Ṛgveda · 1.105चन्द्रमा अप्स्वन्तरा सुपर्णो धावते दिवि । न वो हिरण्यनेमयः पदं विन्दन्ति विद्युतो वित्तं मे अस्य रोदसी ॥१॥
अर्थमिद्वा उ अर्थिन आ जाया युवते पतिम् । तुञ्जाते वृष्ण्यं पयः परिदाय रसं दुहे वित्तं मे अस्य रोदसी ॥२॥
मो षु देवा अदः स्वरव पादि दिवस्परि । मा सोम्यस्य शम्भुवः शूने भूम कदा चन वित्तं मे अस्य रोदसी ॥३॥
यज्ञं पृच्छाम्यवमं स तद्दूतो वि वोचति । क्व ऋतं पूर्व्यं गतं कस्तद्बिभर्ति नूतनो वित्तं मे अस्य रोदसी ॥४॥
अमी ये देवा स्थन त्रिष्वा रोचने दिवः । कद्व ऋतं कदनृतं क्व प्रत्ना व आहुतिर्वित्तं मे अस्य रोदसी ॥५॥
कद्व ऋतस्य धर्णसि कद्वरुणस्य चक्षणम् । कदर्यम्णो महस्पथाति क्रामेम दूढ्यो वित्तं मे अस्य रोदसी ॥६॥
अहं सो अस्मि यः पुरा सुते वदामि कानि चित् । तं मा व्यन्त्याध्यो वृको न तृष्णजं मृगं वित्तं मे अस्य रोदसी ॥७॥
सं मा तपन्त्यभितः सपत्नीरिव पर्शवः । मूषो न शिश्ना व्यदन्ति माध्य स्तोतारं ते शतक्रतो वित्तं मे अस्य रोदसी ॥८॥
अमी ये सप्त रश्मयस्तत्रा मे नाभिरातता । त्रितस्तद्वेदाप्त्यः स जामित्वाय रेभति वित्तं मे अस्य रोदसी ॥९॥
अमी ये पञ्चोक्षणो मध्ये तस्थुर्महो दिवः । देवत्रा नु प्रवाच्यं सध्रीचीना नि वावृतुर्वित्तं मे अस्य रोदसी ॥१०॥
सुपर्णा एत आसते मध्य आरोधने दिवः । ते सेधन्ति पथो वृकं तरन्तं यह्वतीरपो वित्तं मे अस्य रोदसी ॥११॥
नव्यं तदुक्थ्यं हितं देवासः सुप्रवाचनम् । ऋतमर्षन्ति सिन्धवः सत्यं तातान सूर्यो वित्तं मे अस्य रोदसी ॥१२॥
अग्ने तव त्यदुक्थ्यं देवेष्वस्त्याप्यम् । स नः सत्तो मनुष्वदा देवान्यक्षि विदुष्टरो वित्तं मे अस्य रोदसी ॥१३॥
सत्तो होता मनुष्वदा देवाँ अच्छा विदुष्टरः । अग्निर्हव्या सुषूदति देवो देवेषु मेधिरो वित्तं मे अस्य रोदसी ॥१४॥
ब्रह्मा कृणोति वरुणो गातुविदं तमीमहे । व्यूर्णोति हृदा मतिं नव्यो जायतामृतं वित्तं मे अस्य रोदसी ॥१५॥
असौ यः पन्था आदित्यो दिवि प्रवाच्यं कृतः । न स देवा अतिक्रमे तं मर्तासो न पश्यथ वित्तं मे अस्य रोदसी ॥१६॥
त्रितः कूपेऽवहितो देवान्हवत ऊतये । तच्छुश्राव बृहस्पतिः कृण्वन्नंहूरणादुरु वित्तं मे अस्य रोदसी ॥१७॥
अरुणो मा सकृद्वृकः पथा यन्तं ददर्श हि । उज्जिहीते निचाय्या तष्टेव पृष्ट्यामयी वित्तं मे अस्य रोदसी ॥१८॥
एनाङ्गूषेण वयमिन्द्रवन्तोऽभि ष्याम वृजने सर्ववीराः । तन्नो मित्रो वरुणो मामहन्तामदितिः सिन्धुः पृथिवी उत द्यौः ॥१९॥
candramā apsvantarā suparṇo dhāvate divi । na vo hiraṇyanemayaḥ padaṃ vindanti vidyuto vittaṃ me asya rodasī ॥१॥
arthamidvā u arthina ā jāyā yuvate patim । tuñjāte vṛṣṇyaṃ payaḥ paridāya rasaṃ duhe vittaṃ me asya rodasī ॥२॥
mo ṣu devā adaḥ svarava pādi divaspari । mā somyasya śambhuvaḥ śūne bhūma kadā cana vittaṃ me asya rodasī ॥३॥
yajñaṃ pṛcchāmyavamaṃ sa taddūto vi vocati । kva ṛtaṃ pūrvyaṃ gataṃ kastadbibharti nūtano vittaṃ me asya rodasī ॥४॥
amī ye devā sthana triṣvā rocane divaḥ । kadva ṛtaṃ kadanṛtaṃ kva pratnā va āhutirvittaṃ me asya rodasī ॥५॥
