Sanskrit Corpus

1764 verses · verified Sanskrit text · IAST · English translation

Bhagavad Gītā7.21
यो यो यां यां तनुं भक्तः श्रद्धयार्चितुमिच्छति । तस्य तस्याचलां श्रद्धां तामेव विदधाम्यहम् ॥

yo yo yāṃ yāṃ tanuṃ bhaktaḥ śraddhayārcitumicchati । tasya tasyācalāṃ śraddhāṃ tāmeva vidadhāmyaham ॥

“Whatever form a devotee longs to worship with faith — that very faith of his I make unmoving.”

/shlokas/bhagavad-gita-7-21read ↗
Bhagavad Gītā7.22
स तया श्रद्धया युक्तस्तस्याराधनमीहते । लभते च ततः कामान्मयैव विहितान्हि तान् ॥

sa tayā śraddhayā yuktastasyārādhanamīhate । labhate ca tataḥ kāmānmayaiva vihitānhi tān ॥

“Yoked with that faith, he strives after its worship, and wins from it his desires — ordained by Me alone indeed.”

/shlokas/bhagavad-gita-7-22read ↗
Bhagavad Gītā7.23
अन्तवत्तु फलं तेषां तद्भवत्यल्पमेधसाम् । देवान्देवयजो यान्ति मद्भक्ता यान्ति मामपि ॥

antavattu phalaṃ teṣāṃ tadbhavatyalpamedhasām । devāndevayajo yānti madbhaktā yānti māmapi ॥

“But the fruit of those small minds is finite; god-worshippers reach the gods, and My devotees reach Me too.”

/shlokas/bhagavad-gita-7-23read ↗
Bhagavad Gītā7.24
अव्यक्तं व्यक्तिमापन्नं मन्यन्ते मामबुद्धयः । परं भावमजानन्तो ममाव्ययमनुत्तमम् ॥

avyaktaṃ vyaktimāpannaṃ manyante māmabuddhayaḥ । paraṃ bhāvamajānanto mamāvyayamanuttamam ॥

“The witless think Me, the unmanifest, as come to manifestation, not knowing My higher state — unchanging, unsurpassed.”

/shlokas/bhagavad-gita-7-24read ↗
Bhagavad Gītā7.25
नाहं प्रकाशः सर्वस्य योगमायासमावृतः । मूढोऽयं नाभिजानाति लोको मामजमव्ययम् ॥

nāhaṃ prakāśaḥ sarvasya yogamāyāsamāvṛtaḥ । mūḍho'yaṃ nābhijānāti loko māmajamavyayam ॥

“Veiled by the glamour of discipline, I am not manifest to all; this deluded world does not know Me, the unborn, unchanging.”

/shlokas/bhagavad-gita-7-25read ↗
Bhagavad Gītā7.26
वेदाहं समतीतानि वर्तमानानि चार्जुन । भविष्याणि च भूतानि मां तु वेद न कश्चन ॥

vedāhaṃ samatītāni vartamānāni cārjuna । bhaviṣyāṇi ca bhūtāni māṃ tu veda na kaścana ॥

“I know the past, the present, O Arjuna, and beings yet to be; but no one knows Me.”

/shlokas/bhagavad-gita-7-26read ↗
Bhagavad Gītā7.27
इच्छाद्वेषसमुत्थेन द्वन्द्वमोहेन भारत । सर्वभूतानि संमोहं सर्गे यान्ति परन्तप ॥

icchādveṣasamutthena dvandvamohena bhārata । sarvabhūtāni saṃmohaṃ sarge yānti parantapa ॥

“By the delusion of opposites born of liking and disliking, O Bhārata, all beings fall into bewilderment at birth, O tormentor of foes.”

/shlokas/bhagavad-gita-7-27read ↗
Bhagavad Gītā7.28
येषां त्वन्तगतं पापं जनानां पुण्यकर्मणाम् । ते द्वन्द्वमोहनिर्मुक्ता भजन्ते मां दृढव्रताः ॥

yeṣāṃ tvantagataṃ pāpaṃ janānāṃ puṇyakarmaṇām । te dvandvamohanirmuktā bhajante māṃ dṛḍhavratāḥ ॥

“But men of good deeds whose sin is ended, freed from the delusion of opposites, serve Me with firm vows.”

