Ṛgveda · 2.27इमा गिर आदित्येभ्यो घृतस्नूः सनाद्राजभ्यो जुह्वा जुहोमि । शृणोतु मित्रो अर्यमा भगो नस्तुविजातो वरुणो दक्षो अंशः ॥१॥
इमं स्तोमं सक्रतवो मे अद्य मित्रो अर्यमा वरुणो जुषन्त । आदित्यासः शुचयो धारपूता अवृजिना अनवद्या अरिष्टाः ॥२॥
त आदित्यास उरवो गभीरा अदब्धासो दिप्सन्तो भूर्यक्षाः । अन्तः पश्यन्ति वृजिनोत साधु सर्वं राजभ्यः परमा चिदन्ति ॥३॥
धारयन्त आदित्यासो जगत्स्था देवा विश्वस्य भुवनस्य गोपाः । दीर्घाधियो रक्षमाणा असुर्यमृतावानश्चयमाना ऋणानि ॥४॥
विद्यामादित्या अवसो वो अस्य यदर्यमन्भय आ चिन्मयोभु । युष्माकं मित्रावरुणा प्रणीतौ परि श्वभ्रेव दुरितानि वृज्याम् ॥५॥
सुगो हि वो अर्यमन्मित्र पन्था अनृक्षरो वरुण साधुरस्ति । तेनादित्या अधि वोचता नो यच्छता नो दुष्परिहन्तु शर्म ॥६॥
पिपर्तु नो अदिती राजपुत्राति द्वेषांस्यर्यमा सुगेभिः । बृहन्मित्रस्य वरुणस्य शर्मोप स्याम पुरुवीरा अरिष्टाः ॥७॥
तिस्रो भूमीर्धारयन्त्रीँरुत द्यून्त्रीणि व्रता विदथे अन्तरेषाम् । ऋतेनादित्या महि वो महित्वं तदर्यमन्वरुण मित्र चारु ॥८॥
त्री रोचना दिव्या धारयन्त हिरण्ययाः शुचयो धारपूताः । अस्वप्नजो अनिमिषा अदब्धा उरुशंसा ऋजवे मर्त्याय ॥९॥
त्वं विश्वेषां वरुणासि राजा ये च देवा असुर ये च मर्ताः । शतं नो रास्व शरदो विचक्षेऽश्यामायूंषि सुधितानि पूर्वा ॥१०॥
न दक्षिणा वि चिकिते न सव्या न प्राचीनमादित्या नोत पश्चा । पाक्या चिद्वसवो धीर्या चिद्युष्मानीतो अभयं ज्योतिरश्याम् ॥११॥
यो राजभ्य ऋतनिभ्यो ददाश यं वर्धयन्ति पुष्टयश्च नित्याः । स रेवान्याति प्रथमो रथेन वसुदावा विदथेषु प्रशस्तः ॥१२॥
शुचिरपः सूयवसा अदब्ध उप क्षेति वृद्धवयाः सुवीरः । नकिष्टं घ्नन्त्यन्तितो न दूराद्य आदित्यानां भवति प्रणीतौ ॥१३॥
अदिते मित्र वरुणोत मृळ यद्वो वयं चकृमा कच्चिदागः । उर्वश्यामभयं ज्योतिरिन्द्र मा नो दीर्घा अभि नशन्तमिस्राः ॥१४॥
उभे अस्मै पीपयतः समीची दिवो वृष्टिं सुभगो नाम पुष्यन् । उभा क्षयावाजयन्याति पृत्सूभावर्धौ भवतः साधू अस्मै ॥१५॥
या वो माया अभिद्रुहे यजत्राः पाशा आदित्या रिपवे विचृत्ताः । अश्वीव ताँ अति येषं रथेनारिष्टा उरावा शर्मन्स्याम ॥१६॥
माहं मघोनो वरुण प्रियस्य भूरिदाव्न आ विदं शूनमापेः । मा रायो राजन्सुयमादव स्थां बृहद्वदेम विदथे सुवीराः ॥१७॥
imā gira ādityebhyo ghṛtasnūḥ sanādrājabhyo juhvā juhomi । śṛṇotu mitro aryamā bhago nastuvijāto varuṇo dakṣo aṃśaḥ ॥१॥
imaṃ stomaṃ sakratavo me adya mitro aryamā varuṇo juṣanta । ādityāsaḥ śucayo dhārapūtā avṛjinā anavadyā ariṣṭāḥ ॥२॥
ta ādityāsa uravo gabhīrā adabdhāso dipsanto bhūryakṣāḥ । antaḥ paśyanti vṛjinota sādhu sarvaṃ rājabhyaḥ paramā cidanti ॥३॥
dhārayanta ādityāso jagatsthā devā viśvasya bhuvanasya gopāḥ । dīrghādhiyo rakṣamāṇā asuryamṛtāvānaścayamānā ṛṇāni ॥४॥
vidyāmādityā avaso vo asya yadaryamanbhaya ā cinmayobhu । yuṣmākaṃ mitrāvaruṇā praṇītau pari śvabhreva duritāni vṛjyām ॥५॥
