Ṛgveda · 1.36प्र वो यह्वं पुरूणां विशां देवयतीनाम् । अग्निं सूक्तेभिर्वचोभिरीमहे यं सीमिदन्य ईळते ॥१॥
जनासो अग्निं दधिरे सहोवृधं हविष्मन्तो विधेम ते । स त्वं नो अद्य सुमना इहाविता भवा वाजेषु सन्त्य ॥२॥
प्र त्वा दूतं वृणीमहे होतारं विश्ववेदसम् । महस्ते सतो वि चरन्त्यर्चयो दिवि स्पृशन्ति भानवः ॥३॥
देवासस्त्वा वरुणो मित्रो अर्यमा सं दूतं प्रत्नमिन्धते । विश्वं सो अग्ने जयति त्वया धनं यस्ते ददाश मर्त्यः ॥४॥
मन्द्रो होता गृहपतिरग्ने दूतो विशामसि । त्वे विश्वा संगतानि व्रता ध्रुवा यानि देवा अकृण्वत ॥५॥
त्वे इदग्ने सुभगे यविष्ठ्य विश्वमा हूयते हविः । स त्वं नो अद्य सुमना उतापरं यक्षि देवान्सुवीर्या ॥६॥
तं घेमित्था नमस्विन उप स्वराजमासते । होत्राभिरग्निं मनुषः समिन्धते तितिर्वांसो अति स्रिधः ॥७॥
घ्नन्तो वृत्रमतरन्रोदसी अप उरु क्षयाय चक्रिरे । भुवत्कण्वे वृषा द्युम्न्याहुतः क्रन्ददश्वो गविष्टिषु ॥८॥
सं सीदस्व महाँ असि शोचस्व देववीतमः । वि धूममग्ने अरुषं मियेध्य सृज प्रशस्त दर्शतम् ॥९॥
यं त्वा देवासो मनवे दधुरिह यजिष्ठं हव्यवाहन । यं कण्वो मेध्यातिथिर्धनस्पृतं यं वृषा यमुपस्तुतः ॥१०॥
यमग्निं मेध्यातिथिः कण्व ईध ऋतादधि । तस्य प्रेषो दीदियुस्तमिमा ऋचस्तमग्निं वर्धयामसि ॥११॥
रायस्पूर्धि स्वधावोऽस्ति हि तेऽग्ने देवेष्वाप्यम् । त्वं वाजस्य श्रुत्यस्य राजसि स नो मृळ महाँ असि ॥१२॥
ऊर्ध्व ऊ षु ण ऊतये तिष्ठा देवो न सविता । ऊर्ध्वो वाजस्य सनिता यदञ्जिभिर्वाघद्भिर्विह्वयामहे ॥१३॥
ऊर्ध्वो नः पाह्यंहसो नि केतुना विश्वं समत्रिणं दह । कृधी न ऊर्ध्वाञ्चरथाय जीवसे विदा देवेषु नो दुवः ॥१४॥
पाहि नो अग्ने रक्षसः पाहि धूर्तेरराव्णः । पाहि रीषत उत वा जिघांसतो बृहद्भानो यविष्ठ्य ॥१५॥
घनेव विष्वग्वि जह्यराव्णस्तपुर्जम्भ यो अस्मध्रुक् । यो मर्त्यः शिशीते अत्यक्तुभिर्मा नः स रिपुरीशत ॥१६॥
अग्निर्वव्ने सुवीर्यमग्निः कण्वाय सौभगम् । अग्निः प्रावन्मित्रोत मेध्यातिथिमग्निः साता उपस्तुतम् ॥१७॥
अग्निना तुर्वशं यदुं परावत उग्रादेवं हवामहे । अग्निर्नयन्नववास्त्वं बृहद्रथं तुर्वीतिं दस्यवे सहः ॥१८॥
नि त्वामग्ने मनुर्दधे ज्योतिर्जनाय शश्वते । दीदेथ कण्व ऋतजात उक्षितो यं नमस्यन्ति कृष्टयः ॥१९॥
त्वेषासो अग्नेरमवन्तो अर्चयो भीमासो न प्रतीतये । रक्षस्विनः सदमिद्यातुमावतो विश्वं समत्रिणं दह ॥२०॥
pra vo yahvaṃ purūṇāṃ viśāṃ devayatīnām । agniṃ sūktebhirvacobhirīmahe yaṃ sīmidanya īḷate ॥१॥
janāso agniṃ dadhire sahovṛdhaṃ haviṣmanto vidhema te । sa tvaṃ no adya sumanā ihāvitā bhavā vājeṣu santya ॥२॥
pra tvā dūtaṃ vṛṇīmahe hotāraṃ viśvavedasam । mahaste sato vi carantyarcayo divi spṛśanti bhānavaḥ ॥३॥
devāsastvā varuṇo mitro aryamā saṃ dūtaṃ pratnamindhate । viśvaṃ so agne jayati tvayā dhanaṃ yaste dadāśa martyaḥ ॥४॥
mandro hotā gṛhapatiragne dūto viśāmasi । tve viśvā saṃgatāni vratā dhruvā yāni devā akṛṇvata ॥५॥
tve idagne subhage yaviṣṭhya viśvamā hūyate haviḥ । sa tvaṃ no adya sumanā utāparaṃ yakṣi devānsuvīryā ॥६॥