/shlokas/bhagavad-gita-7-28read ↗
Bhagavad Gītā7.29
जरामरणमोक्षाय मामाश्रित्य यतन्ति ये । ते ब्रह्म तद्विदुः कृत्स्नमध्यात्मं कर्म चाखिलम् ॥

jarāmaraṇamokṣāya māmāśritya yatanti ye । te brahma tadviduḥ kṛtsnamadhyātmaṃ karma cākhilam ॥

“Those who strive for freedom from age and death, sheltered in Me — they know that Brahman in full, the self, and all deeds.”

/shlokas/bhagavad-gita-7-29read ↗
Bhagavad Gītā7.30
साधिभूताधिदैवं मां साधियज्ञं च ये विदुः । प्रयाणकालेऽपि च मां ते विदुर्युक्तचेतसः ॥

sādhibhūtādhidaivaṃ māṃ sādhiyajñaṃ ca ye viduḥ । prayāṇakāle'pi ca māṃ te viduryuktacetasaḥ ॥

“Those who know Me with the elemental, the divine, and the sacrificial — they, with yoked minds, know Me even at the hour of passing.”

/shlokas/bhagavad-gita-7-30read ↗
Bhagavad Gītā8.1
किं तद्ब्रह्म किमध्यात्मं किं कर्म पुरुषोत्तम । अधिभूतं च किं प्रोक्तमधिदैवं किमुच्यते ॥

kiṃ tadbrahma kimadhyātmaṃ kiṃ karma puruṣottama । adhibhūtaṃ ca kiṃ proktamadhidaivaṃ kimucyate ॥

“What is that Brahman, what is the self, what is action, O best of men? What is called the elemental, and what is called the divine?”

/shlokas/bhagavad-gita-8-1read ↗
Bhagavad Gītā8.2
अधियज्ञः कथं कोऽत्र देहेऽस्मिन्मधुसूदन । प्रयाणकाले च कथं ज्ञेयोऽसि नियतात्मभिः ॥

adhiyajñaḥ kathaṃ ko'tra dehe'sminmadhusūdana । prayāṇakāle ca kathaṃ jñeyo'si niyatātmabhiḥ ॥

“How is the sacrificial here in this body, O Madhusūdana, and how are You to be known at the hour of passing by the self-controlled?”

/shlokas/bhagavad-gita-8-2read ↗
Bhagavad Gītā8.3
अक्षरं ब्रह्म परमं स्वभावोऽध्यात्ममुच्यते । भूतभावोद्भवकरो विसर्गः कर्मसंज्ञितः ॥

akṣaraṃ brahma paramaṃ svabhāvo'dhyātmamucyate । bhūtabhāvodbhavakaro visargaḥ karmasaṃjñitaḥ ॥

“Brahman is the imperishable supreme; its own nature is called the self; the outpouring that brings beings into birth is called by the name of action.”

/shlokas/bhagavad-gita-8-3read ↗
Bhagavad Gītā8.4
अधिभूतं क्षरो भावः पुरुषश्चाधिदैवतम् । अधियज्ञोऽहमेवात्र देहे देहभृतां वर ॥

adhibhūtaṃ kṣaro bhāvaḥ puruṣaścādhidaivatam । adhiyajño'hamevātra dehe dehabhṛtāṃ vara ॥

“The elemental is the perishable state; the Person is the divine; and the sacrificial here in the body am I Myself, O best of embodied beings.”

/shlokas/bhagavad-gita-8-4read ↗
Bhagavad Gītā8.5
अन्तकाले च मामेव स्मरन्मुक्त्वा कलेवरम् । यः प्रयाति स मद्भावं याति नास्त्यत्र संशयः ॥

antakāle ca māmeva smaranmuktvā kalevaram । yaḥ prayāti sa madbhāvaṃ yāti nāstyatra saṃśayaḥ ॥

“And whoever at the end, remembering Me alone, leaves the body and passes on — he reaches My state; there is no doubt here.”

