaviṣyati

“And all that befell Janaka's child, whether seen by all or told to none — the whole of it shall truly be made known to you. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-2-33read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa2.34
न ते वाग् अनृता काव्ये का चिद् अत्र भविष्यति कुरु रामकथां पुण्यां श्लोकबद्धां मनोरमाम्

na te vāg anṛtā kāvye kā cid atra bhaviṣyati kuru rāmakathāṃ puṇyāṃ ślokabaddhāṃ manoramām

“Through my grace no word of falsehood shall find place in your poem; begin and rehearse the divine tale in charming verse. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-2-34read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa2.35
यावत् स्थास्यन्ति गिरयः सरितश् च महीतले तावद् रामायणकथा लोकेषु प्रचरिष्यति

yāvat sthāsyanti girayaḥ saritaś ca mahītale tāvad rāmāyaṇakathā lokeṣu pracariṣyati

“As long as streams flow and mountains stand in this firm-set land, so long throughout the world shall the great Ramayana endure. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-2-35read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa2.36
यावद् रामस्य च कथा त्वत्कृता प्रचरिष्यति तावद् ऊर्ध्वम् अधश् च त्वं मल्लोकेषु निवत्स्यसि

yāvad rāmasya ca kathā tvatkṛtā pracariṣyati tāvad ūrdhvam adhaś ca tvaṃ mallokeṣu nivatsyasi

“While the Ramayana's ancient strain remains glorious on earth, you shall rise to higher spheres and dwell with me above the skies. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-2-36read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa2.37
इत्य् उक्त्वा भगवान् ब्रह्मा तत्रैवान्तरधीयत ततः सशिष्यो वाल्मीकिर् मुनिर् विस्मयम् आययौ

ity uktvā bhagavān brahmā tatraivāntaradhīyata tataḥ saśiṣyo vālmīkir munir vismayam āyayau

“He spoke and vanished into air, leaving Valmiki wondering there with his pupils. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-2-37read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa2.38
तस्य शिष्यास् ततः सर्वे जगुः श्लोकम् इमं पुनः मुहुर् मुहुः प्रीयमाणाः प्राहुश् च भृशविस्मिताः

tasya śiṣyās tataḥ sarve jaguḥ ślokam imaṃ punaḥ muhur muhuḥ prīyamāṇāḥ prāhuś ca bhṛśavismitāḥ

“The pupils of the holy man, moved by love of him, began to chant that verse and marvelled as they sang it over. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-2-38read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa2.39
समाक्षरैश् चतुर्भिर् यः पादैर् गीतो महर्षिणा सो ऽनुव्याहरणाद् भूयः शोकः श्लोकत्वम् आगतः

samākṣaraiś caturbhir yaḥ pādair gīto maharṣiṇā so 'nuvyāharaṇād bhūyaḥ śokaḥ ślokatvam āgataḥ

“Behold the four-lined balanced rime, repeated many a time, which from the hermit's shock of grief has become a shloka. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-2-39read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa2.40
तस्य बुद्धिर् इयं जाता वाल्मीकेर् भावितात्मनः कृत्स्नं रामायणं काव्यम् ईदृशैः करवाण्य् अहम्

tasya buddhir iyaṃ jātā vālmīker bhāvitātmanaḥ kṛtsnaṃ rāmāyaṇaṃ kāvyam īdṛśaiḥ karavāṇy aham

“This measure Valmiki now chose wherein to compose his story, resolving to make the whole Ramayana poem in such verses. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-2-40read ↗
Vālmīki Rāmāyaṇa · Bālakāṇḍa2.41
उदारवृत्तार्थपदैर् मनोरमैस् तदास्य रामस्य चकार कीर्तिमान् समाक्षरैः श्लोकशतैर् यशस्विनो यशस्करं काव्यम् उदारधीर् मुनिः

udāravṛttārthapadair manoramais tadāsya rāmasya cakāra kīrtimān samākṣaraiḥ ślokaśatair yaśasvino yaśaskaraṃ kāvyam udāradhīr muniḥ

“In hundreds of such verses, sweet with equal lines and even feet, the saintly, lofty-souled poet told the glorious deeds of Rama. (trans. R.T.H. Griffith)”

/shlokas/ramayana-1-2-41read ↗
ṚgvedaM1 · Sūkta 1
अग्निमीळे पुरोहितं यज्ञस्य देवमृत्विजम् । होतारं रत्नधातमम् ॥१॥ अग्निः पूर्वेभिरृषिभिरीड्यो नूतनैरुत । स देवाँ एह वक्षति ॥२॥ अग्निना रयिमश्नवत् पोषमेव दिवेदिवे । यशसं वीरवत्तमम् ॥३॥ अग्ने यं यज्ञमध्वरं विश्वतः परिभूरसि । स इद्देवेषु गच्छति ॥४॥ अग्निर्होता कविक्रतुः सत्यश्चित्रश्रवस्तमः । देवो देवेभिरा गमत् ॥५॥ यदङ्ग दाशुषे त्वमग्ने भद्रं करिष्यसि । तवेत् तत् सत्यमङ्गिरः ॥६॥ उप त्वाग्ने दिवेदिवे दोषावस्तर्धिया वयम् । नमो भरन्त एमसि ॥७॥ राजन्तमध्वराणां गोपामृतस्य दीदिविम् । वर्धमानं स्वे दमे ॥८॥ स नः पितेव सूनवेऽग्ने सूपायनो भव । सचस्वा नः स्वस्तये ॥९॥

agnimīḷe purohitaṃ yajñasya devamṛtvijam । hotāraṃ ratnadhātamam ॥१॥ agniḥ pūrvebhirṛṣibhirīḍyo nūtanairuta । sa devām̐ eha vakṣati ॥२॥ agninā rayimaśnavat poṣameva divedive । yaśasaṃ vīravattamam ॥३॥ agne yaṃ yajñamadhvaraṃ viśvataḥ paribhūrasi । sa iddeveṣu gacchati ॥४॥ agnirhotā kavikratuḥ satyaścitraśravastamaḥ । devo devebhirā gamat ॥५॥ yadaṅga dāśuṣe tvamagne bhadraṃ kariṣyasi । tavet tat satyamaṅgiraḥ ॥६॥ upa tvāgne divedive doṣāvastardhiyā vayam । namo bharanta emasi ॥७॥ rājantamadhvarāṇāṃ gopāmṛtasya dīdivim । vardhamānaṃ sve dame ॥८॥ sa naḥ piteva sūnave'gne sūpāyano bhava । sacasvā naḥ svastaye ॥९॥

“Hymn to Agni, the sacrificial priest and hotar who carries the offerings to the gods — 9 verses. (after R.T.H. Griffith)”

/shlokas/rigveda-1-1read ↗
ṚgvedaM1 · Sūkta 2
वायवा याहि दर्शतेमे सोमा अरंकृताः । तेषां पाहि श्रुधी हवम् ॥१॥ वाय उक्थेभिर्जरन्ते त्वामच्छा जरितारः । सुतसोमा अहर्विदः ॥२॥ वायो तव प्रपृञ्चती धेना जिगाति दाशुषे । उरूची सोमपीतये ॥३॥ इन्द्रवायू इमे सुता उप प्रयोभिरा गतम् । इन्दवो वामुशन्ति हि ॥४॥ वायविन्द्रश्च चेतथः सुतानां वाजिनीवसू । तावा यातमुप द्रवत् ॥५॥ वायविन्द्रश्च सुन्वत आ यातमुप निष्कृतम् । मक्ष्वित्था धिया नरा ॥६॥ मित्रं हुवे पूतदक्षं वरुणं च रिशादसम् । धियं घृताचीं साधन्ता ॥७॥ ऋतेन मित्रावरुणावृतावृधावृतस्पृशा । क्रतुं बृहन्तमाशाथे ॥८॥ कवी नो मित्रावरुणा तुविजाता उरुक्षया । दक्षं दधाते अपसम् ॥९॥

vāyavā yāhi darśateme somā araṃkṛtāḥ । teṣāṃ pāhi śrudhī havam ॥१॥ vāya ukthebhirjarante tvāmacchā jaritāraḥ । sutasomā aharvidaḥ ॥२॥ vāyo tava prapṛñcatī dhenā jigāti dāśuṣe । urūcī somapītaye ॥३॥ indravāyū ime sutā upa prayobhirā gatam । indavo vāmuśanti hi ॥४॥ vāyavindraśca cetathaḥ sutānāṃ vājinīvasū । tāvā yātamupa dravat ॥५॥ vāyavindraśca sunvata ā yātamupa niṣkṛtam । makṣvitthā dhiyā narā ॥६॥ mitraṃ huve pūtadakṣaṃ varuṇaṃ ca riśādasam । dhiyaṃ ghṛtācīṃ sādhantā ॥७॥ ṛtena mitrāvaruṇāvṛtāvṛdhāvṛtaspṛśā । kratuṃ bṛhantamāśāthe ॥८॥ kavī no mitrāvaruṇā tuvijātā urukṣayā । dakṣaṃ dadhāte apasam ॥९॥