taṃ ghemitthā namasvina upa svarājamāsate । hotrābhiragniṃ manuṣaḥ samindhate titirvāṃso ati sridhaḥ ॥७॥
ghnanto vṛtramataranrodasī apa uru kṣayāya cakrire । bhuvatkaṇve vṛṣā dyumnyāhutaḥ krandadaśvo gaviṣṭiṣu ॥८॥
saṃ sīdasva mahām̐ asi śocasva devavītamaḥ । vi dhūmamagne aruṣaṃ miyedhya sṛja praśasta darśatam ॥९॥
yaṃ tvā devāso manave dadhuriha yajiṣṭhaṃ havyavāhana । yaṃ kaṇvo medhyātithirdhanaspṛtaṃ yaṃ vṛṣā yamupastutaḥ ॥१०॥
yamagniṃ medhyātithiḥ kaṇva īdha ṛtādadhi । tasya preṣo dīdiyustamimā ṛcastamagniṃ vardhayāmasi ॥११॥
rāyaspūrdhi svadhāvo'sti hi te'gne deveṣvāpyam । tvaṃ vājasya śrutyasya rājasi sa no mṛḷa mahām̐ asi ॥१२॥
ūrdhva ū ṣu ṇa ūtaye tiṣṭhā devo na savitā । ūrdhvo vājasya sanitā yadañjibhirvāghadbhirvihvayāmahe ॥१३॥
ūrdhvo naḥ pāhyaṃhaso ni ketunā viśvaṃ samatriṇaṃ daha । kṛdhī na ūrdhvāñcarathāya jīvase vidā deveṣu no duvaḥ ॥१४॥
pāhi no agne rakṣasaḥ pāhi dhūrterarāvṇaḥ । pāhi rīṣata uta vā jighāṃsato bṛhadbhāno yaviṣṭhya ॥१५॥
ghaneva viṣvagvi jahyarāvṇastapurjambha yo asmadhruk । yo martyaḥ śiśīte atyaktubhirmā naḥ sa ripurīśata ॥१६॥
agnirvavne suvīryamagniḥ kaṇvāya saubhagam । agniḥ prāvanmitrota medhyātithimagniḥ sātā upastutam ॥१७॥
agninā turvaśaṃ yaduṃ parāvata ugrādevaṃ havāmahe । agnirnayannavavāstvaṃ bṛhadrathaṃ turvītiṃ dasyave sahaḥ ॥१८॥
ni tvāmagne manurdadhe jyotirjanāya śaśvate । dīdetha kaṇva ṛtajāta ukṣito yaṃ namasyanti kṛṣṭayaḥ ॥१९॥
tveṣāso agneramavanto arcayo bhīmāso na pratītaye । rakṣasvinaḥ sadamidyātumāvato viśvaṃ samatriṇaṃ daha ॥२०॥
“Hymn to Agni, lord of many families, supplicated with holy hymns — 20 verses. (after R.T.H. Griffith)”
Ṛgveda · 1.1अग्निमीळे पुरोहितं यज्ञस्य देवमृत्विजम् । होतारं रत्नधातमम् …Hymn to Agni, the sacrificial priest and hotar who carries the offerings to the …Ṛgveda · 1.2वायवा याहि दर्शतेमे सोमा अरंकृताः । तेषां पाहि श्रुधी हवम् ॥…Hymn to Vāyu, to Indra-Vāyu, and to Mitra-Varuṇa, invited to drink the Soma — 9 …Ṛgveda · 1.3अश्विना यज्वरीरिषो द्रवत्पाणी शुभस्पती । पुरुभुजा चनस्यतम् ॥…Hymn to the Aśvins, Indra, the Viśvedevas and Sarasvatī, lauded as the Soma is p…Ṛgveda · 1.4सुरूपकृत्नुमूतये सुदुघामिव गोदुहे । जुहूमसि द्यविद्यवि ॥१॥
उ…Hymn to Indra, the doer of fair deeds, called to the worshipper's aid — 10 verse…Ṛgveda · 1.5आ त्वेता नि षीदतेन्द्रमभि प्र गायत । सखाय स्तोमवाहसः ॥१॥
पुर…Hymn to Indra, invoked with song and praised as the giver of strength — 10 verse…Ṛgveda · 1.6युञ्जन्ति ब्रध्नमरुषं चरन्तं परि तस्थुषः । रोचन्ते रोचना दिव…Hymn to Indra with the Maruts, borne on his ruddy steeds — 10 verses. (after R.T…