/shlokas/bhagavad-gita-8-5read ↗
Bhagavad Gītā8.6
यं यं वापि स्मरन्भावं त्यजत्यन्ते कलेवरम् । तं तमेवैति कौन्तेय सदा तद्भावभावितः ॥

yaṃ yaṃ vāpi smaranbhāvaṃ tyajatyante kalevaram । taṃ tamevaiti kaunteya sadā tadbhāvabhāvitaḥ ॥

“Whatever state one remembers while leaving the body at the end, to that alone one goes, O son of Kuntī, ever steeped in that state.”

/shlokas/bhagavad-gita-8-6read ↗
Bhagavad Gītā8.7
तस्मात्सर्वेषु कालेषु मामनुस्मर युध्य च । मय्यर्पितमनोबुद्धिर्मामेवैष्यस्यसंशयम् ॥

tasmātsarveṣu kāleṣu māmanusmara yudhya ca । mayyarpitamanobuddhirmāmevaiṣyasyasaṃśayam ॥

“So at all times remember Me and fight; with mind and thought laid on Me, you will surely reach Me alone.”

/shlokas/bhagavad-gita-8-7read ↗
Bhagavad Gītā8.8
अभ्यासयोगयुक्तेन चेतसा नान्यगामिना । परमं पुरुषं दिव्यं याति पार्थानुचिन्तयन् ॥

abhyāsayogayuktena cetasā nānyagāminā । paramaṃ puruṣaṃ divyaṃ yāti pārthānucintayan ॥

“With thought yoked by practised discipline, going nowhere else, one reaches the supreme divine Person, O Pārtha, ever musing on Him.”

/shlokas/bhagavad-gita-8-8read ↗
Bhagavad Gītā8.9
कविं पुराणमनुशासितारमणोरणीयांसमनुस्मरेद्यः । सर्वस्य धातारमचिन्त्यरूपमादित्यवर्णं तमसः परस्तात् ॥

kaviṃ purāṇamanuśāsitāramaṇoraṇīyāṃsamanusmaredyaḥ । sarvasya dhātāramacintyarūpamādityavarṇaṃ tamasaḥ parastāt ॥

“Whoever muses on the seer, the ancient, the ruler, subtler than the subtle, the ordainer of all, of unthinkable form, sun-hued beyond the darkness.”

/shlokas/bhagavad-gita-8-9read ↗
Bhagavad Gītā8.10
प्रयाणकाले मनसाचलेन भक्त्या युक्तो योगबलेन चैव । भ्रुवोर्मध्ये प्राणमावेश्य सम्यक् स तं परं पुरुषमुपैति दिव्यम् ॥

prayāṇakāle manasācalena bhaktyā yukto yogabalena caiva । bhruvormadhye prāṇamāveśya samyak sa taṃ paraṃ puruṣamupaiti divyam ॥

“At the hour of passing, with unswerving mind, yoked by devotion and by discipline's strength, setting the breath duly between the brows — he reaches that supreme divine Person.”

/shlokas/bhagavad-gita-8-10read ↗
Bhagavad Gītā8.11
यदक्षरं वेदविदो वदन्ति विशन्ति यद्यतयो वीतरागाः । यदिच्छन्तो ब्रह्मचर्यं चरन्ति तत्ते पदं संग्रहेण प्रवक्ष्ये ॥

yadakṣaraṃ vedavido vadanti viśanti yadyatayo vītarāgāḥ । yadicchanto brahmacaryaṃ caranti tatte padaṃ saṃgraheṇa pravakṣye ॥

“What the Veda-knowers call the imperishable, into which passionless strivers enter, desiring which men live as celibate students — that goal I will briefly declare to you.”