“Hymn to Vāyu, to Indra-Vāyu, and to Mitra-Varuṇa, invited to drink the Soma — 9 verses. (after R.T.H. Griffith)”

/shlokas/rigveda-1-2read ↗
ṚgvedaM1 · Sūkta 3
अश्विना यज्वरीरिषो द्रवत्पाणी शुभस्पती । पुरुभुजा चनस्यतम् ॥१॥ अश्विना पुरुदंससा नरा शवीरया धिया । धिष्ण्या वनतं गिरः ॥२॥ दस्रा युवाकवः सुता नासत्या वृक्तबर्हिषः । आ यातं रुद्रवर्तनी ॥३॥ इन्द्रा याहि चित्रभानो सुता इमे त्वायवः । अण्वीभिस्तना पूतासः ॥४॥ इन्द्रा याहि धियेषितो विप्रजूतः सुतावतः । उप ब्रह्माणि वाघतः ॥५॥ इन्द्रा याहि तूतुजान उप ब्रह्माणि हरिवः । सुते दधिष्व नश्चनः ॥६॥ ओमासश्चर्षणीधृतो विश्वे देवास आ गत । दाश्वांसो दाशुषः सुतम् ॥७॥ विश्वे देवासो अप्तुरः सुतमा गन्त तूर्णयः । उस्रा इव स्वसराणि ॥८॥ विश्वे देवासो अस्रिध एहिमायासो अद्रुहः । मेधं जुषन्त वह्नयः ॥९॥ पावका नः सरस्वती वाजेभिर्वाजिनीवती । यज्ञं वष्टु धियावसुः ॥१०॥ चोदयित्री सूनृतानां चेतन्ती सुमतीनाम् । यज्ञं दधे सरस्वती ॥११॥ महो अर्णः सरस्वती प्र चेतयति केतुना । धियो विश्वा वि राजति ॥१२॥

aśvinā yajvarīriṣo dravatpāṇī śubhaspatī । purubhujā canasyatam ॥१॥ aśvinā purudaṃsasā narā śavīrayā dhiyā । dhiṣṇyā vanataṃ giraḥ ॥२॥ dasrā yuvākavaḥ sutā nāsatyā vṛktabarhiṣaḥ । ā yātaṃ rudravartanī ॥३॥ indrā yāhi citrabhāno sutā ime tvāyavaḥ । aṇvībhistanā pūtāsaḥ ॥४॥ indrā yāhi dhiyeṣito viprajūtaḥ sutāvataḥ । upa brahmāṇi vāghataḥ ॥५॥ indrā yāhi tūtujāna upa brahmāṇi harivaḥ । sute dadhiṣva naścanaḥ ॥६॥ omāsaścarṣaṇīdhṛto viśve devāsa ā gata । dāśvāṃso dāśuṣaḥ sutam ॥७॥ viśve devāso apturaḥ sutamā ganta tūrṇayaḥ । usrā iva svasarāṇi ॥८॥ viśve devāso asridha ehimāyāso adruhaḥ । medhaṃ juṣanta vahnayaḥ ॥९॥ pāvakā naḥ sarasvatī vājebhirvājinīvatī । yajñaṃ vaṣṭu dhiyāvasuḥ ॥१०॥ codayitrī sūnṛtānāṃ cetantī sumatīnām । yajñaṃ dadhe sarasvatī ॥११॥ maho arṇaḥ sarasvatī pra cetayati ketunā । dhiyo viśvā vi rājati ॥१२॥

“Hymn to the Aśvins, Indra, the Viśvedevas and Sarasvatī, lauded as the Soma is pressed — 12 verses. (after R.T.H. Griffith)”

/shlokas/rigveda-1-3read ↗
ṚgvedaM1 · Sūkta 4
सुरूपकृत्नुमूतये सुदुघामिव गोदुहे । जुहूमसि द्यविद्यवि ॥१॥ उप नः सवना गहि सोमस्य सोमपाः पिब । गोदा इद्रेवतो मदः ॥२॥ अथा ते अन्तमानां विद्याम सुमतीनाम् । मा नो अति ख्य आ गहि ॥३॥ परेहि विग्रमस्तृतमिन्द्रं पृच्छा विपश्चितम् । यस्ते सखिभ्य आ वरम् ॥४॥ उत ब्रुवन्तु नो निदो निरन्यतश्चिदारत । दधाना इन्द्र इद्दुवः ॥५॥ उत नः सुभगाँ अरिर्वोचेयुर्दस्म कृष्टयः । स्यामेदिन्द्रस्य शर्मणि ॥६॥ एमाशुमाशवे भर यज्ञश्रियं नृमादनम् । पतयन्मन्दयत्सखम् ॥७॥ अस्य पीत्वा शतक्रतो घनो वृत्राणामभवः । प्रावो वाजेषु वाजिनम् ॥८॥ तं त्वा वाजेषु वाजिनं वाजयामः शतक्रतो । धनानामिन्द्र सातये ॥९॥ यो रायोऽवनिर्महान्सुपारः सुन्वतः सखा । तस्मा इन्द्राय गायत ॥१०॥

surūpakṛtnumūtaye sudughāmiva goduhe । juhūmasi dyavidyavi ॥१॥ upa naḥ savanā gahi somasya somapāḥ piba । godā idrevato madaḥ ॥२॥ athā te antamānāṃ vidyāma sumatīnām । mā no ati khya ā gahi ॥३॥ parehi vigramastṛtamindraṃ pṛcchā vipaścitam । yaste sakhibhya ā varam ॥४॥ uta bruvantu no nido niranyataścidārata । dadhānā indra idduvaḥ ॥५॥ uta naḥ subhagām̐ arirvoceyurdasma kṛṣṭayaḥ । syāmedindrasya śarmaṇi ॥६॥ emāśumāśave bhara yajñaśriyaṃ nṛmādanam । patayanmandayatsakham ॥७॥ asya pītvā śatakrato ghano vṛtrāṇāmabhavaḥ । prāvo vājeṣu vājinam ॥८॥ taṃ tvā vājeṣu vājinaṃ vājayāmaḥ śatakrato । dhanānāmindra sātaye ॥९॥ yo rāyo'vanirmahānsupāraḥ sunvataḥ sakhā । tasmā indrāya gāyata ॥१०॥

“Hymn to Indra, the doer of fair deeds, called to the worshipper's aid — 10 verses. (after R.T.H. Griffith)”