sugo hi vo aryamanmitra panthā anṛkṣaro varuṇa sādhurasti । tenādityā adhi vocatā no yacchatā no duṣparihantu śarma ॥६॥
pipartu no aditī rājaputrāti dveṣāṃsyaryamā sugebhiḥ । bṛhanmitrasya varuṇasya śarmopa syāma puruvīrā ariṣṭāḥ ॥७॥
tisro bhūmīrdhārayantrīm̐ruta dyūntrīṇi vratā vidathe antareṣām । ṛtenādityā mahi vo mahitvaṃ tadaryamanvaruṇa mitra cāru ॥८॥
trī rocanā divyā dhārayanta hiraṇyayāḥ śucayo dhārapūtāḥ । asvapnajo animiṣā adabdhā uruśaṃsā ṛjave martyāya ॥९॥
tvaṃ viśveṣāṃ varuṇāsi rājā ye ca devā asura ye ca martāḥ । śataṃ no rāsva śarado vicakṣe'śyāmāyūṃṣi sudhitāni pūrvā ॥१०॥
na dakṣiṇā vi cikite na savyā na prācīnamādityā nota paścā । pākyā cidvasavo dhīryā cidyuṣmānīto abhayaṃ jyotiraśyām ॥११॥
yo rājabhya ṛtanibhyo dadāśa yaṃ vardhayanti puṣṭayaśca nityāḥ । sa revānyāti prathamo rathena vasudāvā vidatheṣu praśastaḥ ॥१२॥
śucirapaḥ sūyavasā adabdha upa kṣeti vṛddhavayāḥ suvīraḥ । nakiṣṭaṃ ghnantyantito na dūrādya ādityānāṃ bhavati praṇītau ॥१३॥
adite mitra varuṇota mṛḷa yadvo vayaṃ cakṛmā kaccidāgaḥ । urvaśyāmabhayaṃ jyotirindra mā no dīrghā abhi naśantamisrāḥ ॥१४॥
ubhe asmai pīpayataḥ samīcī divo vṛṣṭiṃ subhago nāma puṣyan । ubhā kṣayāvājayanyāti pṛtsūbhāvardhau bhavataḥ sādhū asmai ॥१५॥
yā vo māyā abhidruhe yajatrāḥ pāśā ādityā ripave vicṛttāḥ । aśvīva tām̐ ati yeṣaṃ rathenāriṣṭā urāvā śarmansyāma ॥१६॥
māhaṃ maghono varuṇa priyasya bhūridāvna ā vidaṃ śūnamāpeḥ । mā rāyo rājansuyamādava sthāṃ bṛhadvadema vidathe suvīrāḥ ॥१७॥
“Hymn to the Ādityas — Mitra, Aryaman, Bhaga and others — offered fatness with the ladle — 17 verses. (after R.T.H. Griffith)”
Ṛgveda · 1.1अग्निमीळे पुरोहितं यज्ञस्य देवमृत्विजम् । होतारं रत्नधातमम् …Hymn to Agni, the sacrificial priest and hotar who carries the offerings to the …Ṛgveda · 1.2वायवा याहि दर्शतेमे सोमा अरंकृताः । तेषां पाहि श्रुधी हवम् ॥…Hymn to Vāyu, to Indra-Vāyu, and to Mitra-Varuṇa, invited to drink the Soma — 9 …Ṛgveda · 1.3अश्विना यज्वरीरिषो द्रवत्पाणी शुभस्पती । पुरुभुजा चनस्यतम् ॥…Hymn to the Aśvins, Indra, the Viśvedevas and Sarasvatī, lauded as the Soma is p…Ṛgveda · 1.4सुरूपकृत्नुमूतये सुदुघामिव गोदुहे । जुहूमसि द्यविद्यवि ॥१॥
उ…Hymn to Indra, the doer of fair deeds, called to the worshipper's aid — 10 verse…Ṛgveda · 1.5आ त्वेता नि षीदतेन्द्रमभि प्र गायत । सखाय स्तोमवाहसः ॥१॥
पुर…Hymn to Indra, invoked with song and praised as the giver of strength — 10 verse…Ṛgveda · 1.6युञ्जन्ति ब्रध्नमरुषं चरन्तं परि तस्थुषः । रोचन्ते रोचना दिव…Hymn to Indra with the Maruts, borne on his ruddy steeds — 10 verses. (after R.T…