/shlokas/bhagavad-gita-8-11read ↗
Bhagavad Gītā8.12
सर्वद्वाराणि संयम्य मनो हृदि निरुध्य च । मूर्ध्न्याधायात्मनः प्राणमास्थितो योगधारणाम् ॥

sarvadvārāṇi saṃyamya mano hṛdi nirudhya ca । mūrdhnyādhāyātmanaḥ prāṇamāsthito yogadhāraṇām ॥

“Shutting all gates, damming the mind in the heart, fixing the self's breath in the head, set in discipline's concentration.”

/shlokas/bhagavad-gita-8-12read ↗
Bhagavad Gītā8.13
ओमित्येकाक्षरं ब्रह्म व्याहरन्मामनुस्मरन् । यः प्रयाति त्यजन्देहं स याति परमां गतिम् ॥

omityekākṣaraṃ brahma vyāharanmāmanusmaran । yaḥ prayāti tyajandehaṃ sa yāti paramāṃ gatim ॥

“Uttering the one syllable Om, Brahman, remembering Me — whoever passes on leaving the body reaches the highest path.”

/shlokas/bhagavad-gita-8-13read ↗
Bhagavad Gītā8.14
अनन्यचेताः सततं यो मां स्मरति नित्यशः । तस्याहं सुलभः पार्थ नित्ययुक्तस्य योगिनः ॥

ananyacetāḥ satataṃ yo māṃ smarati nityaśaḥ । tasyāhaṃ sulabhaḥ pārtha nityayuktasya yoginaḥ ॥

“Whoever remembers Me constantly, with no thought elsewhere, at all times — for him I am easy to win, O Pārtha, for the ever-yoked seeker.”

/shlokas/bhagavad-gita-8-14read ↗
Bhagavad Gītā8.15
मामुपेत्य पुनर्जन्म दुःखालयमशाश्वतम् । नाप्नुवन्ति महात्मानः संसिद्धिं परमां गताः ॥

māmupetya punarjanma duḥkhālayamaśāśvatam । nāpnuvanti mahātmānaḥ saṃsiddhiṃ paramāṃ gatāḥ ॥

“Reaching Me, the great selves win no rebirth — the impermanent home of pain — having reached the highest perfection.”

/shlokas/bhagavad-gita-8-15read ↗
Bhagavad Gītā8.16
आब्रह्मभुवनाल्लोकाः पुनरावर्तिनोऽर्जुन । मामुपेत्य तु कौन्तेय पुनर्जन्म न विद्यते ॥

ābrahmabhuvanāllokāḥ punarāvartino'rjuna । māmupetya tu kaunteya punarjanma na vidyate ॥

“Worlds up to Brahmā's world return again, O Arjuna; but reaching Me, O son of Kuntī, there is no rebirth.”

/shlokas/bhagavad-gita-8-16read ↗
Bhagavad Gītā8.17
सहस्रयुगपर्यन्तमहर्यद्ब्रह्मणो विदुः । रात्रिं युगसहस्रान्तां तेऽहोरात्रविदो जनाः ॥

sahasrayugaparyantamaharyadbrahmaṇo viduḥ । rātriṃ yugasahasrāntāṃ te'horātravido janāḥ ॥

“Those men who know the day of Brahmā as ending after a thousand ages, and the night as ending after a thousand ages, know day and night.”

/shlokas/bhagavad-gita-8-17read ↗
Bhagavad Gītā8.18
अव्यक्ताद्व्यक्तयः सर्वाः प्रभवन्त्यहरागमे । रात्र्यागमे प्रलीयन्ते तत्रैवाव्यक्तसंज्ञके ॥

avyaktādvyaktayaḥ sarvāḥ prabhavantyaharāgame । rātryāgame pralīyante tatraivāvyaktasaṃjñake ॥

“From the unmanifest all manifest things come forth at day's arrival; at night's arrival they dissolve into that same called unmanifest.”