/shlokas/rigveda-1-4read ↗
ṚgvedaM1 · Sūkta 5
आ त्वेता नि षीदतेन्द्रमभि प्र गायत । सखाय स्तोमवाहसः ॥१॥ पुरूतमं पुरूणामीशानं वार्याणाम् । इन्द्रं सोमे सचा सुते ॥२॥ स घा नो योग आ भुवत्स राये स पुरंध्याम् । गमद्वाजेभिरा स नः ॥३॥ यस्य संस्थे न वृण्वते हरी समत्सु शत्रवः । तस्मा इन्द्राय गायत ॥४॥ सुतपाव्ने सुता इमे शुचयो यन्ति वीतये । सोमासो दध्याशिरः ॥५॥ त्वं सुतस्य पीतये सद्यो वृद्धो अजायथाः । इन्द्र ज्यैष्ठ्याय सुक्रतो ॥६॥ आ त्वा विशन्त्वाशवः सोमास इन्द्र गिर्वणः । शं ते सन्तु प्रचेतसे ॥७॥ त्वां स्तोमा अवीवृधन्त्वामुक्था शतक्रतो । त्वां वर्धन्तु नो गिरः ॥८॥ अक्षितोतिः सनेदिमं वाजमिन्द्रः सहस्रिणम् । यस्मिन्विश्वानि पौंस्या ॥९॥ मा नो मर्ता अभि द्रुहन्तनूनामिन्द्र गिर्वणः । ईशानो यवया वधम् ॥१०॥

ā tvetā ni ṣīdatendramabhi pra gāyata । sakhāya stomavāhasaḥ ॥१॥ purūtamaṃ purūṇāmīśānaṃ vāryāṇām । indraṃ some sacā sute ॥२॥ sa ghā no yoga ā bhuvatsa rāye sa puraṃdhyām । gamadvājebhirā sa naḥ ॥३॥ yasya saṃsthe na vṛṇvate harī samatsu śatravaḥ । tasmā indrāya gāyata ॥४॥ sutapāvne sutā ime śucayo yanti vītaye । somāso dadhyāśiraḥ ॥५॥ tvaṃ sutasya pītaye sadyo vṛddho ajāyathāḥ । indra jyaiṣṭhyāya sukrato ॥६॥ ā tvā viśantvāśavaḥ somāsa indra girvaṇaḥ । śaṃ te santu pracetase ॥७॥ tvāṃ stomā avīvṛdhantvāmukthā śatakrato । tvāṃ vardhantu no giraḥ ॥८॥ akṣitotiḥ sanedimaṃ vājamindraḥ sahasriṇam । yasminviśvāni pauṃsyā ॥९॥ mā no martā abhi druhantanūnāmindra girvaṇaḥ । īśāno yavayā vadham ॥१०॥

“Hymn to Indra, invoked with song and praised as the giver of strength — 10 verses. (after R.T.H. Griffith)”

/shlokas/rigveda-1-5read ↗
ṚgvedaM1 · Sūkta 6
युञ्जन्ति ब्रध्नमरुषं चरन्तं परि तस्थुषः । रोचन्ते रोचना दिवि ॥१॥ युञ्जन्त्यस्य काम्या हरी विपक्षसा रथे । शोणा धृष्णू नृवाहसा ॥२॥ केतुं कृण्वन्नकेतवे पेशो मर्या अपेशसे । समुषद्भिरजायथाः ॥३॥ आदह स्वधामनु पुनर्गर्भत्वमेरिरे । दधाना नाम यज्ञियम् ॥४॥ वीळु चिदारुजत्नुभिर्गुहा चिदिन्द्र वह्निभिः । अविन्द उस्रिया अनु ॥५॥ देवयन्तो यथा मतिमच्छा विदद्वसुं गिरः । महामनूषत श्रुतम् ॥६॥ इन्द्रेण सं हि दृक्षसे संजग्मानो अबिभ्युषा । मन्दू समानवर्चसा ॥७॥ अनवद्यैरभिद्युभिर्मखः सहस्वदर्चति । गणैरिन्द्रस्य काम्यैः ॥८॥ अतः परिज्मन्ना गहि दिवो वा रोचनादधि । समस्मिन्नृञ्जते गिरः ॥९॥ इतो वा सातिमीमहे दिवो वा पार्थिवादधि । इन्द्रं महो वा रजसः ॥१०॥

yuñjanti bradhnamaruṣaṃ carantaṃ pari tasthuṣaḥ । rocante rocanā divi ॥१॥ yuñjantyasya kāmyā harī vipakṣasā rathe । śoṇā dhṛṣṇū nṛvāhasā ॥२॥ ketuṃ kṛṇvannaketave peśo maryā apeśase । samuṣadbhirajāyathāḥ ॥३॥ ādaha svadhāmanu punargarbhatvamerire । dadhānā nāma yajñiyam ॥४॥ vīḷu cidārujatnubhirguhā cidindra vahnibhiḥ । avinda usriyā anu ॥५॥ devayanto yathā matimacchā vidadvasuṃ giraḥ । mahāmanūṣata śrutam ॥६॥ indreṇa saṃ hi dṛkṣase saṃjagmāno abibhyuṣā । mandū samānavarcasā ॥७॥ anavadyairabhidyubhirmakhaḥ sahasvadarcati । gaṇairindrasya kāmyaiḥ ॥८॥ ataḥ parijmannā gahi divo vā rocanādadhi । samasminnṛñjate giraḥ ॥९॥ ito vā sātimīmahe divo vā pārthivādadhi । indraṃ maho vā rajasaḥ ॥१०॥

“Hymn to Indra with the Maruts, borne on his ruddy steeds — 10 verses. (after R.T.H. Griffith)”

/shlokas/rigveda-1-6read ↗
ṚgvedaM1 · Sūkta 7
इन्द्रमिद्गाथिनो बृहदिन्द्रमर्केभिरर्किणः । इन्द्रं वाणीरनूषत ॥१॥ इन्द्र इद्धर्योः सचा सम्मिश्ल आ वचोयुजा । इन्द्रो वज्री हिरण्ययः ॥२॥ इन्द्रो दीर्घाय चक्षस आ सूर्यं रोहयद्दिवि । वि गोभिरद्रिमैरयत् ॥३॥ इन्द्र वाजेषु नोऽव सहस्रप्रधनेषु च । उग्र उग्राभिरूतिभिः ॥४॥ इन्द्रं वयं महाधन इन्द्रमर्भे हवामहे । युजं वृत्रेषु वज्रिणम् ॥५॥ स नो वृषन्नमुं चरुं सत्रादावन्नपा वृधि । अस्मभ्यमप्रतिष्कुतः ॥६॥ तुञ्जेतुञ्जे य उत्तरे स्तोमा इन्द्रस्य वज्रिणः । न विन्धे अस्य सुष्टुतिम् ॥७॥ वृषा यूथेव वंसगः कृष्टीरियर्त्योजसा । ईशानो अप्रतिष्कुतः ॥८॥ य एकश्चर्षणीनां वसूनामिरज्यति । इन्द्रः पञ्च क्षितीनाम् ॥९॥ इन्द्रं वो विश्वतस्परि हवामहे जनेभ्यः । अस्माकमस्तु केवलः ॥१०॥

indramidgāthino bṛhadindramarkebhirarkiṇaḥ । indraṃ vāṇīranūṣata ॥१॥ indra iddharyoḥ sacā sammiśla ā vacoyujā । indro vajrī hiraṇyayaḥ ॥२॥ indro dīrghāya cakṣasa ā sūryaṃ rohayaddivi । vi gobhiradrimairayat ॥३॥ indra vājeṣu no'va sahasrapradhaneṣu ca । ugra ugrābhirūtibhiḥ ॥४॥ indraṃ vayaṃ mahādhana indramarbhe havāmahe । yujaṃ vṛtreṣu vajriṇam ॥५॥ sa no vṛṣannamuṃ caruṃ satrādāvannapā vṛdhi । asmabhyamapratiṣkutaḥ ॥६॥ tuñjetuñje ya uttare stomā indrasya vajriṇaḥ । na vindhe asya suṣṭutim ॥७॥ vṛṣā yūtheva vaṃsagaḥ kṛṣṭīriyartyojasā । īśāno apratiṣkutaḥ ॥८॥ ya ekaścarṣaṇīnāṃ vasūnāmirajyati । indraḥ pañca kṣitīnām ॥९॥ indraṃ vo viśvataspari havāmahe janebhyaḥ । asmākamastu kevalaḥ ॥१०॥

