tā vāmadya tāvaparaṃ huvemocchantyāmuṣasi vahnirukthaiḥ । nāsatyā kuha citsantāvaryo divo napātā sudāstarāya ॥१॥ asme ū ṣu vṛṣaṇā mādayethāmutpaṇīm̐rhatamūrmyā madantā । śrutaṃ me acchoktibhirmatīnāmeṣṭā narā nicetārā ca karṇaiḥ ॥२॥ śriye pūṣanniṣukṛteva devā nāsatyā vahatuṃ sūryāyāḥ । vacyante vāṃ kakuhā apsu jātā yugā jūrṇeva varuṇasya bhūreḥ ॥३॥ asme sā vāṃ mādhvī rātirastu stomaṃ hinotaṃ mānyasya kāroḥ । anu yadvāṃ śravasyā sudānū suvīryāya carṣaṇayo madanti ॥४॥ eṣa vāṃ stomo aśvināvakāri mānebhirmaghavānā suvṛkti । yātaṃ vartistanayāya tmane cāgastye nāsatyā madantā ॥५॥ atāriṣma tamasaspāramasya prati vāṃ stomo aśvināvadhāyi । eha yātaṃ pathibhirdevayānairvidyāmeṣaṃ vṛjanaṃ jīradānum ॥६॥
“Hymn to the Aśvins, Nāsatyas, invoked both to-day and when the priest is here with lauds — 6 verses. (after R.T.H. Griffith)”