/shlokas/bhagavad-gita-8-18read ↗
Bhagavad Gītā8.19
भूतग्रामः स एवायं भूत्वा भूत्वा प्रलीयते । रात्र्यागमेऽवशः पार्थ प्रभवत्यहरागमे ॥

bhūtagrāmaḥ sa evāyaṃ bhūtvā bhūtvā pralīyate । rātryāgame'vaśaḥ pārtha prabhavatyaharāgame ॥

“This same host of beings, helpless, O Pārtha, comes forth again and again and dissolves at night's arrival, and comes forth at day's arrival.”

/shlokas/bhagavad-gita-8-19read ↗
Bhagavad Gītā8.20
परस्तस्मात्तु भावोऽन्योऽव्यक्तोऽव्यक्तात्सनातनः । यः स सर्वेषु भूतेषु नश्यत्सु न विनश्यति ॥

parastasmāttu bhāvo'nyo'vyakto'vyaktātsanātanaḥ । yaḥ sa sarveṣu bhūteṣu naśyatsu na vinaśyati ॥

“But beyond that unmanifest is another, unmanifest, everlasting state, which perishes not when all beings perish.”

/shlokas/bhagavad-gita-8-20read ↗
Bhagavad Gītā8.21
अव्यक्तोऽक्षर इत्युक्तस्तमाहुः परमां गतिम् । यं प्राप्य न निवर्तन्ते तद्धाम परमं मम ॥

avyakto'kṣara ityuktastamāhuḥ paramāṃ gatim । yaṃ prāpya na nivartante taddhāma paramaṃ mama ॥

“Called the unmanifest imperishable, they name it the highest path; winning which, men do not return — that is My highest home.”

/shlokas/bhagavad-gita-8-21read ↗
Bhagavad Gītā8.22
पुरुषः स परः पार्थ भक्त्या लभ्यस्त्वनन्यया । यस्यान्तःस्थानि भूतानि येन सर्वमिदं ततम् ॥

puruṣaḥ sa paraḥ pārtha bhaktyā labhyastvananyayā । yasyāntaḥsthāni bhūtāni yena sarvamidaṃ tatam ॥

“That supreme Person, O Pārtha, is to be won by single devotion — within whom beings abide, by whom all this is pervaded.”

/shlokas/bhagavad-gita-8-22read ↗
Bhagavad Gītā8.23
यत्र काले त्वनावृत्तिमावृत्तिं चैव योगिनः । प्रयाता यान्ति तं कालं वक्ष्यामि भरतर्षभ ॥

yatra kāle tvanāvṛttimāvṛttiṃ caiva yoginaḥ । prayātā yānti taṃ kālaṃ vakṣyāmi bharatarṣabha ॥

“Now the time at which passing seekers reach non-return, and return too — that time I will declare, O best of Bharatas.”

/shlokas/bhagavad-gita-8-23read ↗
Bhagavad Gītā8.24
अग्निर्ज्योतिरहः शुक्लः षण्मासा उत्तरायणम् । तत्र प्रयाता गच्छन्ति ब्रह्म ब्रह्मविदो जनाः ॥

agnirjyotirahaḥ śuklaḥ ṣaṇmāsā uttarāyaṇam । tatra prayātā gacchanti brahma brahmavido janāḥ ॥

“Fire, light, day, the bright fortnight, the six months of the northern course — passing there, Brahma-knowers reach Brahman.”

/shlokas/bhagavad-gita-8-24read ↗
Bhagavad Gītā8.25
धूमो रात्रिस्तथा कृष्णः षण्मासा दक्षिणायनम् । तत्र चान्द्रमसं ज्योतिर्योगी प्राप्य निवर्तते ॥

dhūmo rātristathā kṛṣṇaḥ ṣaṇmāsā dakṣiṇāyanam । tatra cāndramasaṃ jyotiryogī prāpya nivartate ॥

“Smoke, night, and the dark fortnight too, the six months of the southern course — there the seeker wins the lunar light and returns.”

/shlokas/bhagavad-gita-8-25read ↗
Bhagavad Gītā8.26
शुक्लकृष्णे गती ह्येते जगतः शाश्वते मते । एकया यात्यनावृत्तिमन्ययावर्तते पुनः ॥

śuklakṛṣṇe gatī hyete jagataḥ śāśvate mate । ekayā yātyanāvṛttimanyayāvartate punaḥ ॥

“For these bright and dark courses of the world are deemed everlasting; by one a man goes to non-return, by the other he turns back again.”