“Hymn to Indra, glorified by singers, reciters and choirs — 10 verses. (after R.T.H. Griffith)”

/shlokas/rigveda-1-7read ↗
ṚgvedaM1 · Sūkta 8
एन्द्र सानसिं रयिं सजित्वानं सदासहम् । वर्षिष्ठमूतये भर ॥१॥ नि येन मुष्टिहत्यया नि वृत्रा रुणधामहै । त्वोतासो न्यर्वता ॥२॥ इन्द्र त्वोतास आ वयं वज्रं घना ददीमहि । जयेम सं युधि स्पृधः ॥३॥ वयं शूरेभिरस्तृभिरिन्द्र त्वया युजा वयम् । सासह्याम पृतन्यतः ॥४॥ महाँ इन्द्रः परश्च नु महित्वमस्तु वज्रिणे । द्यौर्न प्रथिना शवः ॥५॥ समोहे वा य आशत नरस्तोकस्य सनितौ । विप्रासो वा धियायवः ॥६॥ यः कुक्षिः सोमपातमः समुद्र इव पिन्वते । उर्वीरापो न काकुदः ॥७॥ एवा ह्यस्य सूनृता विरप्शी गोमती मही । पक्वा शाखा न दाशुषे ॥८॥ एवा हि ते विभूतय ऊतय इन्द्र मावते । सद्यश्चित्सन्ति दाशुषे ॥९॥ एवा ह्यस्य काम्या स्तोम उक्थं च शंस्या । इन्द्राय सोमपीतये ॥१०॥

endra sānasiṃ rayiṃ sajitvānaṃ sadāsaham । varṣiṣṭhamūtaye bhara ॥१॥ ni yena muṣṭihatyayā ni vṛtrā ruṇadhāmahai । tvotāso nyarvatā ॥२॥ indra tvotāsa ā vayaṃ vajraṃ ghanā dadīmahi । jayema saṃ yudhi spṛdhaḥ ॥३॥ vayaṃ śūrebhirastṛbhirindra tvayā yujā vayam । sāsahyāma pṛtanyataḥ ॥४॥ mahām̐ indraḥ paraśca nu mahitvamastu vajriṇe । dyaurna prathinā śavaḥ ॥५॥ samohe vā ya āśata narastokasya sanitau । viprāso vā dhiyāyavaḥ ॥६॥ yaḥ kukṣiḥ somapātamaḥ samudra iva pinvate । urvīrāpo na kākudaḥ ॥७॥ evā hyasya sūnṛtā virapśī gomatī mahī । pakvā śākhā na dāśuṣe ॥८॥ evā hi te vibhūtaya ūtaya indra māvate । sadyaścitsanti dāśuṣe ॥९॥ evā hyasya kāmyā stoma ukthaṃ ca śaṃsyā । indrāya somapītaye ॥१०॥

“Hymn to Indra, asked for ever-conquering wealth — 10 verses. (after R.T.H. Griffith)”

/shlokas/rigveda-1-8read ↗
ṚgvedaM1 · Sūkta 9
इन्द्रेहि मत्स्यन्धसो विश्वेभिः सोमपर्वभिः । महाँ अभिष्टिरोजसा ॥१॥ एमेनं सृजता सुते मन्दिमिन्द्राय मन्दिने । चक्रिं विश्वानि चक्रये ॥२॥ मत्स्वा सुशिप्र मन्दिभि स्तोमेभिर्विश्वचर्षणे । सचैषु सवनेष्वा ॥३॥ असृग्रमिन्द्र ते गिरः प्रति त्वामुदहासत । अजोषा वृषभं पतिम् ॥४॥ सं चोदय चित्रमर्वाग्राध इन्द्र वरेण्यम् । असदित्ते विभु प्रभु ॥५॥ अस्मान्सु तत्र चोदयेन्द्र राये रभस्वतः । तुविद्युम्न यशस्वतः ॥६॥ सं गोमदिन्द्र वाजवदस्मे पृथु श्रवो बृहत् । विश्वायुर्धेह्यक्षितम् ॥७॥ अस्मे धेहि श्रवो बृहद्द्युम्नं सहस्रसातमम् । इन्द्र ता रथिनीरिषः ॥८॥ वसोरिन्द्रं वसुपतिं गीर्भिर्गृणन्त ऋग्मियम् । होम गन्तारमूतये ॥९॥ सुतेसुते न्योकसे बृहद्बृहत एदरिः । इन्द्राय शूषमर्चति ॥१०॥

indrehi matsyandhaso viśvebhiḥ somaparvabhiḥ । mahām̐ abhiṣṭirojasā ॥१॥ emenaṃ sṛjatā sute mandimindrāya mandine । cakriṃ viśvāni cakraye ॥२॥ matsvā suśipra mandibhi stomebhirviśvacarṣaṇe । sacaiṣu savaneṣvā ॥३॥ asṛgramindra te giraḥ prati tvāmudahāsata । ajoṣā vṛṣabhaṃ patim ॥४॥ saṃ codaya citramarvāgrādha indra vareṇyam । asaditte vibhu prabhu ॥५॥ asmānsu tatra codayendra rāye rabhasvataḥ । tuvidyumna yaśasvataḥ ॥६॥ saṃ gomadindra vājavadasme pṛthu śravo bṛhat । viśvāyurdhehyakṣitam ॥७॥ asme dhehi śravo bṛhaddyumnaṃ sahasrasātamam । indra tā rathinīriṣaḥ ॥८॥ vasorindraṃ vasupatiṃ gīrbhirgṛṇanta ṛgmiyam । homa gantāramūtaye ॥९॥ sutesute nyokase bṛhadbṛhata edariḥ । indrāya śūṣamarcati ॥१०॥

“Hymn to Indra, invited to delight in the Soma at every feast — 10 verses. (after R.T.H. Griffith)”

/shlokas/rigveda-1-9read ↗
ṚgvedaM1 · Sūkta 10
गायन्ति त्वा गायत्रिणोऽर्चन्त्यर्कमर्किणः । ब्रह्माणस्त्वा शतक्रत उद्वंशमिव येमिरे ॥१॥ यत्सानोः सानुमारुहद्भूर्यस्पष्ट कर्त्वम् । तदिन्द्रो अर्थं चेतति यूथेन वृष्णिरेजति ॥२॥ युक्ष्वा हि केशिना हरी वृषणा कक्ष्यप्रा । अथा न इन्द्र सोमपा गिरामुपश्रुतिं चर ॥३॥ एहि स्तोमाँ अभि स्वराभि गृणीह्या रुव । ब्रह्म च नो वसो सचेन्द्र यज्ञं च वर्धय ॥४॥ उक्थमिन्द्राय शंस्यं वर्धनं पुरुनिष्षिधे । शक्रो यथा सुतेषु णो रारणत्सख्येषु च ॥५॥ तमित्सखित्व ईमहे तं राये तं सुवीर्ये । स शक्र उत नः शकदिन्द्रो वसु दयमानः ॥६॥ सुविवृतं सुनिरजमिन्द्र त्वादातमिद्यशः । गवामप व्रजं वृधि कृणुष्व राधो अद्रिवः ॥७॥ नहि त्वा रोदसी उभे ऋघायमाणमिन्वतः । जेषः स्वर्वतीरपः सं गा अस्मभ्यं धूनुहि ॥८॥ आश्रुत्कर्ण श्रुधी हवं नू चिद्दधिष्व मे गिरः । इन्द्र स्तोममिमं मम कृष्वा युजश्चिदन्तरम् ॥९॥ विद्मा हि त्वा वृषन्तमं वाजेषु हवनश्रुतम् । वृषन्तमस्य हूमह ऊतिं सहस्रसातमाम् ॥१०॥ आ तू न इन्द्र कौशिक मन्दसानः सुतं पिब । नव्यमायुः प्र सू तिर कृधी सहस्रसामृषिम् ॥११॥ परि त्वा गिर्वणो गिर इमा भवन्तु विश्वतः । वृद्धायुमनु वृद्धयो जुष्टा भवन्तु जुष्टयः ॥१२॥