kadva ṛtasya dharṇasi kadvaruṇasya cakṣaṇam । kadaryamṇo mahaspathāti krāmema dūḍhyo vittaṃ me asya rodasī ॥६॥
ahaṃ so asmi yaḥ purā sute vadāmi kāni cit । taṃ mā vyantyādhyo vṛko na tṛṣṇajaṃ mṛgaṃ vittaṃ me asya rodasī ॥७॥
saṃ mā tapantyabhitaḥ sapatnīriva parśavaḥ । mūṣo na śiśnā vyadanti mādhya stotāraṃ te śatakrato vittaṃ me asya rodasī ॥८॥
amī ye sapta raśmayastatrā me nābhirātatā । tritastadvedāptyaḥ sa jāmitvāya rebhati vittaṃ me asya rodasī ॥९॥
amī ye pañcokṣaṇo madhye tasthurmaho divaḥ । devatrā nu pravācyaṃ sadhrīcīnā ni vāvṛturvittaṃ me asya rodasī ॥१०॥
suparṇā eta āsate madhya ārodhane divaḥ । te sedhanti patho vṛkaṃ tarantaṃ yahvatīrapo vittaṃ me asya rodasī ॥११॥
navyaṃ tadukthyaṃ hitaṃ devāsaḥ supravācanam । ṛtamarṣanti sindhavaḥ satyaṃ tātāna sūryo vittaṃ me asya rodasī ॥१२॥
agne tava tyadukthyaṃ deveṣvastyāpyam । sa naḥ satto manuṣvadā devānyakṣi viduṣṭaro vittaṃ me asya rodasī ॥१३॥
satto hotā manuṣvadā devām̐ acchā viduṣṭaraḥ । agnirhavyā suṣūdati devo deveṣu medhiro vittaṃ me asya rodasī ॥१४॥
brahmā kṛṇoti varuṇo gātuvidaṃ tamīmahe । vyūrṇoti hṛdā matiṃ navyo jāyatāmṛtaṃ vittaṃ me asya rodasī ॥१५॥
asau yaḥ panthā ādityo divi pravācyaṃ kṛtaḥ । na sa devā atikrame taṃ martāso na paśyatha vittaṃ me asya rodasī ॥१६॥
tritaḥ kūpe'vahito devānhavata ūtaye । tacchuśrāva bṛhaspatiḥ kṛṇvannaṃhūraṇāduru vittaṃ me asya rodasī ॥१७॥
aruṇo mā sakṛdvṛkaḥ pathā yantaṃ dadarśa hi । ujjihīte nicāyyā taṣṭeva pṛṣṭyāmayī vittaṃ me asya rodasī ॥१८॥
enāṅgūṣeṇa vayamindravanto'bhi ṣyāma vṛjane sarvavīrāḥ । tanno mitro varuṇo māmahantāmaditiḥ sindhuḥ pṛthivī uta dyauḥ ॥१९॥
“Hymn to the Viśvedevas, on the Moon in the waters and the lightnings' unconfined abiding — 19 verses. (after R.T.H. Griffith)”
Ṛgveda · 1.1अग्निमीळे पुरोहितं यज्ञस्य देवमृत्विजम् । होतारं रत्नधातमम् …Hymn to Agni, the sacrificial priest and hotar who carries the offerings to the …Ṛgveda · 1.2वायवा याहि दर्शतेमे सोमा अरंकृताः । तेषां पाहि श्रुधी हवम् ॥…Hymn to Vāyu, to Indra-Vāyu, and to Mitra-Varuṇa, invited to drink the Soma — 9 …Ṛgveda · 1.3अश्विना यज्वरीरिषो द्रवत्पाणी शुभस्पती । पुरुभुजा चनस्यतम् ॥…Hymn to the Aśvins, Indra, the Viśvedevas and Sarasvatī, lauded as the Soma is p…Ṛgveda · 1.4सुरूपकृत्नुमूतये सुदुघामिव गोदुहे । जुहूमसि द्यविद्यवि ॥१॥
उ…Hymn to Indra, the doer of fair deeds, called to the worshipper's aid — 10 verse…Ṛgveda · 1.5आ त्वेता नि षीदतेन्द्रमभि प्र गायत । सखाय स्तोमवाहसः ॥१॥
पुर…Hymn to Indra, invoked with song and praised as the giver of strength — 10 verse…Ṛgveda · 1.6युञ्जन्ति ब्रध्नमरुषं चरन्तं परि तस्थुषः । रोचन्ते रोचना दिव…Hymn to Indra with the Maruts, borne on his ruddy steeds — 10 verses. (after R.T…