yadāśrauṣaṃ yakṣarūpeṇa dharmaṃ; samāgataṃ dharmarājena sūta praśnān uktān vibruvantaṃ ca samyak; tadā nāśaṃse vijayāya saṃjaya yadāśrauṣaṃ na vidur māmakās tān pracchannarūpān vasataḥ pāṇḍaveyān virāṭarāṣṭre saha kṛṣṇayā tāṃs tadā nāśaṃse vijayāya saṃjaya yadāśrauṣaṃ tān athājñātavāse tv apaśyamānān vividhair upāyaiḥ dakṣān pārthān me sutair agnikalpāṃs tadā nāśaṃse vijayāya saṃjaya yadāśrauṣaṃ kīcakānāṃ variṣṭhaṃ niṣūditaṃ bhrātṛśatena sārdham draupadyarthaṃ bhīmasenena saṃkhye tadā nāśaṃse vijayāya saṃjaya yadāśrauṣaṃ vasataḥ pāṇḍuputrān adṛśyamānān vividhair upāyaiḥ dakṣān pārthān bhīmasenena saṃkhye tadā nāśaṃse vijayāya saṃjaya
“Dhritarashtra recounts to Sanjaya, one by one, the events he heard of - Arjuna's winning of Draupadi, the Rajasuya, the dice game and Draupadi's humiliation, the exile, Arjuna's divine weapons, and all the deeds of the great war - after each of which, he says, he had no hope of success. (trans. K.M. Ganguli)”