gāyanti tvā gāyatriṇo'rcantyarkamarkiṇaḥ । brahmāṇastvā śatakrata udvaṃśamiva yemire ॥१॥ yatsānoḥ sānumāruhadbhūryaspaṣṭa kartvam । tadindro arthaṃ cetati yūthena vṛṣṇirejati ॥२॥ yukṣvā hi keśinā harī vṛṣaṇā kakṣyaprā । athā na indra somapā girāmupaśrutiṃ cara ॥३॥ ehi stomām̐ abhi svarābhi gṛṇīhyā ruva । brahma ca no vaso sacendra yajñaṃ ca vardhaya ॥४॥ ukthamindrāya śaṃsyaṃ vardhanaṃ puruniṣṣidhe । śakro yathā suteṣu ṇo rāraṇatsakhyeṣu ca ॥५॥ tamitsakhitva īmahe taṃ rāye taṃ suvīrye । sa śakra uta naḥ śakadindro vasu dayamānaḥ ॥६॥ suvivṛtaṃ sunirajamindra tvādātamidyaśaḥ । gavāmapa vrajaṃ vṛdhi kṛṇuṣva rādho adrivaḥ ॥७॥ nahi tvā rodasī ubhe ṛghāyamāṇaminvataḥ । jeṣaḥ svarvatīrapaḥ saṃ gā asmabhyaṃ dhūnuhi ॥८॥ āśrutkarṇa śrudhī havaṃ nū ciddadhiṣva me giraḥ । indra stomamimaṃ mama kṛṣvā yujaścidantaram ॥९॥ vidmā hi tvā vṛṣantamaṃ vājeṣu havanaśrutam । vṛṣantamasya hūmaha ūtiṃ sahasrasātamām ॥१०॥ ā tū na indra kauśika mandasānaḥ sutaṃ piba । navyamāyuḥ pra sū tira kṛdhī sahasrasāmṛṣim ॥११॥ pari tvā girvaṇo gira imā bhavantu viśvataḥ । vṛddhāyumanu vṛddhayo juṣṭā bhavantu juṣṭayaḥ ॥१२॥

“Hymn to Indra, whom the chanters and priests magnify — 12 verses. (after R.T.H. Griffith)”

/shlokas/rigveda-1-10read ↗
ṚgvedaM1 · Sūkta 11
इन्द्रं विश्वा अवीवृधन्समुद्रव्यचसं गिरः । रथीतमं रथीनां वाजानां सत्पतिं पतिम् ॥१॥ सख्ये त इन्द्र वाजिनो मा भेम शवसस्पते । त्वामभि प्र णोनुमो जेतारमपराजितम् ॥२॥ पूर्वीरिन्द्रस्य रातयो न वि दस्यन्त्यूतयः । यदी वाजस्य गोमत स्तोतृभ्यो मंहते मघम् ॥३॥ पुरां भिन्दुर्युवा कविरमितौजा अजायत । इन्द्रो विश्वस्य कर्मणो धर्ता वज्री पुरुष्टुतः ॥४॥ त्वं वलस्य गोमतोऽपावरद्रिवो बिलम् । त्वां देवा अबिभ्युषस्तुज्यमानास आविषुः ॥५॥ तवाहं शूर रातिभिः प्रत्यायं सिन्धुमावदन् । उपातिष्ठन्त गिर्वणो विदुष्टे तस्य कारवः ॥६॥ मायाभिरिन्द्र मायिनं त्वं शुष्णमवातिरः । विदुष्टे तस्य मेधिरास्तेषां श्रवांस्युत्तिर ॥७॥ इन्द्रमीशानमोजसाभि स्तोमा अनूषत । सहस्रं यस्य रातय उत वा सन्ति भूयसीः ॥८॥

indraṃ viśvā avīvṛdhansamudravyacasaṃ giraḥ । rathītamaṃ rathīnāṃ vājānāṃ satpatiṃ patim ॥१॥ sakhye ta indra vājino mā bhema śavasaspate । tvāmabhi pra ṇonumo jetāramaparājitam ॥२॥ pūrvīrindrasya rātayo na vi dasyantyūtayaḥ । yadī vājasya gomata stotṛbhyo maṃhate magham ॥३॥ purāṃ bhinduryuvā kaviramitaujā ajāyata । indro viśvasya karmaṇo dhartā vajrī puruṣṭutaḥ ॥४॥ tvaṃ valasya gomato'pāvaradrivo bilam । tvāṃ devā abibhyuṣastujyamānāsa āviṣuḥ ॥५॥ tavāhaṃ śūra rātibhiḥ pratyāyaṃ sindhumāvadan । upātiṣṭhanta girvaṇo viduṣṭe tasya kāravaḥ ॥६॥ māyābhirindra māyinaṃ tvaṃ śuṣṇamavātiraḥ । viduṣṭe tasya medhirāsteṣāṃ śravāṃsyuttira ॥७॥ indramīśānamojasābhi stomā anūṣata । sahasraṃ yasya rātaya uta vā santi bhūyasīḥ ॥८॥

“Hymn to Indra, lord of strength, magnified by all sacred songs — 8 verses. (after R.T.H. Griffith)”

/shlokas/rigveda-1-11read ↗
ṚgvedaM1 · Sūkta 12
अग्निं दूतं वृणीमहे होतारं विश्ववेदसम् । अस्य यज्ञस्य सुक्रतुम् ॥१॥ अग्निमग्निं हवीमभिः सदा हवन्त विश्पतिम् । हव्यवाहं पुरुप्रियम् ॥२॥ अग्ने देवाँ इहा वह जज्ञानो वृक्तबर्हिषे । असि होता न ईड्यः ॥३॥ ताँ उशतो वि बोधय यदग्ने यासि दूत्यम् । देवैरा सत्सि बर्हिषि ॥४॥ घृताहवन दीदिवः प्रति ष्म रिषतो दह । अग्ने त्वं रक्षस्विनः ॥५॥ अग्निनाग्निः समिध्यते कविर्गृहपतिर्युवा । हव्यवाड्जुह्वास्यः ॥६॥ कविमग्निमुप स्तुहि सत्यधर्माणमध्वरे । देवममीवचातनम् ॥७॥ यस्त्वामग्ने हविष्पतिर्दूतं देव सपर्यति । तस्य स्म प्राविता भव ॥८॥ यो अग्निं देववीतये हविष्माँ आविवासति । तस्मै पावक मृळय ॥९॥ स नः पावक दीदिवोऽग्ने देवाँ इहा वह । उप यज्ञं हविश्च नः ॥१०॥ स न स्तवान आ भर गायत्रेण नवीयसा । रयिं वीरवतीमिषम् ॥११॥ अग्ने शुक्रेण शोचिषा विश्वाभिर्देवहूतिभिः । इमं स्तोमं जुषस्व नः ॥१२॥

agniṃ dūtaṃ vṛṇīmahe hotāraṃ viśvavedasam । asya yajñasya sukratum ॥१॥ agnimagniṃ havīmabhiḥ sadā havanta viśpatim । havyavāhaṃ purupriyam ॥२॥ agne devām̐ ihā vaha jajñāno vṛktabarhiṣe । asi hotā na īḍyaḥ ॥३॥ tām̐ uśato vi bodhaya yadagne yāsi dūtyam । devairā satsi barhiṣi ॥४॥ ghṛtāhavana dīdivaḥ prati ṣma riṣato daha । agne tvaṃ rakṣasvinaḥ ॥५॥ agnināgniḥ samidhyate kavirgṛhapatiryuvā । havyavāḍjuhvāsyaḥ ॥६॥ kavimagnimupa stuhi satyadharmāṇamadhvare । devamamīvacātanam ॥७॥ yastvāmagne haviṣpatirdūtaṃ deva saparyati । tasya sma prāvitā bhava ॥८॥ yo agniṃ devavītaye haviṣmām̐ āvivāsati । tasmai pāvaka mṛḷaya ॥९॥ sa naḥ pāvaka dīdivo'gne devām̐ ihā vaha । upa yajñaṃ haviśca naḥ ॥१०॥ sa na stavāna ā bhara gāyatreṇa navīyasā । rayiṃ vīravatīmiṣam ॥११॥ agne śukreṇa śociṣā viśvābhirdevahūtibhiḥ । imaṃ stomaṃ juṣasva naḥ ॥१२॥

