te hi dyāvāpṛthivī viśvaśambhuva ṛtāvarī rajaso dhārayatkavī । sujanmanī dhiṣaṇe antarīyate devo devī dharmaṇā sūryaḥ śuciḥ ॥१॥ uruvyacasā mahinī asaścatā pitā mātā ca bhuvanāni rakṣataḥ । sudhṛṣṭame vapuṣye na rodasī pitā yatsīmabhi rūpairavāsayat ॥२॥ sa vahniḥ putraḥ pitroḥ pavitravānpunāti dhīro bhuvanāni māyayā । dhenuṃ ca pṛśniṃ vṛṣabhaṃ suretasaṃ viśvāhā śukraṃ payo asya dukṣata ॥३॥ ayaṃ devānāmapasāmapastamo yo jajāna rodasī viśvaśambhuvā । vi yo mame rajasī sukratūyayājarebhi skambhanebhiḥ samānṛce ॥४॥ te no gṛṇāne mahinī mahi śravaḥ kṣatraṃ dyāvāpṛthivī dhāsatho bṛhat । yenābhi kṛṣṭīstatanāma viśvahā panāyyamojo asme saminvatam ॥५॥
“Hymn to Heaven and Earth, bestowers of prosperity and two noble bowls — 5 verses. (after R.T.H. Griffith)”