/shlokas/bhagavad-gita-8-26read ↗
Bhagavad Gītā8.27
नैते सृती पार्थ जानन्योगी मुह्यति कश्चन । तस्मात्सर्वेषु कालेषु योगयुक्तो भवार्जुन ॥

naite sṛtī pārtha jānanyogī muhyati kaścana । tasmātsarveṣu kāleṣu yogayukto bhavārjuna ॥

“Knowing these two courses, O Pārtha, no seeker is deluded; so at all times be yoked by discipline, O Arjuna.”

/shlokas/bhagavad-gita-8-27read ↗
Bhagavad Gītā8.28
वेदेषु यज्ञेषु तपःसु चैव दानेषु यत्पुण्यफलं प्रदिष्टम् । अत्येति तत्सर्वमिदं विदित्वा योगी परं स्थानमुपैति चाद्यम् ॥

vedeṣu yajñeṣu tapaḥsu caiva dāneṣu yatpuṇyaphalaṃ pradiṣṭam । atyeti tatsarvamidaṃ viditvā yogī paraṃ sthānamupaiti cādyam ॥

“Whatever fruit of merit is ordained in Vedas, sacrifices, austerities and gifts — the seeker passes beyond all that, knowing this, and reaches the highest primal station.”

/shlokas/bhagavad-gita-8-28read ↗
Bhagavad Gītā9.1
इदं तु ते गुह्यतमं प्रवक्ष्याम्यनसूयवे । ज्ञानं विज्ञानसहितं यज्ज्ञात्वा मोक्ष्यसेऽशुभात् ॥

idaṃ tu te guhyatamaṃ pravakṣyāmyanasūyave । jñānaṃ vijñānasahitaṃ yajjñātvā mokṣyase'śubhāt ॥

“To you, who do not cavil, I will declare this most hidden lore — knowledge with discernment, knowing which you will be freed from ill.”

/shlokas/bhagavad-gita-9-1read ↗
Bhagavad Gītā9.2
राजविद्या राजगुह्यं पवित्रमिदमुत्तमम् । प्रत्यक्षावगमं धर्म्यं सुसुखं कर्तुमव्ययम् ॥

rājavidyā rājaguhyaṃ pavitramidamuttamam । pratyakṣāvagamaṃ dharmyaṃ susukhaṃ kartumavyayam ॥

“This is the king of sciences, the king of secrets, the highest cleanser — directly grasped, lawful, very easy to do, imperishable.”

/shlokas/bhagavad-gita-9-2read ↗
Bhagavad Gītā9.3
अश्रद्दधानाः पुरुषा धर्मस्यास्य परन्तप । अप्राप्य मां निवर्तन्ते मृत्युसंसारवर्त्मनि ॥

aśraddadhānāḥ puruṣā dharmasyāsya parantapa । aprāpya māṃ nivartante mṛtyusaṃsāravartmani ॥

“Men without faith in this law, O tormentor of foes, fail to reach Me and turn back onto the path of death and rebirth.”

/shlokas/bhagavad-gita-9-3read ↗
Bhagavad Gītā9.4
मया ततमिदं सर्वं जगदव्यक्तमूर्तिना । मत्स्थानि सर्वभूतानि न चाहं तेष्ववस्थितः ॥

mayā tatamidaṃ sarvaṃ jagadavyaktamūrtinā । matsthāni sarvabhūtāni na cāhaṃ teṣvavasthitaḥ ॥

“All this world is pervaded by Me in unmanifest form; all beings rest on Me, but I do not rest on them.”

/shlokas/bhagavad-gita-9-4read ↗
Bhagavad Gītā9.5
न च मत्स्थानि भूतानि पश्य मे योगमैश्वरम् । भूतभृन्न च भूतस्थो ममात्मा भूतभावनः ॥

na ca matsthāni bhūtāni paśya me yogamaiśvaram । bhūtabhṛnna ca bhūtastho mamātmā bhūtabhāvanaḥ ॥

“And beings do not rest on Me — behold My lordly discipline: bearing beings yet not abiding in beings, My self brings beings forth.”