“Hymn to Agni, the messenger and herald, master of all wealth — 12 verses. (after R.T.H. Griffith)”

/shlokas/rigveda-1-12read ↗
ṚgvedaM1 · Sūkta 13
सुसमिद्धो न आ वह देवाँ अग्ने हविष्मते । होतः पावक यक्षि च ॥१॥ मधुमन्तं तनूनपाद्यज्ञं देवेषु नः कवे । अद्या कृणुहि वीतये ॥२॥ नराशंसमिह प्रियमस्मिन्यज्ञ उप ह्वये । मधुजिह्वं हविष्कृतम् ॥३॥ अग्ने सुखतमे रथे देवाँ ईळित आ वह । असि होता मनुर्हितः ॥४॥ स्तृणीत बर्हिरानुषग्घृतपृष्ठं मनीषिणः । यत्रामृतस्य चक्षणम् ॥५॥ वि श्रयन्तामृतावृधो द्वारो देवीरसश्चतः । अद्या नूनं च यष्टवे ॥६॥ नक्तोषासा सुपेशसास्मिन्यज्ञ उप ह्वये । इदं नो बर्हिरासदे ॥७॥ ता सुजिह्वा उप ह्वये होतारा दैव्या कवी । यज्ञं नो यक्षतामिमम् ॥८॥ इळा सरस्वती मही तिस्रो देवीर्मयोभुवः । बर्हिः सीदन्त्वस्रिधः ॥९॥ इह त्वष्टारमग्रियं विश्वरूपमुप ह्वये । अस्माकमस्तु केवलः ॥१०॥ अव सृजा वनस्पते देव देवेभ्यो हविः । प्र दातुरस्तु चेतनम् ॥११॥ स्वाहा यज्ञं कृणोतनेन्द्राय यज्वनो गृहे । तत्र देवाँ उप ह्वये ॥१२॥

susamiddho na ā vaha devām̐ agne haviṣmate । hotaḥ pāvaka yakṣi ca ॥१॥ madhumantaṃ tanūnapādyajñaṃ deveṣu naḥ kave । adyā kṛṇuhi vītaye ॥२॥ narāśaṃsamiha priyamasminyajña upa hvaye । madhujihvaṃ haviṣkṛtam ॥३॥ agne sukhatame rathe devām̐ īḷita ā vaha । asi hotā manurhitaḥ ॥४॥ stṛṇīta barhirānuṣagghṛtapṛṣṭhaṃ manīṣiṇaḥ । yatrāmṛtasya cakṣaṇam ॥५॥ vi śrayantāmṛtāvṛdho dvāro devīrasaścataḥ । adyā nūnaṃ ca yaṣṭave ॥६॥ naktoṣāsā supeśasāsminyajña upa hvaye । idaṃ no barhirāsade ॥७॥ tā sujihvā upa hvaye hotārā daivyā kavī । yajñaṃ no yakṣatāmimam ॥८॥ iḷā sarasvatī mahī tisro devīrmayobhuvaḥ । barhiḥ sīdantvasridhaḥ ॥९॥ iha tvaṣṭāramagriyaṃ viśvarūpamupa hvaye । asmākamastu kevalaḥ ॥१०॥ ava sṛjā vanaspate deva devebhyo haviḥ । pra dāturastu cetanam ॥११॥ svāhā yajñaṃ kṛṇotanendrāya yajvano gṛhe । tatra devām̐ upa hvaye ॥१२॥

“Hymn to Agni and the Āprī deities, invoked at the sacrifice — 12 verses. (after R.T.H. Griffith)”

/shlokas/rigveda-1-13read ↗
ṚgvedaM1 · Sūkta 14
ऐभिरग्ने दुवो गिरो विश्वेभिः सोमपीतये । देवेभिर्याहि यक्षि च ॥१॥ आ त्वा कण्वा अहूषत गृणन्ति विप्र ते धियः । देवेभिरग्न आ गहि ॥२॥ इन्द्रवायू बृहस्पतिं मित्राग्निं पूषणं भगम् । आदित्यान्मारुतं गणम् ॥३॥ प्र वो भ्रियन्त इन्दवो मत्सरा मादयिष्णवः । द्रप्सा मध्वश्चमूषदः ॥४॥ ईळते त्वामवस्यवः कण्वासो वृक्तबर्हिषः । हविष्मन्तो अरंकृतः ॥५॥ घृतपृष्ठा मनोयुजो ये त्वा वहन्ति वह्नयः । आ देवान्सोमपीतये ॥६॥ तान्यजत्राँ ऋतावृधोऽग्ने पत्नीवतस्कृधि । मध्वः सुजिह्व पायय ॥७॥ ये यजत्रा य ईड्यास्ते ते पिबन्तु जिह्वया । मधोरग्ने वषट्कृति ॥८॥ आकीं सूर्यस्य रोचनाद्विश्वान्देवाँ उषर्बुधः । विप्रो होतेह वक्षति ॥९॥ विश्वेभिः सोम्यं मध्वग्न इन्द्रेण वायुना । पिबा मित्रस्य धामभिः ॥१०॥ त्वं होता मनुर्हितोऽग्ने यज्ञेषु सीदसि । सेमं नो अध्वरं यज ॥११॥ युक्ष्वा ह्यरुषी रथे हरितो देव रोहितः । ताभिर्देवाँ इहा वह ॥१२॥

aibhiragne duvo giro viśvebhiḥ somapītaye । devebhiryāhi yakṣi ca ॥१॥ ā tvā kaṇvā ahūṣata gṛṇanti vipra te dhiyaḥ । devebhiragna ā gahi ॥२॥ indravāyū bṛhaspatiṃ mitrāgniṃ pūṣaṇaṃ bhagam । ādityānmārutaṃ gaṇam ॥३॥ pra vo bhriyanta indavo matsarā mādayiṣṇavaḥ । drapsā madhvaścamūṣadaḥ ॥४॥ īḷate tvāmavasyavaḥ kaṇvāso vṛktabarhiṣaḥ । haviṣmanto araṃkṛtaḥ ॥५॥ ghṛtapṛṣṭhā manoyujo ye tvā vahanti vahnayaḥ । ā devānsomapītaye ॥६॥ tānyajatrām̐ ṛtāvṛdho'gne patnīvataskṛdhi । madhvaḥ sujihva pāyaya ॥७॥ ye yajatrā ya īḍyāste te pibantu jihvayā । madhoragne vaṣaṭkṛti ॥८॥ ākīṃ sūryasya rocanādviśvāndevām̐ uṣarbudhaḥ । vipro hoteha vakṣati ॥९॥ viśvebhiḥ somyaṃ madhvagna indreṇa vāyunā । pibā mitrasya dhāmabhiḥ ॥१०॥ tvaṃ hotā manurhito'gne yajñeṣu sīdasi । semaṃ no adhvaraṃ yaja ॥११॥ yukṣvā hyaruṣī rathe harito deva rohitaḥ । tābhirdevām̐ ihā vaha ॥१२॥

“Hymn to Agni with all the gods, invited to drink the Soma — 12 verses. (after R.T.H. Griffith)”

