← All Shlokas
Ṛgveda · 2.11
श्रुधी हवमिन्द्र मा रिषण्यः स्याम ते दावने वसूनाम् । इमा हि त्वामूर्जो वर्धयन्ति वसूयवः सिन्धवो न क्षरन्तः ॥१॥ सृजो महीरिन्द्र या अपिन्वः परिष्ठिता अहिना शूर पूर्वीः । अमर्त्यं चिद्दासं मन्यमानमवाभिनदुक्थैर्वावृधानः ॥२॥ उक्थेष्विन्नु शूर येषु चाकन्स्तोमेष्विन्द्र रुद्रियेषु च । तुभ्येदेता यासु मन्दसानः प्र वायवे सिस्रते न शुभ्राः ॥३॥ शुभ्रं नु ते शुष्मं वर्धयन्तः शुभ्रं वज्रं बाह्वोर्दधानाः । शुभ्रस्त्वमिन्द्र वावृधानो अस्मे दासीर्विशः सूर्येण सह्याः ॥४॥ गुहा हितं गुह्यं गूळ्हमप्स्वपीवृतं मायिनं क्षियन्तम् । उतो अपो द्यां तस्तभ्वांसमहन्नहिं शूर वीर्येण ॥५॥ स्तवा नु त इन्द्र पूर्व्या महान्युत स्तवाम नूतना कृतानि । स्तवा वज्रं बाह्वोरुशन्तं स्तवा हरी सूर्यस्य केतू ॥६॥ हरी नु त इन्द्र वाजयन्ता घृतश्चुतं स्वारमस्वार्ष्टाम् । वि समना भूमिरप्रथिष्टारंस्त पर्वतश्चित्सरिष्यन् ॥७॥ नि पर्वतः साद्यप्रयुच्छन्सं मातृभिर्वावशानो अक्रान् । दूरे पारे वाणीं वर्धयन्त इन्द्रेषितां धमनिं पप्रथन्नि ॥८॥ इन्द्रो महां सिन्धुमाशयानं मायाविनं वृत्रमस्फुरन्निः । अरेजेतां रोदसी भियाने कनिक्रदतो वृष्णो अस्य वज्रात् ॥९॥ अरोरवीद्वृष्णो अस्य वज्रोऽमानुषं यन्मानुषो निजूर्वात् । नि मायिनो दानवस्य माया अपादयत्पपिवान्सुतस्य ॥१०॥ पिबापिबेदिन्द्र शूर सोमं मन्दन्तु त्वा मन्दिनः सुतासः । पृणन्तस्ते कुक्षी वर्धयन्त्वित्था सुतः पौर इन्द्रमाव ॥११॥ त्वे इन्द्राप्यभूम विप्रा धियं वनेम ऋतया सपन्तः । अवस्यवो धीमहि प्रशस्तिं सद्यस्ते रायो दावने स्याम ॥१२॥ स्याम ते त इन्द्र ये त ऊती अवस्यव ऊर्जं वर्धयन्तः । शुष्मिन्तमं यं चाकनाम देवास्मे रयिं रासि वीरवन्तम् ॥१३॥ रासि क्षयं रासि मित्रमस्मे रासि शर्ध इन्द्र मारुतं नः । सजोषसो ये च मन्दसानाः प्र वायवः पान्त्यग्रणीतिम् ॥१४॥ व्यन्त्विन्नु येषु मन्दसानस्तृपत्सोमं पाहि द्रह्यदिन्द्र । अस्मान्सु पृत्स्वा तरुत्रावर्धयो द्यां बृहद्भिरर्कैः ॥१५॥ बृहन्त इन्नु ये ते तरुत्रोक्थेभिर्वा सुम्नमाविवासान् । स्तृणानासो बर्हिः पस्त्यावत्त्वोता इदिन्द्र वाजमग्मन् ॥१६॥ उग्रेष्विन्नु शूर मन्दसानस्त्रिकद्रुकेषु पाहि सोममिन्द्र । प्रदोधुवच्छ्मश्रुषु प्रीणानो याहि हरिभ्यां सुतस्य पीतिम् ॥१७॥ धिष्वा शवः शूर येन वृत्रमवाभिनद्दानुमौर्णवाभम् । अपावृणोर्ज्योतिरार्याय नि सव्यतः सादि दस्युरिन्द्र ॥१८॥ सनेम ये त ऊतिभिस्तरन्तो विश्वा स्पृध आर्येण दस्यून् । अस्मभ्यं तत्त्वाष्ट्रं विश्वरूपमरन्धयः साख्यस्य त्रिताय ॥१९॥ अस्य सुवानस्य मन्दिनस्त्रितस्य न्यर्बुदं वावृधानो अस्तः । अवर्तयत्सूर्यो न चक्रं भिनद्वलमिन्द्रो अङ्गिरस्वान् ॥२०॥ नूनं सा ते प्रति वरं जरित्रे दुहीयदिन्द्र दक्षिणा मघोनी । शिक्षा स्तोतृभ्यो माति धग्भगो नो बृहद्वदेम विदथे सुवीराः ॥२१॥