/shlokas/bhagavad-gita-9-5read ↗
Bhagavad Gītā9.6
यथाकाशस्थितो नित्यं वायुः सर्वत्रगो महान् । तथा सर्वाणि भूतानि मत्स्थानीत्युपधारय ॥

yathākāśasthito nityaṃ vāyuḥ sarvatrago mahān । tathā sarvāṇi bhūtāni matsthānītyupadhāraya ॥

“As the mighty wind, moving everywhere, ever rests in space, so know all beings as resting on Me.”

/shlokas/bhagavad-gita-9-6read ↗
Bhagavad Gītā9.7
सर्वभूतानि कौन्तेय प्रकृतिं यान्ति मामिकाम् । कल्पक्षये पुनस्तानि कल्पादौ विसृजाम्यहम् ॥

sarvabhūtāni kaunteya prakṛtiṃ yānti māmikām । kalpakṣaye punastāni kalpādau visṛjāmyaham ॥

“All beings, O son of Kuntī, enter My nature at the aeon's end; and at the aeon's start I send them forth again.”

/shlokas/bhagavad-gita-9-7read ↗
Bhagavad Gītā9.8
प्रकृतिं स्वामवष्टभ्य विसृजामि पुनः पुनः । भूतग्राममिमं कृत्स्नमवशं प्रकृतेर्वशात् ॥

prakṛtiṃ svāmavaṣṭabhya visṛjāmi punaḥ punaḥ । bhūtagrāmamimaṃ kṛtsnamavaśaṃ prakṛtervaśāt ॥

“Taking hold of My own nature, I send forth again and again this whole helpless host of beings, by nature's force.”

/shlokas/bhagavad-gita-9-8read ↗
Bhagavad Gītā9.9
न च मां तानि कर्माणि निबध्नन्ति धनंजय । उदासीनवदासीनमसक्तं तेषु कर्मसु ॥

na ca māṃ tāni karmāṇi nibadhnanti dhanaṃjaya । udāsīnavadāsīnamasaktaṃ teṣu karmasu ॥

“And these deeds do not bind Me, O Dhanañjaya — seated as one unconcerned, unattached to those deeds.”

/shlokas/bhagavad-gita-9-9read ↗
Bhagavad Gītā9.10
मयाध्यक्षेण प्रकृतिः सूयते सचराचरम् । हेतुनानेन कौन्तेय जगद्विपरिवर्तते ॥

mayādhyakṣeṇa prakṛtiḥ sūyate sacarācaram । hetunānena kaunteya jagadviparivartate ॥

“With Me as overseer, nature brings forth the moving and unmoving; for this reason, O son of Kuntī, the world turns round.”

/shlokas/bhagavad-gita-9-10read ↗
Bhagavad Gītā9.11
अवजानन्ति मां मूढा मानुषीं तनुमाश्रितम् । परं भावमजानन्तो मम भूतमहेश्वरम् ॥

avajānanti māṃ mūḍhā mānuṣīṃ tanumāśritam । paraṃ bhāvamajānanto mama bhūtamaheśvaram ॥

“Deluded men despise Me dwelling in a human body, not knowing My higher state as the great lord of beings.”

/shlokas/bhagavad-gita-9-11read ↗
Bhagavad Gītā9.12
मोघाशा मोघकर्माणो मोघज्ञाना विचेतसः । राक्षसीमासुरीं चैव प्रकृतिं मोहिनीं श्रिताः ॥

moghāśā moghakarmāṇo moghajñānā vicetasaḥ । rākṣasīmāsurīṃ caiva prakṛtiṃ mohinīṃ śritāḥ ॥

“Of vain hopes, vain deeds, vain knowledge, witless, resorting to a bewildering nature of monsters and demons.”

/shlokas/bhagavad-gita-9-12read ↗