/shlokas/rigveda-1-14read ↗
ṚgvedaM1 · Sūkta 15
इन्द्र सोमं पिब ऋतुना त्वा विशन्त्विन्दवः । मत्सरासस्तदोकसः ॥१॥ मरुतः पिबत ऋतुना पोत्राद्यज्ञं पुनीतन । यूयं हि ष्ठा सुदानवः ॥२॥ अभि यज्ञं गृणीहि नो ग्नावो नेष्टः पिब ऋतुना । त्वं हि रत्नधा असि ॥३॥ अग्ने देवाँ इहा वह सादया योनिषु त्रिषु । परि भूष पिब ऋतुना ॥४॥ ब्राह्मणादिन्द्र राधसः पिबा सोममृतूँरनु । तवेद्धि सख्यमस्तृतम् ॥५॥ युवं दक्षं धृतव्रत मित्रावरुण दूळभम् । ऋतुना यज्ञमाशाथे ॥६॥ द्रविणोदा द्रविणसो ग्रावहस्तासो अध्वरे । यज्ञेषु देवमीळते ॥७॥ द्रविणोदा ददातु नो वसूनि यानि शृण्विरे । देवेषु ता वनामहे ॥८॥ द्रविणोदाः पिपीषति जुहोत प्र च तिष्ठत । नेष्ट्रादृतुभिरिष्यत ॥९॥ यत्त्वा तुरीयमृतुभिर्द्रविणोदो यजामहे । अध स्मा नो ददिर्भव ॥१०॥ अश्विना पिबतं मधु दीद्यग्नी शुचिव्रता । ऋतुना यज्ञवाहसा ॥११॥ गार्हपत्येन सन्त्य ऋतुना यज्ञनीरसि । देवान्देवयते यज ॥१२॥

indra somaṃ piba ṛtunā tvā viśantvindavaḥ । matsarāsastadokasaḥ ॥१॥ marutaḥ pibata ṛtunā potrādyajñaṃ punītana । yūyaṃ hi ṣṭhā sudānavaḥ ॥२॥ abhi yajñaṃ gṛṇīhi no gnāvo neṣṭaḥ piba ṛtunā । tvaṃ hi ratnadhā asi ॥३॥ agne devām̐ ihā vaha sādayā yoniṣu triṣu । pari bhūṣa piba ṛtunā ॥४॥ brāhmaṇādindra rādhasaḥ pibā somamṛtūm̐ranu । taveddhi sakhyamastṛtam ॥५॥ yuvaṃ dakṣaṃ dhṛtavrata mitrāvaruṇa dūḷabham । ṛtunā yajñamāśāthe ॥६॥ draviṇodā draviṇaso grāvahastāso adhvare । yajñeṣu devamīḷate ॥७॥ draviṇodā dadātu no vasūni yāni śṛṇvire । deveṣu tā vanāmahe ॥८॥ draviṇodāḥ pipīṣati juhota pra ca tiṣṭhata । neṣṭrādṛtubhiriṣyata ॥९॥ yattvā turīyamṛtubhirdraviṇodo yajāmahe । adha smā no dadirbhava ॥१०॥ aśvinā pibataṃ madhu dīdyagnī śucivratā । ṛtunā yajñavāhasā ॥११॥ gārhapatyena santya ṛtunā yajñanīrasi । devāndevayate yaja ॥१२॥

“Hymn to Indra, the Maruts, Tvaṣṭar, Agni and other gods, each with his season — 12 verses. (after R.T.H. Griffith)”

/shlokas/rigveda-1-15read ↗
ṚgvedaM1 · Sūkta 16
आ त्वा वहन्तु हरयो वृषणं सोमपीतये । इन्द्र त्वा सूरचक्षसः ॥१॥ इमा धाना घृतस्नुवो हरी इहोप वक्षतः । इन्द्रं सुखतमे रथे ॥२॥ इन्द्रं प्रातर्हवामह इन्द्रं प्रयत्यध्वरे । इन्द्रं सोमस्य पीतये ॥३॥ उप नः सुतमा गहि हरिभिरिन्द्र केशिभिः । सुते हि त्वा हवामहे ॥४॥ सेमं न स्तोममा गह्युपेदं सवनं सुतम् । गौरो न तृषितः पिब ॥५॥ इमे सोमास इन्दवः सुतासो अधि बर्हिषि । ताँ इन्द्र सहसे पिब ॥६॥ अयं ते स्तोमो अग्रियो हृदिस्पृगस्तु शंतमः । अथा सोमं सुतं पिब ॥७॥ विश्वमित्सवनं सुतमिन्द्रो मदाय गच्छति । वृत्रहा सोमपीतये ॥८॥ सेमं नः काममा पृण गोभिरश्वैः शतक्रतो । स्तवाम त्वा स्वाध्यः ॥९॥

ā tvā vahantu harayo vṛṣaṇaṃ somapītaye । indra tvā sūracakṣasaḥ ॥१॥ imā dhānā ghṛtasnuvo harī ihopa vakṣataḥ । indraṃ sukhatame rathe ॥२॥ indraṃ prātarhavāmaha indraṃ prayatyadhvare । indraṃ somasya pītaye ॥३॥ upa naḥ sutamā gahi haribhirindra keśibhiḥ । sute hi tvā havāmahe ॥४॥ semaṃ na stomamā gahyupedaṃ savanaṃ sutam । gauro na tṛṣitaḥ piba ॥५॥ ime somāsa indavaḥ sutāso adhi barhiṣi । tām̐ indra sahase piba ॥६॥ ayaṃ te stomo agriyo hṛdispṛgastu śaṃtamaḥ । athā somaṃ sutaṃ piba ॥७॥ viśvamitsavanaṃ sutamindro madāya gacchati । vṛtrahā somapītaye ॥८॥ semaṃ naḥ kāmamā pṛṇa gobhiraśvaiḥ śatakrato । stavāma tvā svādhyaḥ ॥९॥

“Hymn to Indra, whose bay steeds bring him to drink the Soma — 9 verses. (after R.T.H. Griffith)”

/shlokas/rigveda-1-16read ↗
ṚgvedaM1 · Sūkta 17
इन्द्रावरुणयोरहं सम्राजोरव आ वृणे । ता नो मृळात ईदृशे ॥१॥ गन्तारा हि स्थोऽवसे हवं विप्रस्य मावतः । धर्तारा चर्षणीनाम् ॥२॥ अनुकामं तर्पयेथामिन्द्रावरुण राय आ । ता वां नेदिष्ठमीमहे ॥३॥ युवाकु हि शचीनां युवाकु सुमतीनाम् । भूयाम वाजदाव्नाम् ॥४॥ इन्द्रः सहस्रदाव्नां वरुणः शंस्यानाम् । क्रतुर्भवत्युक्थ्यः ॥५॥ तयोरिदवसा वयं सनेम नि च धीमहि । स्यादुत प्ररेचनम् ॥६॥ इन्द्रावरुण वामहं हुवे चित्राय राधसे । अस्मान्सु जिग्युषस्कृतम् ॥७॥ इन्द्रावरुण नू नु वां सिषासन्तीषु धीष्वा । अस्मभ्यं शर्म यच्छतम् ॥८॥ प्र वामश्नोतु सुष्टुतिरिन्द्रावरुण यां हुवे । यामृधाथे सधस्तुतिम् ॥९॥

indrāvaruṇayorahaṃ samrājorava ā vṛṇe । tā no mṛḷāta īdṛśe ॥१॥ gantārā hi stho'vase havaṃ viprasya māvataḥ । dhartārā carṣaṇīnām ॥२॥ anukāmaṃ tarpayethāmindrāvaruṇa rāya ā । tā vāṃ nediṣṭhamīmahe ॥३॥ yuvāku hi śacīnāṃ yuvāku sumatīnām । bhūyāma vājadāvnām ॥४॥ indraḥ sahasradāvnāṃ varuṇaḥ śaṃsyānām । kraturbhavatyukthyaḥ ॥५॥ tayoridavasā vayaṃ sanema ni ca dhīmahi । syāduta prarecanam ॥६॥ indrāvaruṇa vāmahaṃ huve citrāya rādhase । asmānsu jigyuṣaskṛtam ॥७॥ indrāvaruṇa nū nu vāṃ siṣāsantīṣu dhīṣvā । asmabhyaṃ śarma yacchatam ॥८॥ pra vāmaśnotu suṣṭutirindrāvaruṇa yāṃ huve । yāmṛdhāthe sadhastutim ॥९॥