śrudhī havamindra mā riṣaṇyaḥ syāma te dāvane vasūnām । imā hi tvāmūrjo vardhayanti vasūyavaḥ sindhavo na kṣarantaḥ ॥१॥ sṛjo mahīrindra yā apinvaḥ pariṣṭhitā ahinā śūra pūrvīḥ । amartyaṃ ciddāsaṃ manyamānamavābhinadukthairvāvṛdhānaḥ ॥२॥ uktheṣvinnu śūra yeṣu cākanstomeṣvindra rudriyeṣu ca । tubhyedetā yāsu mandasānaḥ pra vāyave sisrate na śubhrāḥ ॥३॥ śubhraṃ nu te śuṣmaṃ vardhayantaḥ śubhraṃ vajraṃ bāhvordadhānāḥ । śubhrastvamindra vāvṛdhāno asme dāsīrviśaḥ sūryeṇa sahyāḥ ॥४॥ guhā hitaṃ guhyaṃ gūḷhamapsvapīvṛtaṃ māyinaṃ kṣiyantam । uto apo dyāṃ tastabhvāṃsamahannahiṃ śūra vīryeṇa ॥५॥ stavā nu ta indra pūrvyā mahānyuta stavāma nūtanā kṛtāni । stavā vajraṃ bāhvoruśantaṃ stavā harī sūryasya ketū ॥६॥ harī nu ta indra vājayantā ghṛtaścutaṃ svāramasvārṣṭām । vi samanā bhūmiraprathiṣṭāraṃsta parvataścitsariṣyan ॥७॥ ni parvataḥ sādyaprayucchansaṃ mātṛbhirvāvaśāno akrān । dūre pāre vāṇīṃ vardhayanta indreṣitāṃ dhamaniṃ paprathanni ॥८॥ indro mahāṃ sindhumāśayānaṃ māyāvinaṃ vṛtramasphuranniḥ । arejetāṃ rodasī bhiyāne kanikradato vṛṣṇo asya vajrāt ॥९॥ aroravīdvṛṣṇo asya vajro'mānuṣaṃ yanmānuṣo nijūrvāt । ni māyino dānavasya māyā apādayatpapivānsutasya ॥१०॥ pibāpibedindra śūra somaṃ mandantu tvā mandinaḥ sutāsaḥ । pṛṇantaste kukṣī vardhayantvitthā sutaḥ paura indramāva ॥११॥ tve indrāpyabhūma viprā dhiyaṃ vanema ṛtayā sapantaḥ । avasyavo dhīmahi praśastiṃ sadyaste rāyo dāvane syāma ॥१२॥ syāma te ta indra ye ta ūtī avasyava ūrjaṃ vardhayantaḥ । śuṣmintamaṃ yaṃ cākanāma devāsme rayiṃ rāsi vīravantam ॥१३॥ rāsi kṣayaṃ rāsi mitramasme rāsi śardha indra mārutaṃ naḥ । sajoṣaso ye ca mandasānāḥ pra vāyavaḥ pāntyagraṇītim ॥१४॥ vyantvinnu yeṣu mandasānastṛpatsomaṃ pāhi drahyadindra । asmānsu pṛtsvā tarutrāvardhayo dyāṃ bṛhadbhirarkaiḥ ॥१५॥ bṛhanta innu ye te tarutrokthebhirvā sumnamāvivāsān । stṛṇānāso barhiḥ pastyāvattvotā idindra vājamagman ॥१६॥ ugreṣvinnu śūra mandasānastrikadrukeṣu pāhi somamindra । pradodhuvacchmaśruṣu prīṇāno yāhi haribhyāṃ sutasya pītim ॥१७॥ dhiṣvā śavaḥ śūra yena vṛtramavābhinaddānumaurṇavābham । apāvṛṇorjyotirāryāya ni savyataḥ sādi dasyurindra ॥१८॥ sanema ye ta ūtibhistaranto viśvā spṛdha āryeṇa dasyūn । asmabhyaṃ tattvāṣṭraṃ viśvarūpamarandhayaḥ sākhyasya tritāya ॥१९॥ asya suvānasya mandinastritasya nyarbudaṃ vāvṛdhāno astaḥ । avartayatsūryo na cakraṃ bhinadvalamindro aṅgirasvān ॥२०॥ nūnaṃ sā te prati varaṃ jaritre duhīyadindra dakṣiṇā maghonī । śikṣā stotṛbhyo māti dhagbhago no bṛhadvadema vidathe suvīrāḥ ॥२१॥

“Hymn to Indra, asked not to be heedless but to give treasures — 21 verses. (after R.T.H. Griffith)”

More from this source

View all →
Ṛgveda · 1.1अग्निमीळे पुरोहितं यज्ञस्य देवमृत्विजम् । होतारं रत्नधातमम् …Hymn to Agni, the sacrificial priest and hotar who carries the offerings to the …Ṛgveda · 1.2वायवा याहि दर्शतेमे सोमा अरंकृताः । तेषां पाहि श्रुधी हवम् ॥…Hymn to Vāyu, to Indra-Vāyu, and to Mitra-Varuṇa, invited to drink the Soma — 9 …Ṛgveda · 1.3अश्विना यज्वरीरिषो द्रवत्पाणी शुभस्पती । पुरुभुजा चनस्यतम् ॥…Hymn to the Aśvins, Indra, the Viśvedevas and Sarasvatī, lauded as the Soma is p…Ṛgveda · 1.4सुरूपकृत्नुमूतये सुदुघामिव गोदुहे । जुहूमसि द्यविद्यवि ॥१॥ उ…Hymn to Indra, the doer of fair deeds, called to the worshipper's aid — 10 verse…Ṛgveda · 1.5आ त्वेता नि षीदतेन्द्रमभि प्र गायत । सखाय स्तोमवाहसः ॥१॥ पुर…Hymn to Indra, invoked with song and praised as the giver of strength — 10 verse…Ṛgveda · 1.6युञ्जन्ति ब्रध्नमरुषं चरन्तं परि तस्थुषः । रोचन्ते रोचना दिव…Hymn to Indra with the Maruts, borne on his ruddy steeds — 10 verses. (after R.T…