“Hymn to Indra and Varuṇa, the imperial lords, for help — 9 verses. (after R.T.H. Griffith)”

/shlokas/rigveda-1-17read ↗
ṚgvedaM1 · Sūkta 18
सोमानं स्वरणं कृणुहि ब्रह्मणस्पते । कक्षीवन्तं य औशिजः ॥१॥ यो रेवान्यो अमीवहा वसुवित्पुष्टिवर्धनः । स नः सिषक्तु यस्तुरः ॥२॥ मा नः शंसो अररुषो धूर्तिः प्रणङ्मर्त्यस्य । रक्षा णो ब्रह्मणस्पते ॥३॥ स घा वीरो न रिष्यति यमिन्द्रो ब्रह्मणस्पतिः । सोमो हिनोति मर्त्यम् ॥४॥ त्वं तं ब्रह्मणस्पते सोम इन्द्रश्च मर्त्यम् । दक्षिणा पात्वंहसः ॥५॥ सदसस्पतिमद्भुतं प्रियमिन्द्रस्य काम्यम् । सनिं मेधामयासिषम् ॥६॥ यस्मादृते न सिध्यति यज्ञो विपश्चितश्चन । स धीनां योगमिन्वति ॥७॥ आदृध्नोति हविष्कृतिं प्राञ्चं कृणोत्यध्वरम् । होत्रा देवेषु गच्छति ॥८॥ नराशंसं सुधृष्टममपश्यं सप्रथस्तमम् । दिवो न सद्ममखसम् ॥९॥

somānaṃ svaraṇaṃ kṛṇuhi brahmaṇaspate । kakṣīvantaṃ ya auśijaḥ ॥१॥ yo revānyo amīvahā vasuvitpuṣṭivardhanaḥ । sa naḥ siṣaktu yasturaḥ ॥२॥ mā naḥ śaṃso araruṣo dhūrtiḥ praṇaṅmartyasya । rakṣā ṇo brahmaṇaspate ॥३॥ sa ghā vīro na riṣyati yamindro brahmaṇaspatiḥ । somo hinoti martyam ॥४॥ tvaṃ taṃ brahmaṇaspate soma indraśca martyam । dakṣiṇā pātvaṃhasaḥ ॥५॥ sadasaspatimadbhutaṃ priyamindrasya kāmyam । saniṃ medhāmayāsiṣam ॥६॥ yasmādṛte na sidhyati yajño vipaścitaścana । sa dhīnāṃ yogaminvati ॥७॥ ādṛdhnoti haviṣkṛtiṃ prāñcaṃ kṛṇotyadhvaram । hotrā deveṣu gacchati ॥८॥ narāśaṃsaṃ sudhṛṣṭamamapaśyaṃ saprathastamam । divo na sadmamakhasam ॥९॥

“Hymn to Brahmanaspati, asked to make the Soma-presser glorious — 9 verses. (after R.T.H. Griffith)”

/shlokas/rigveda-1-18read ↗
ṚgvedaM1 · Sūkta 19
प्रति त्यं चारुमध्वरं गोपीथाय प्र हूयसे । मरुद्भिरग्न आ गहि ॥१॥ नहि देवो न मर्त्यो महस्तव क्रतुं परः । मरुद्भिरग्न आ गहि ॥२॥ ये महो रजसो विदुर्विश्वे देवासो अद्रुहः । मरुद्भिरग्न आ गहि ॥३॥ य उग्रा अर्कमानृचुरनाधृष्टास ओजसा । मरुद्भिरग्न आ गहि ॥४॥ ये शुभ्रा घोरवर्पसः सुक्षत्रासो रिशादसः । मरुद्भिरग्न आ गहि ॥५॥ ये नाकस्याधि रोचने दिवि देवास आसते । मरुद्भिरग्न आ गहि ॥६॥ य ईङ्खयन्ति पर्वतान्तिरः समुद्रमर्णवम् । मरुद्भिरग्न आ गहि ॥७॥ आ ये तन्वन्ति रश्मिभिस्तिरः समुद्रमोजसा । मरुद्भिरग्न आ गहि ॥८॥ अभि त्वा पूर्वपीतये सृजामि सोम्यं मधु । मरुद्भिरग्न आ गहि ॥९॥

prati tyaṃ cārumadhvaraṃ gopīthāya pra hūyase । marudbhiragna ā gahi ॥१॥ nahi devo na martyo mahastava kratuṃ paraḥ । marudbhiragna ā gahi ॥२॥ ye maho rajaso vidurviśve devāso adruhaḥ । marudbhiragna ā gahi ॥३॥ ya ugrā arkamānṛcuranādhṛṣṭāsa ojasā । marudbhiragna ā gahi ॥४॥ ye śubhrā ghoravarpasaḥ sukṣatrāso riśādasaḥ । marudbhiragna ā gahi ॥५॥ ye nākasyādhi rocane divi devāsa āsate । marudbhiragna ā gahi ॥६॥ ya īṅkhayanti parvatāntiraḥ samudramarṇavam । marudbhiragna ā gahi ॥७॥ ā ye tanvanti raśmibhistiraḥ samudramojasā । marudbhiragna ā gahi ॥८॥ abhi tvā pūrvapītaye sṛjāmi somyaṃ madhu । marudbhiragna ā gahi ॥९॥

“Hymn to Agni, invoked together with the Maruts to the sacrifice — 9 verses. (after R.T.H. Griffith)”

/shlokas/rigveda-1-19read ↗
ṚgvedaM1 · Sūkta 20
अयं देवाय जन्मने स्तोमो विप्रेभिरासया । अकारि रत्नधातमः ॥१॥ य इन्द्राय वचोयुजा ततक्षुर्मनसा हरी । शमीभिर्यज्ञमाशत ॥२॥ तक्षन्नासत्याभ्यां परिज्मानं सुखं रथम् । तक्षन्धेनुं सबर्दुघाम् ॥३॥ युवाना पितरा पुनः सत्यमन्त्रा ऋजूयवः । ऋभवो विष्ट्यक्रत ॥४॥ सं वो मदासो अग्मतेन्द्रेण च मरुत्वता । आदित्येभिश्च राजभिः ॥५॥ उत त्यं चमसं नवं त्वष्टुर्देवस्य निष्कृतम् । अकर्त चतुरः पुनः ॥६॥ ते नो रत्नानि धत्तन त्रिरा साप्तानि सुन्वते । एकमेकं सुशस्तिभिः ॥७॥ अधारयन्त वह्नयोऽभजन्त सुकृत्यया । भागं देवेषु यज्ञियम् ॥८॥

ayaṃ devāya janmane stomo viprebhirāsayā । akāri ratnadhātamaḥ ॥१॥ ya indrāya vacoyujā tatakṣurmanasā harī । śamībhiryajñamāśata ॥२॥ takṣannāsatyābhyāṃ parijmānaṃ sukhaṃ ratham । takṣandhenuṃ sabardughām ॥३॥ yuvānā pitarā punaḥ satyamantrā ṛjūyavaḥ । ṛbhavo viṣṭyakrata ॥४॥ saṃ vo madāso agmatendreṇa ca marutvatā । ādityebhiśca rājabhiḥ ॥५॥ uta tyaṃ camasaṃ navaṃ tvaṣṭurdevasya niṣkṛtam । akarta caturaḥ punaḥ ॥६॥ te no ratnāni dhattana trirā sāptāni sunvate । ekamekaṃ suśastibhiḥ ॥७॥ adhārayanta vahnayo'bhajanta sukṛtyayā । bhāgaṃ deveṣu yajñiyam ॥८॥

“Hymn to Indra and Agni, praised by the singers of the celestial race — 8 verses. (after R.T.H. Griffith)”

/shlokas/rigveda-1-20read ↗